Διάβασα προσεκτικά την σημερινή συνέντευξη του Προέδρου Χριστοδουλίδη στην Κυριακάτικη Καθημερινή και στον Θανάση Φωτίου.
«Στο Κυπριακό η εποικοδομητική ασάφεια είναι επικίνδυνη» είπε, και μας υπενθύμισε το γνωστό -έμπνευση του Λόρδου Χάνεϋ – «constructive ambiguity» στο σχέδιο Ανάν.
Ως παράδειγμα έφερε τις Τουρκικές εγγυήσεις: «Στο θέμα της ασφάλειας και των εγγυήσεων, για παράδειγμα είτε η Τουρκία θα συνεχίσει να έχει εγγυητικά δικαιώματα στην Κύπρο ή δεν θα έχει».
Και κάπου εδώ ξεκινά ακριβώς η εποικοδομητική ασάφεια ή αν θέλετε η «constructive ambiguity».
Εξηγούμαι. Διαβάζω και ξαναδιαβάζω την συνέντευξη του κ. Χριστοδουλίδη και δεν διασαφηνίζεται πουθενά μια ξεκάθαρη θέση επι τούτου. Ποια είναι η διαπραγματευτική του θέση επι αυτού του κρίσιμου θέματος (ούτε λόγος για κόκκινη γραμμή);
«Δεν θα καταλήξουμε σε ένα αποτέλεσμα που θα εμπεριέχει την παραμικρή ασάφεια».
Όμως κύριε Χριστοδουλίδη με όλο το σεβασμό, επέτρεψε μου να σημειώσω ότι όταν ξεκινάς με ασάφεια σε ένα κεφαλαιώδες θέμα, το πιο πιθανόν θα καταλήξεις σε ασάφεια.
Και δεν είναι μόνο αυτό.
Στην συνέντευξη του κ. Χριστοδουλίδη γίνεται σε αρκετές περιπτώσεις αναφορά στις μέχρι τώρα «συγκλίσεις».
«Το κλειδί αυτής της προσπάθειας είναι οι συγκλίσεις που έχουν επιτευχθεί στο Κυπριακό» λέει ο κ. Χριστοδουλίδης.
Ποιες είναι αυτές οι συγκλίσεις; Ως μέλος του Εθνικού Συμβουλίου ζήτησα πολλές φορές από το 2017 μέχρι το 2020 να πληροφορηθώ ποιες είναι αυτές οι συγκλίσεις. Εις μάτην. Ότι έχω υπόψη μου είναι το έγγραφο Ντάουνερ (2012) και κάποια κείμενα που μας μοιράστηκαν στην Γενεύη και το Κραν Μοντανά το 2017.
Γνωρίζω ότι οι εκπρόσωποι του Κινήματος Οικολόγων στο Εθνικό Συμβούλιο από το 2020 και δώθε ζήτησαν επανειλημμένα να πληροφορηθούν για τις συγκλίσεις. Έλαβαν συγκεχυμένη και αντιφατική πληροφόρηση.
Εξ όσων αντιλαμβάνομαι έχουν γίνει αρκετές αλλαγές από το 2017 μέχρι σήμερα.
Οι αρχηγοί των μεγάλων κομμάτων λένε ότι γνωρίζουν. Είναι όμως αυτό αρκετό; Ο λαός πότε θα πληροφορηθεί; Αν δεν είναι τώρα η κατάλληλη ώρα που υποτίθεται ότι ξεκινά και πάλιν διαπραγμάτευση, τότε πότε;
Εδώ κι αν υπάρχουν τόνοι από εποικοδομητική ασάφεια.
Και κάτι τελευταίο αν και σημαντικό.
Λέει ο κ. Χριστοδουλίδης ότι «Η λύση του Κυπριακού δεν θα είναι απολύτως δίκαιη. Εκείνο που έχει σημασία είναι η λύση που θα καταλήξουμε να είναι λειτουργική και βιώσιμη».
Δεν θα διαφωνήσω σε αυτό. Αλλά και πάλιν εντοπίζεται η περί λόγου ασάφεια. Αν δεν θα είναι «απολύτως δίκαιη», τότε τι θα είναι για να είναι «λειτουργική και βιώσιμη». Είναι προφανές ότι μια άδικη λύση, μια λύση που θα εμπεριέχει καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θα δημιουργεί «ρατσιστικές» ανισότητες εμπεριέχει τον κίνδυνο να μην είναι «βιώσιμη και λειτουργική».
Ελπίζω σε αυτό τουλάχιστον να συμφωνούμε οι περισσότεροι Κύπριοι.
Αν ο κ. Χριστοδουλίδης αποφασίσει να ενημερώσει τον Κυπριακό λαό για τις περί ου ο λόγος συγκλίσεις μπορεί να γίνει μια ουσιαστική συζήτηση για αυτό το θέμα.
Μέχρι τότε ας μην μιλά για απόρριψη της λογικής της «εποικοδομητικής ασάφειας». Με «εποικοδομητική ασάφεια» ξεκινά, με αυτή θα πορευτεί και μάλλον σε αυτή θα καταλήξει.
Πρώην Βουλευτής
