Φράγματα: Το ΤΑΥ κρατά κλειστές τις στρόφιγγες παρά τις σημαντικές εισροές νερού – Στο τραπέζι σενάρια επιβίωσης για το 2027-2028

Η εικόνα των υπερχειλισμένων φραγμάτων σε αρκετές περιοχές της Κύπρου (Αργάκα, Πωμός, Αγία Μαρίνα, Βυζακιά, Ξυλιάτος, Καλοπαναγιώτης, Ταμασός, Κλήρου, Σολέας) και το πράσινο τοπίο των τελευταίων μηνών φαίνεται πως λειτουργούν παραπλανητικά σε ότι αφορά το υδατικό πρόβλημα. Ενώ η κοινή γνώμη και ο αγροτικός κόσμος αναμένουν χαλάρωση των περιορισμών μετά τις σημαντικές εισροές του πρώτου τετραμήνου του 2026, το Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων (ΤΑΥ) εκπέμπει σήμα κινδύνου. Παρά τις ευεργετικές βροχές, η διαφορά μεταξύ «ασφαλούς διαβίωσης» και «υδατικής κρίσης» παραμένει μικρή, με το ΤΑΥ να επιλέγει το δρόμο της σύνεσης έναντι των πρόσκαιρων λαϊκών απαιτήσεων για περισσότερο νερό.

Στη βάση των δεδομένων αυτών, ετοιμάζεται μια νέα, κρίσιμη πρόταση προς το Υπουργικό Συμβούλιο, η οποία θα καθορίσει το μέλλον της υδατικής διαχείρισης για την επόμενη διετία.

Παρά τη μερική βελτίωση, το ΤΑΥ εμφανίζεται ιδιαίτερα συγκρατημένο, ειδικά όσον αφορά την παραχώρηση νερού για αρδευτικούς σκοπούς. Η βασική φιλοσοφία των εισηγήσεων που έχουν τεθεί ενώπιον της Συμβουλευτικής Επιτροπής Διαχείρισης Υδάτων (ΣΕΔΥ) και ακολούθως αναμένεται να τεθούν ενώπιον του Υπουργικού, είναι ξεκάθαρη: «Η υδατική κρίση δεν έχει ξεπεραστεί».

Οι αριθμοί λένε την αλήθεια, αλλά η ερμηνεία τους απαιτεί προσοχή. Στις 29 Απριλίου 2026, τα συνολικά αποθέματα στα φράγματα ανήλθαν σε 113,7 Εκατομμύρια Κυβικά Μέτρα (ΕΚΜ), ποσοστό που αντιστοιχεί σε 39,1% πληρότητα. Πρόκειται για μια σημαντική άνοδο σε σύγκριση με το 23,2% της αντίστοιχης περσινής περιόδου. Ωστόσο, το ΤΑΥ προειδοποιεί ότι τα φράγματα παραμένουν κατά περίπου 2/3 άδεια.

Η ανάκαμψη δεν είναι ομοιόμορφη, γεγονός που περιπλέκει τη διαχείριση. Συγκεκριμένα, τα φράγματα μικρής κλίμακας, κυρίως άρδευσης σε όλες τις επαρχίες, παρουσιάζουν πληρότητα 98%, έχοντας δεχθεί εισροές 12,6 ΕΚΜ.

Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται τα φράγματα Βυζακιάς, Ξυλιάτου, Σολέας και Καλοπαναγιώτη στην Επαρχία Λευκωσίας, συνολικής χωρητικότητας περίπου 7,9 ΕΚΜ, το φράγμα Μαυροκόλυμπου στην Επαρχία Πάφου, χωρητικότητας περίπου 2,2 ΕΚΜ, καθώς και τα φράγματα Αργάκας, Πωμού και Αγίας Μαρίνας στην περιοχή Χρυσοχούς, συνολικής χωρητικότητας περίπου 2,1 ΕΚΜ, τα οποία χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για αρδευτικούς σκοπούς. Περαιτέρω, τα φράγματα Ταμασού και Κλήρου, συνολικής χωρητικότητας 4,8 ΕΚΜ, χρησιμοποιούνται συνδυαστικά για σκοπούς ύδρευσης και εμπλουτισμού γεωτρήσεων της ευρύτερης περιοχής. Η συνολική χωρητικότητα των φραγμάτων μικρής κλίμακας ανέρχεται, συνεπώς, σε περίπου 17,1 ΕΚΜ, ποσότητα που αντιστοιχεί σε περίπου 6% της συνολικής χωρητικότητας όλων των φραγμάτων.

