Στις 15 Μαΐου στο άρθρο μου «Βαρωσιώτες: Εμείς που είμαστε;» έγραφα μεταξύ άλλων και τα εξής: «Μια βόλτα στην περίκλειστη Αμμόχωστο θα πείσει και τον πιο δύσπιστο: είτε με τα πόδια, είτε με ποδήλατο, είτε με αυτοκινητάκι με ξεναγό, ακόμη και πατίνι, διαπιστώνει κανείς τη σταδιακή καταπάτηση και κατάληψη του δημόσιου χώρου της πόλης. Διότι μια πόλη δεν είναι μόνο οι ιδιωτικές της περιουσίες, είναι πρωτίστως οι δημόσιες υποδομές, ο χώρος που δημιουργεί την αστική δημοτική υπόσταση.»

Στις 28 Ιουνίου, είδα στον τύπο δηλώσεις του «υπουργού συγκοινωνιών και έργων», Ερχάν Αρικλί, ο οποίος μαζί με τον λεγόμενο πρωθυπουργό, Ουνάλ Ουστέλ θα μεταβεί σύντομα στην Άγκυρα για να καθοριστεί ο οδικός χάρτης της «κυβέρνησης» σε σχέση με το άνοιγμα της περίκλειστης πόλης του Βαρωσιού.

Μεταξύ άλλων ο Αρικλί υποστηρίζει την ενθάρρυνση για αγορά των περιουσιών των Ελληνοκυπρίων από Τουρκοκύπριους επιχειρηματίες, μέσω της «επιτροπής ακίνητων περιουσιών», αφού όπως λέει, μεταξύ των Αμμοχωστιανών επικρατεί η νοοτροπία «να πουλήσουμε αν υπάρξει πελάτης, επειδή δεν υπάρχει νόημα να περιμένουμε περισσότερο». 

Το πιο σημαντικό όμως που αναφέρει είναι πως πρέπει να ανοίξουν για χρήση οι χώροι που ανήκουν στο δημόσιο όπως: εκκλησίες, τζαμιά, σχολεία, θέατρα πάρκα και δρόμοι, δηλαδή χώροι που δεν είναι ιδιωτικές περιουσίες. Ο κ. Αρικλί προσθέτει πως, καθώς όλα τα πιο πάνω είναι δημόσιες περιουσίες, έχουν και οι Τουρκοκύπριοι δικαίωμα λόγου αν «διαβάσουμε» σωστά  το ψήφισμα των Ηνωμένων Εθνών.

Μοιρολατρικά και παθητικά λοιπόν, για ακόμη μια φορά, παρακολουθούμε τη συστηματική άλωση του τελευταίου «κενού» χώρου της κατοχής, της περίκλειστης μας πόλης, η οποία μάλιστα «προστατεύεται» και από τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών. Αν προσθέσει κανείς και την τεράστια οικιστική ανάπτυξη την οποία προανήγγειλε ο Ερντογάν μεταξύ Βαρωσιού και Δερύνειας (για την άμεση υλοποίηση της οποίας δεν νομίζω να αμφιβάλλει κανείς) τότε τι είναι αυτό που μας απομένει;

Ο τουρκικός οδικός χάρτης για το Βαρώσι είναι εκεί και τον βλέπουμε συστηματικά να υλοποιείται. Μήπως, και μέχρι να δεήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση να ορίσει ειδικό αντιπρόσωπο και να ασχοληθεί πιο ενεργά με το θέμα μας, να πρέπει να ασχοληθούμε πιο δραστικά με την ουσία της υπόθεσης από κάθε της πτυχή και κυρίως μέσα από τα Ηνωμένα Έθνη;

Γιατί ο Δήμος της Αμμοχώστου δεν διεκδικεί νομικά την περιουσία του εδώ και τώρα; Όσες και όποιες κι αν είναι οι πιθανότητες επιτυχίας, ο Δήμος της πόλης μας πρέπει να βρίσκεται επί των επάλξεων διεκδικώντας και αποτρέποντας. Με την αρωγή του κράτους μας -αποφασιστικά και ενεργητικά- ώστε να αποφευχθούν τα έσχατα και καταστροφικά τετελεσμένα που παγιώνονται καθημερινά.

Όταν λέμε ότι το θέμα της Αμμοχώστου είναι κομβικό για την περαιτέρω διαδικασία επίλυσης αυτό εννοούμε. Οι ενέργειες μας, όσον αφορά τα όσα είπε ο Αρικλί, θα έπρεπε να είχαν γίνει πριν ο «υπουργός» επισημοποιήσει με τις δηλώσεις του τα τετελεσμένα.

Οι τουρκικοί σχεδιασμοί είναι πασίγνωστοι και εκτελούνται κατά γράμμα.

Δράση χρειάζεται και όχι αντίδραση. Ενεργητικά και όχι παθητικά

Βαρωσιώτες: εμείς που είμαστε και πάλι;

* Tέως υφυπουργός πολιτισμού