Επιμένει ο Ερχιουρμάν. Ανακάλυψε ένα ακλόνητο «επιχείρημα» και το επαναλαμβάνει παντού. Προχτές το έλεγε σε τηλεοπτικό σταθμό. Τα παραμύθια του Ερχιουρμάν είναι πλέον όπως τα μηνύματα της Σάντη. Τρικυμία εν κρανίω.
Τα βήματα του Χριστοδουλίδη, λέει, δεν ευθυγραμμίζονταν με τις προσεγγίσεις του. Διότι «τη μια μέρα έλεγε είμαι έτοιμος να ξεκινήσω αύριο από εκεί που μείναμε στο Κρανς Μοντάνα και την επόμενη μέρα κάνει συνομιλίες με την Αίγυπτο, με τον Λίβανο, με τη Γαλλία, με τις Ηνωμένες Πολιτείες σε αμυντικούς τομείς, τομείς ασφάλειας και ενέργειας».
Γι΄ αυτό θέλει Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, να τον πείσουμε ότι θέλουμε λύση, νιώθει ότι δεν θέλουμε! Διότι, λέει, «μιλάτε για περιφερειακή ειρήνη, κι όμως συνάπτετε στρατιωτικές συμφωνίες αγνοώντας μας». Ε, τι να κάνουμε τώρα, να τα σταματήσουμε όλα για να πεισθεί ο Ερχιουρμάν ότι θέλουμε λύση; Αυτός θέλει λύση;
Τόσες δεκαετίες που δεν κάναμε συμφωνίες με άλλες χώρες και περιμέναμε τους Τουρκοκύπριους και την Τουρκία να ασχοληθούν με την λύση, τι έγινε; Είχαμε κανένα αποτέλεσμα εκτός από το ρίζωμα των τετελεσμένων της κατοχής και του σκληρού διαχωρισμού του εδάφους και του λαού;
Με την ίδια λογική πάντως, διερωτόμαστε πώς στο καλό θέλει λύση ο Ερχιουρμάν όταν τη μια μέρα λέει «ας κάνουμε το πρώτο βήμα με καλή θέληση, υπομονή, ψυχραιμία και αποφασιστικότητα», και την επόμενη μέρα ο κατοχικός στρατός προελαύνει στην Πύλα και αρπάζει έδαφος από τη νεκρή ζώνη. Και την παράλλη οι έποικοι μπαίνουν στα χωράφια των Ελληνοκυπρίων στην Αυλώνα και θερίζουν τα σπαρτά και προκαλούν ένταση;
Τη μια μέρα παρακολουθούμε τουρκικά υποβρύχια και τορπιλακάτους να αγκυροβολούν έξω από την Κερύνεια και την Αμμόχωστο και την άλλη μέρα ο ίδιος δηλώνει ότι στο πλαίσιο της βούλησης του «λαού» για λύση, είναι εδώ, «υπομονετικά, ήρεμα, σοβαρά και αποφασιστικά». Τη μια μέρα επιτίθεται στην Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν διότι, λέει, μίλησε για το ενεργειακό έργο (Great Sea Interconnector) λες και δεν υπάρχουν οι Τουρκοκύπριοι και την άλλη μέρα διαμηνύει στην ΕΕ ότι η καλύτερη λύση για την ενέργεια είναι η καλωδιακή διασύνδεση της Κύπρου με την Τουρκία, λες και δεν υπάρχουν Ελληνοκύπριοι.
Λοιπόν, με παραμύθια δεν θα την βρούμε τη λύση. Η αλήθεια είναι ότι η Κυπριακή Δημοκρατία συνάπτει συμφωνίες με άλλες χώρες ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όχι επειδή οι Ε/κ δεν θέλουν λύση, αλλά επειδή απειλούνται από την Τουρκία, κινδυνεύουν και πρέπει να βρουν ένα αντίβαρο να μην συνεχίσουν να πηγαίνουν ως πρόβατα στη σφαγή. Είναι πολύ απλό. Και δεν συνάπτει συμφωνίες για να έρθει εδώ ξένος στρατός να αφανίσει τους Τ/κ, όπως κάνουν οι Τ/κ με την Τουρκία για να αφανίσουν τους Ε/κ.
Καλά κάνει ο Χριστοδουλίδης, «υπομονετικά, ήρεμα, σοβαρά και αποφασιστικά» να συνεχίσει να ενισχύει την Κυπριακή Δημοκρατία και τη θέση της στην Ευρώπη, γιατί είναι η μόνη άμυνα έναντι της τουρκικής απειλής. Να συνεχίσει να ανοίγει παράθυρα συνεργασίας με χώρες της περιοχής γιατί είναι ο πιο σημαντικός ρόλος που αναλογεί στο κράτος μέλος της ΕΕ σε μια περιοχή αναταραχών όπου και οι δυο πλευρές, Μέση Ανατολή και Ευρώπη, θέλουν τη συνεργασία -πολιτική και οικονομική. Κι ας μας πείσει ο Ερχιουρμάν ότι πάμε για λύση και τότε σταματούν όλα τα άλλα, δεν μας ενδιαφέρουν.
Υ.Γ. Στην Τουρκία υπάρχουν αντιδράσεις για τη συμφωνία SOFA που θα υπογράψουν Κύπρος και Γαλλία και προνοεί μεταξύ άλλων και εκπαίδευση γαλλικών δυνάμεων στο νησί. Ειδικοί είπαν στην τουρκική εφημερίδα Μιλιέτ ότι λόγω του συστήματος εγγυήσεων του 1960, ένα τέτοιο βήμα δεν μπορεί να εφαρμοστεί χωρίς συνεννόηση με την τ/κ πλευρά. Θράσος, ε! Το σύστημα εγγυήσεων του 1960 το διαλύει η Τουρκία επί 52 χρόνια και οι Τουρκοκύπριοι επί 62 χρόνια, αλλά το επικαλούνται όποτε τους βολεύει. Βρε, καθάρματα, η Κυπριακή Δημοκρατία υπάρχει επειδή την στηρίζουν οι Ελληνοκύπριοι απέναντι σε εσάς που την θεωρείται «εκλιπούσα» και θέλετε να την διαλύσετε. Θα σας ρωτά κιόλας για να υπογράφει συμφωνίες;