Στα φράγματα της Πάφου, η πληρότητα βρίσκεται στο 43,1 %, με εισροές 34,8 ΕΚΜ. Η δεύτερη κατηγορία περιλαμβάνει μεγαλύτερα φράγματα που εξυπηρετούν συνδυαστικά ανάγκες ύδρευσης και άρδευσης στην Επαρχία Πάφου. Στην κατηγορία αυτή εντάσσονται τα φράγματα Ασπρόκρεμμου και Κανναβιού, συνολικής χωρητικότητας 69,5 ΕΚΜ, εκ των οποίων τα 52,4 ΕΚΜ αντιστοιχούν στο φράγμα Ασπρόκρεμμου και τα 17,1 ΕΚΜ στο φράγμα Κανναβιού. Επιπλέον, στην περιοχή Χρυσοχούς, το φράγμα Ευρέτου, χωρητικότητας 24 ΕΚΜ, εξυπηρετούσε διαχρονικά αποκλειστικά αρδευτικές ανάγκες. Ωστόσο, λόγω της σημαντικής αύξησης της ζήτησης για ύδρευση στην περιοχή τα τελευταία χρόνια, έχει καταστεί αναγκαίο να συμβάλει και στην κάλυψη αναγκών ύδρευσης. Στο πλαίσιο αυτό, προγραμματίζεται η εγκατάσταση ταχυδιυλιστηρίων στο φράγμα Ευρέτου εντός του 2027, ώστε να καταστεί δυνατή η αξιοποίησή του και για σκοπούς ύδρευσης. Τα φράγματα αυτής της κατηγορίας έχουν συνολική χωρητικότητα 93,5 ΕΚΜ, ποσότητα που αντιστοιχεί σε περίπου 31,1% της συνολικής χωρητικότητας όλων των φραγμάτων.

Το Ενιαίο Σχέδιο Νοτίου Αγωγού (ΕΣΝΑ), ο πνεύμονας της Κύπρου, που υδροδοτεί τις επαρχίες Λεμεσού, Λευκωσίας, Λάρνακας και Αμμοχώστου, βρίσκεται μόλις στο 34,9% πληρότητας (55,4 ΕΚΜ εισροές). Η τρίτη και σημαντικότερη κατηγορία αφορά τα φράγματα που εξυπηρετούν συνδυαστικά ύδρευση και άρδευση στις επαρχίες Λεμεσού, Λευκωσίας, Λάρνακας και Αμμοχώστου, μέσω του Ενιαίου Σχεδίου Νοτίου Αγωγού (ΕΣΝΑ). Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται τα φράγματα Κούρη, Καλαβασού, Λευκάρων, Διπόταμου, Γερμασόγειας, Πολεμιδιών, Αρμίνου και Άχνας. Η συνολική χωρητικότητα των φραγμάτων του ΕΣΝΑ ανέρχεται σε 189,5 ΕΚΜ, που αντιστοιχεί σε περίπου 63% της συνολικής χωρητικότητας όλων των φραγμάτων, καθιστώντας τον βασικό πυλώνα του υδατικού συστήματος και κρίσιμο παράγοντα για την ασφάλεια της ύδρευσης και της άρδευσης στο μεγαλύτερο μέρος του νησιού.

>Στο ΕΣΝΑ η αύξηση του ποσοστού πληρότητας σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή του Απριλίου είναι 10% (από 23,3% σε 33,8%).

>Στο Μεγάλο Έργο Πάφου, η αύξηση του ποσοστού πληρότητας σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή του Απριλίου είναι 19% (από 23,5% σε 42,7%)

>Στο Έργο Χρυσοχούς, η αύξηση του ποσοστού πληρότητας σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή του Απριλίου είναι 24% (από 25,5% σε 49,7%)

>Στα φράγματα Λευκωσίας , η αύξηση του ποσοστού πληρότητας σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή του Απριλίου είναι 79% (από 19,6 σε 98,2%)

Το κρίσιμο συμπέρασμα των τεχνοκρατών είναι ότι η παρούσα βελτίωση δεν αποτελεί επιστροφή στην κανονικότητα. «Η πληρότητα 34 – 42% στα μεγάλα συστήματα δεν είναι επαρκής για άρση των περιορισμών», σημειώνουν.  Για το ΤΑΥ, το όριο ασφαλείας για τη διασφάλιση της ύδρευσης είναι το 35% της συνολικής χωρητικότητας, και σήμερα τα αποθέματα βρίσκονται οριακά κάτω από αυτό το επίπεδο.

