Με τις οφειλόμενες τιμές η Λεμεσός αποχαιρέτησε ένα από τα πιο εκλεκτά παιδιά της. Έναν άνθρωπο ο οποίος την αγάπησε, τη μελέτησε, την ερεύνησε, την καταχώρησε σε βιβλία, την προέβαλε, την υπηρέτησε με ιδιαίτερη φροντίδα και αγάπη. Τον Τίτο Κολώτα, έναν ευπατρίδη του πολιτισμού με αξιοπρόσεκτη παρουσία σε πολλές εκφάνσεις του: Την τέχνη, το θέατρο, τη δημοσιογραφία, την πολιτική, την έρευνα, τη συγγραφή. Μαζί με τα αδέλφια του, τον αείμνηστο δάσκαλο Κωστή Κολώτα και τον πρώην υπουργό, δικαστή και διπλωμάτη Φρίξο Κολώτα, καταξιώθηκαν ως οικογένεια δημιουργικών ανθρώπων και χρήσιμων πολιτών, με προσφορά στα κοινά.
Για τον Τίτο Κολώτα μίλησαν ήδη πολλοί. Η δική μου παρέμβαση έχει να κάμει με μία ειδική δράση του, στην οποία ήμουν συμμέτοχος και γνωρίζω πολύ καλά. Αφορά στη μεγάλη συμβολή του στην ίδρυση και λειτουργία του Τρίτου Ραδιοφωνικού Προγράμματος του ΡΙΚ. Τέλη της δεκαετίας του 1980, κατά ευτυχή συγκυρία, ο Τίτος έγινε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΡΙΚ, πρόεδρος του οποίου ήταν ο παιδιόθεν στενός φίλος και συμμαθητής του Μάριος Ηλιάδης. Εκεί συνάντησαν τη Στέφη Δράκου και μια πλειάδα άλλων αξιόλογων ανθρώπων, τους Τάκη Ευδόκα, Σταύρο Αγγελίδη, Νίκο Περιστιάνη, Τίτο Χριστοφίδη, Γιάννη Ιωαννίδη, Ξένιο Ξενόπουλο και Νίκο Λακούφη. «Μέχρι σήμερα νοιώθω περήφανος γιατί εκείνο το Συμβούλιο, όλα τα μέλη του πρόβαλαν ένα φωτεινό πρότυπο υπεύθυνου συλλογικού οργάνου που υπηρέτησε τη δημόσια Ραδιοτηλεόραση με υποδειγματικό τρόπο, μαζί με την αφοσίωση και τον επαγγελματισμό μελών του προσωπικού», θα δηλώσει χαρακτηριστικά ο Μάριος Ηλιάδης. Ο οποίος, όμως, απονέμοντας τον δίκαιο έπαινο, ομολογεί ότι ο Τίτος και η Στέφη διέθεσαν αμέτρητες ώρες από την προσωπική τους ζωή, χωρίς καμία οικονομική ανταμοιβή, για να υλοποιηθεί η τολμηρή τότε απόφαση να ιδρυθεί το Τρίτο ραδιοφωνικό και το Δεύτερο τηλεοπτικό κανάλι του ΡΙΚ. Ασφαλώς συνέβαλαν και πολλοί άλλοι στην επιτυχία τού Τρίτου του ΡΙΚ, χωρίς, όμως, την επιτελική απόφαση και τον σχεδιασμό τού καθ’ ύλην οργάνου και των μελών του, οι φιλόδοξοι όσο και αναγκαίοι σχεδιασμοί θα έμεναν στα χαρτιά. Η εκδημία τού Τίτου Κολώτα παρέχει την κατάλληλη ευκαιρία γι’ αυτήν την αναφορά. Για να το γνωρίζουν οι συνάδελφοι στο ΡΙΚ και να μνημονεύουμε με ευγνωμοσύνη τον Τίτο Κολώτα και για αυτήν του την προσφορά στον τόπο μας.
*Δημοσιογράφος