Ένα από τα πλέον ανησυχητικά στοιχεία της έκθεσης του ΤΑΥ αφορά τη συμπεριφορά των καταναλωτών. Παρά την απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου τον Ιανουάριο του 2026 για μείωση της κατανάλωσης ύδρευσης κατά 10%, τα στοιχεία του πρώτου τριμήνου δείχνουν το ακριβώς αντίθετο.

Σε ό,τι αφορά τις καταναλώσεις νερού ύδρευσης, από τα στοιχεία του πρώτου τριμήνου του 2026 παρατηρείται, κατά μέσο όρο, αύξηση της κατανάλωσης, γεγονός που αποκλίνει από τον στόχο μείωσης κατά 10% που είχε εγκριθεί από το Υπουργικό Συμβούλιο. Σε περίπτωση που η αύξηση αυτή συνεχιστεί για το υπόλοιπο του έτους, εκτιμάται ότι θα αντιστοιχεί σε πρόσθετες ανάγκες της τάξης των περίπου 3 ΕΚΜ για τη δεύτερη κατηγορία φραγμάτων και των περίπου 14,3 ΕΚΜ για την τρίτη κατηγορία φραγμάτων του ΕΣΝΑ, με άμεσες επιπτώσεις στο υδατικό ισοζύγιο.

 Στις περιοχές του ΕΣΝΑ καταγράφεται συνολική αύξηση 0,6%. Την ίδια ώρα στην επαρχία Πάφου η αύξηση της κατανάλωσης ύδρευσης άγγιξε το εκρηκτικό 15,8%, ενώ και η Λεμεσός παρουσίασε αύξηση 7,8%. Την ίδια ώρα, Λευκωσία, Λάρνακα και Αμμόχωστος πέτυχαν μια μικρή μείωση 2,6%.

Το ΤΑΥ προειδοποιεί πως εάν αυτή η τάση συνεχιστεί, θα απαιτηθούν πρόσθετες ποσότητες ύψους 17 ΕΚΜ, γεγονός που θα οδηγήσει σε άμεση εξάντληση των αποθεμάτων και κίνδυνο οριζόντιων περικοπών το 2027.

Αναθεωρημένη κατανομή με προτεραιότητα στην ύδρευση

Τα στοιχεία του Τμήματος Αναπτύξεως Υδάτων αποκαλύπτουν μια βελτιωμένη εικόνα για τα υδατικά αποθέματα της Κύπρου μετά τις βροχοπτώσεις της περιόδου Ιανουαρίου – Απριλίου 2026, χωρίς όμως να επιτρέπει εφησυχασμό. Παρά την αύξηση των εισροών, η χώρα παραμένει σε κατάσταση υδατικής ανεπάρκειας λόγω των προηγούμενων ετών ανομβρίας, με το σύστημα να βρίσκεται σε επίπεδο κίτρινου συναγερμού.

Τα νέα σενάρια κατανομής για το 2026 προβλέπουν αυξημένες ποσότητες για την ύδρευση σε σχέση με τον αρχικό σχεδιασμό του Ιανουαρίου. Ωστόσο, το ΤΑΥ ξεκαθαρίζει ότι δεν υπάρχει επιστροφή στην κανονικότητα. Η στρατηγική βασίζεται σε έναν συντηρητικό τριετή σχεδιασμό (2026-2028) με κύριο στόχο τη διασφάλιση της υδροδότησης του πληθυσμού.

Σύμφωνα με το ΤΑΥ, οποιαδήποτε υπέρβαση των ποσοτήτων στην ύδρευση μπορεί να οδηγήσει σε ταχεία εξάντληση των αποθεμάτων και σε πολύ αυστηρότερα μέτρα τα επόμενα έτη.

Αντίθετα, η διαχείριση για την άρδευση γίνεται πλέον στοχευμένα, αναλόγως της πληρότητας των τοπικών φραγμάτων.

Λευκωσία (Βυζακιά/ Ξυλιάτος, Καλοπαναγιώτης, Σολέα)και Χρυσοχού: Η βελτιωμένη κατάσταση επιτρέπει την κάλυψη μεγαλύτερου ποσοστού των αναγκών άρδευσης.

 Πάφος: Παρά τις εισροές, η ραγδαία αύξηση στη ζήτηση ύδρευσης δεν επιτρέπει πρόσθετες παραχωρήσεις για τη γεωργία.

Λεμεσός: Η άρδευση συνεχίζει να καλύπτεται αποκλειστικά από ανακτημένο νερό.

 Στη γεωργία προτεραιότητα δίνεται στις μόνιμες φυτείες και τα θερμοκήπια, ενώ οι εποχιακές καλλιέργειες λαμβάνουν περιορισμένες ποσότητες μόνο όπου το ισοζύγιο το επιτρέπει.

 Σε ότι αφορά την κτηνοτροφία και βιομηχανία καλύπτονται πλήρως οι ανάγκες λόγω της μικρής κατανάλωσης και της σημασίας τους.

Οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι στο τέλος του 2026 τα φράγματα θα βρίσκονται σε μέτρια έως σοβαρά ελλειμματική κατάσταση. Η διατήρηση αυτού του επιπέδου εξαρτάται άμεσα από:

 1. Τη συγκράτηση της κατανάλωσης στα εγκεκριμένα όρια.

 2. Την απρόσκοπτη ένταξη των νέων κινητών μονάδων αφαλάτωσης στο σύστημα.

 3. Την αξιοποίηση των γεωτρήσεων ως βασικού πυλώνα εξοικονόμησης.

Εισηγήσεις για άμεσα μέτρα

Το ΤΑΥ εισηγείται αυστηρή τήρηση των κυβερνητικών αποφάσεων, με έμφαση στη μείωση των απωλειών στα δίκτυα από τους Επαρχιακούς Οργανισμούς Αυτοδιοίκησης (ΕΟΑ) και την εντατικοποίηση της εκστρατείας εξοικονόμησης νερού. Παράλληλα, καλεί τους αγρότες να αξιοποιήσουν προγράμματα της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής για μετάβαση σε λιγότερο υδροβόρες καλλιέργειες.

1. Αυστηρή τήρηση όλων των αποφάσεων και μέτρων που έχουν εγκριθεί από το Υπουργικό Συμβούλιο για τη διαχείριση της λειψυδρίας, με ρητή δέσμευση των Επαρχιακών Οργανισμών Αυτοδιοίκησης (ΕΟΑ) για την εφαρμογή των μέτρων μείωσης των απωλειών τους.

2. Συνέχιση και ενίσχυση της εκστρατείας εξοικονόμησης νερού από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, με έμφαση στην ενημέρωση του κοινού και την εγκατάσταση ακροφυσίων και συσκευών και τον περιορισμό της κατανάλωσης νερού.

3. Συστηματική παρακολούθηση των πραγματικών καταναλώσεων ύδρευσης σε μηνιαία βάση και έγκαιρη λήψη διορθωτικών μέτρων σε περιπτώσεις απόκλισης από τους εγκεκριμένους στόχους.

4. Εντατικοποίηση των ενεργειών για τη μείωση των απωλειών στα δίκτυα ύδρευσης, μέσω επιδιόρθωσης και αντικατάστασης πεπαλαιωμένων αγωγών, βελτίωσης της διαχείρισης πίεσης και ενίσχυσης της ανίχνευσης και αποκατάστασης διαρροών από τους ΕΟΑ.

5. Επίτευξη του στόχου μείωσης της κατανάλωσης ύδρευσης που έχει εγκριθεί από το Υπουργικό Συμβούλιο, ως προϋπόθεση για τη διατήρηση ασφαλών αποθεμάτων. Προς τον σκοπό αυτό, οι ΕΟΑ καλούνται να ενισχύσουν τους ελέγχους και να αξιοποιήσουν κατάλληλα εργαλεία τιμολόγησης και κινήτρων εξοικονόμησης.

6. Επιτακτική αξιοποίηση των Σχεδίων της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) για τη στήριξη μετάβασης σε πιο βιώσιμες και λιγότερο υδροβόρες καλλιέργειες, καθώς και για τη βελτίωση της αποδοτικότητας χρήσης του νερού στον γεωργικό τομέα.

7. Περαιτέρω προώθηση της χρήσης ανακτημένου νερού, όπου αυτό είναι τεχνικά και χωροταξικά εφικτό, με στόχο την αποφόρτιση των φραγμάτων και την ενίσχυση της ανθεκτικότητας του συστήματος.

8. Συνεχής επιτήρηση της υδατικής κατάστασης και τακτική επαναξιολόγηση των Σεναρίων Κατανομής, στη βάση των πραγματικών δεδομένων εισροών, αποθεμάτων και καταναλώσεων, ώστε να διασφαλίζεται έγκαιρη προσαρμογή σε δυσμενείς ή απρόβλεπτες εξελίξεις.

Το ρίσκο με τα νέα έργα αφαλάτωσης

Πρωταρχικός στόχος η συγκράτηση αποθεμάτων, με τη διατήρηση ενός κρίσιμου αποθέματος ασφαλείας στα φράγματα (περίπου 105 ΕΚΜ συνολικά) ως ασπίδα κατά της πιθανής ανομβρίας των επόμενων ετών.

Ο σχεδιασμός του ΤΑΥ στηρίζεται σε μια κρίσιμη παραδοχή, την πλήρη και απρόσκοπτη λειτουργία όλων των μονάδων αφαλάτωσης. Ωστόσο, υπάρχουν σημαντικοί αστάθμητοι παράγοντες. Σε ότι αφορά τη μονάδα Δεκέλειας η σύμβαση λήγει το 2027 και οι διαπραγματεύσεις για επέκταση είναι κρίσιμες.

 Οι νέες μονάδες (Βασιλικό, Μαζωτός, Γερμασόγεια) αναμένονται με τη νέα χρονιά, με οποιαδήποτε καθυστέρηση στην ένταξή τους το 2027 να δημιουργήσει ελλείμματα που δεν μπορούν να καλυφθούν από τα φράγματα χωρίς σοβαρές επιπτώσεις.

 Το ΤΑΥ χαρακτηρίζει την πλωτή μονάδα Γερμασόγειας ως «έργο υψηλού ρίσκου» λόγω των ενδεχόμενων καθυστερήσεων διαγωνιστικών διαδικασιών.

Το μήνυμα των τεχνοκρατών προς την πολιτική ηγεσία είναι σαφές. Η βελτίωση των αποθεμάτων νερού του 2026 είναι μια ανάσα, όχι η λύση του προβλήματος. Η εφαρμογή του Σχεδίου Διαχείρισης Ξηρασίας παραμένει επιτακτική. Σε περίπτωση που οι καταναλώσεις δεν συγκρατηθούν ή οι αφαλατώσεις καθυστερήσουν, το κράτος θα αναγκαστεί να θέσει σε εφαρμογή το Σχέδιο «Πάτροκλος» για αυστηρότερη διαχείριση.

Στο πλαίσιο εφαρμογής του Σχεδίου «Πάτροκλος», πραγματοποιήθηκε στις 21 Απριλίου 2026 ενημέρωση της Συντονιστικής Ομάδας Χειρισμού Κρίσης (ΣΟΧΚ), η οποία έλαβε γνώση της υφιστάμενης υδατικής κατάστασης και επιβεβαίωσε το ισχύον πλαίσιο συντονισμού και ετοιμότητας στο Επίπεδο 2 (Κίτρινος Συναγερμός). Το Επίπεδο αυτό προνοεί αυξημένη επιφυλακή, εμπλοκή των συναρμόδιων φορέων, προληπτικό συντονισμό και δυνατότητα σύγκλησης της ΣΟΧΚ, με ταυτόχρονη διατήρηση στενής παρακολούθησης των εξελίξεων και δυνατότητα περαιτέρω κλιμάκωσης, εφόσον το απαιτήσουν τα δεδομένα. Τονίζεται ότι σε περίπτωση ουσιώδους μεταβολής των Σεναρίων Κατανομής ή της υδατικής κατάστασης, η Συντονιστική Ομάδα Χειρισμού Κρίσης θα πρέπει να ενημερωθεί άμεσα, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Σχεδίου.

Το ΤΑΥ καλεί τους Επαρχιακούς Οργανισμούς Αυτοδιοίκησης (ΕΟΑ) να ενισχύσουν τους ελέγχους και να αξιοποιήσουν εργαλεία τιμολόγησης για την εξοικονόμηση. Η εισήγηση προς το Υπουργικό θα είναι σκληρή: Συνέχιση των περιορισμών στην άρδευση και αυστηρή πειθαρχία στην ύδρευση, προκειμένου η Κύπρος να μην διψάσει το 2027.

Υπερκατανάλωση καταγράφεται από αγρότες

Η διστακτικότητα του ΤΑΥ να παραχωρήσει περισσότερο νερό στους γεωργούς πηγάζει και από την κακή εμπειρία των προηγούμενων ετών. Η ανάλυση των δεδομένων αποκαλύπτει ένα συστηματικό φαινόμενο υπερκατανάλωσης έναντι των εγκρίσεων της ΣΕΔΥ. Πιο συγκεκριμένα, το 2023 καταγράφηκε υπέρβαση 2,5 ΕΚΜ, ενώ το 2024 η υπέρβαση εκτοξεύθηκε στα 11,1 ΕΚΜ. Περαιτέρω, το 2025, παρά τις χαμηλές εγκρίσεις, καταναλώθηκαν επιπλέον 2,2 ΕΚΜ.

Από τη διαχρονική σύγκριση των εγκριθεισών ποσοτήτων άρδευσης από τη ΣΕΔΥ με τις πραγματικές καταναλώσεις προκύπτει ότι τα τελευταία έτη παρατηρείται επαναλαμβανόμενο φαινόμενο υπερκατανάλωσης, κατά το οποίο η τελική χρήση νερού υπερβαίνει τις εγκρίσεις. Ειδικότερα, το 2023 οι εγκριθείσες ποσότητες ανήλθαν σε 45,0 ΕΚΜ, ενώ η πραγματική κατανάλωση έφθασε τις 47,5 ΕΚΜ, καταγράφοντας υπερκατανάλωση της τάξης των 2,5 ΕΚΜ, η οποία προήλθε κυρίως από τα αρδευτικά έργα της Πάφου και της Χρυσοχούς. Το 2024, το φαινόμενο εντάθηκε σημαντικά, καθώς εγκρίθηκαν 28,4 ΕΚΜ και καταναλώθηκαν 39,5 ΕΚΜ, με υπέρβαση της τάξης των 11,1 ΕΚΜ, η οποία αποδίδεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στα ίδια έργα. Αντίστοιχα, το 2025, παρά τις ιδιαίτερα χαμηλές εγκρίσεις (19,5 ΕΚΜ), η τελική κατανάλωση ανήλθε σε 21,7 ΕΚΜ, σημειώνοντας επιπλέον υπέρβαση 2,2 ΕΚΜ, η οποία καταγράφεται και πάλι κυρίως στο Μεγάλο Έργο Πάφου και στο Έργο Χρυσοχούς.

Εάν οι πιο πάνω υπερκαταναλώσεις δεν είχαν πραγματοποιηθεί, θα υπήρχαν σήμερα πρόσθετα διαθέσιμα αποθέματα στα έργα Πάφου και Χρυσοχούς της τάξης των περίπου 16 ΕΚΜ, ποσότητα που, υπό τις παρούσες συνθήκες μειωμένων αποθεμάτων, θα ήταν καθοριστικής σημασίας για την κάλυψη αναγκών άρδευσης και τη μείωση της πίεσης στο υδατικό σύστημα κατά το 2026. Η διαπίστωση αυτή υπογραμμίζει ότι η επανάληψη του φαινομένου της υπερκατανάλωσης δεν μπορεί να γίνει ανεκτή, καθώς υπονομεύει τον προγραμματισμό των Σεναρίων Κατανομής και θέτει σε άμεσο κίνδυνο τη βιωσιμότητα των αποθεμάτων.

Συνολικά, την τριετία 2023-2025, χάθηκαν από το σύστημα 16 ΕΚΜ νερού λόγω υπερβάσεων, κυρίως στα έργα Πάφου και Χρυσοχούς. Εάν αυτές οι ποσότητες είχαν διατηρηθεί, η σημερινή εικόνα των αποθεμάτων θα ήταν πολύ πιο καθησυχαστική.

Η πρόταση που ετοιμάζεται για το Υπουργικό Συμβούλιο βασίζεται σε συγκεκριμένα σενάρια που στοχεύουν στην ανθεκτικότητα του συστήματος για την περίοδο 2027-2028. Στους βασικούς πυλώνες περιλαμβάνεται η απόλυτη προτεραιότητα στην υδρευση, με στόχο τη διασφάλιση των αναγκών του πληθυσμού για το 2026 και τα επόμενα έτη.

Όσον αφορά την κάλυψη αναγκών για γεωργοκτηνοτροφικούς σκοπούς η άρδευση θα είναι στοχευμένη με την παροχή νερού να παραχωρείται κατά προτεραιότητα σε μόνιμες φυτείες και θερμοκήπια, με ταυτόχρονη πλήρη κάλυψη κτηνοτροφίας και βιομηχανίας. Έμφαση δίνεται και στην αξιοποίηση του ανακτημένου νερού, ιδιαίτερα στη Λεμεσό, για αποφόρτιση των φραγμάτων.