Κορυφαίες τουρκικές επιδιώξεις με την ΕΕ (Ευρωάμυνα, εμπόριο, ενέργεια) παρέχουν μοχλό πίεσης σε εμάς, Κύπρο κι Ελλάδα κι όπως για χρόνια τεκμηριώνουμε, είμαστε στις πλέον ευνοϊκές συνθήκες εδώ και δεκαετίες για τα εθνικά δίκαια, αλλά ηγετική ανεπάρκεια στην Αθήνα μετατρέπει τις ευκαιρίες σε προβλήματα. Είναι γνωστό ότι ο κυριότερος «προωθητής» του τουρκικού καθεστώτος προς ΕΕ και ΗΠΑ, υπήρξε για χρόνια η Ελληνική Κυβέρνηση με κορυφαίο επίτευγμα τα …«Ήρεμα Νερά» και «Διακήρυξη Φιλίας» με την Τουρκία, με αντίτιμο τραγικές υποχωρήσεις π.χ. μετάθεση των τουρκικών παρανομιών από το Ευρωπαϊκό πλαίσιο στο διμερές Ελλάδας-Τουρκίας, στήριξη της Τουρκίας στην ΕΕ με θετική ατζέντα, στον ΟΗΕ και ΝΑΤΟ και με ομολογούμενο στόχο του Έλληνα ΥΠΕΞ να συγκρατήσουμε την Τουρκία στο δυτικό στρατόπεδο! Ορθολογικά έπρεπε να επιδιώκουμε το αντίθετο, όπως κυρώσεις καταδεικνύοντας σε κάθε ευκαιρία ότι η νεο-οθωμανική Τουρκία έχει στόχους ενάντια στα συμφέροντα της Ευρώπης και της Δύσης περιλαμβανομένης της συνεργασίας της με ισλαμιστικές εγκληματικές οργανώσεις. Αίνιγμα παραμένει που τα ίδια πολιτικά πρόσωπα που πρωτοστατούσαν στην επιβολή κυρώσεων στην Ρωσία για την Ουκρανία, ακολουθούν επίμονα το αντίθετο με πολιτική κωλοτούμπας για την Τουρκία.
Σήμερα, η Τουρκία ζητά διακαώς ρόλο στην Ευρωάμυνα κι αυξημένο εμπόριο, το οποίο πολλά κράτη της ΕΕ ευνοούν. Η επιδίωξη να ενταχθεί η Τουρκία σε ένα Ευρωπαϊκό «ΝΑΤΟ», αποτελεί ευκαιρία για Κύπρο κι Ελλάδα, αν το θέλει η ηγεσία, απαιτώντας πρώτα την αποχώρηση των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων από έδαφος της ΕΕ στην Κύπρο και τερματίζοντας κάθε απειλή με Ελλάδα. Μια αταλάντευτη στάση για μια Ευρωπαϊκή συμμαχία ξεκινά με αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο και η αποκατάσταση σχέσεων καλής γειτονίας ως μέτρο ουσιαστικής οικοδόμησης εμπιστοσύνης.
Από την άλλη, στην Κύπρο συνεδρίασε το Εθνικό Συμβούλιο των αρχηγών των κομμάτων και στις δηλώσεις που ακολούθησαν, οι αρχηγοί του ΔΗΣΥΑΚΕΛ πλαγίως υπονόμευσαν την ίδια την θέση της ΕΕ και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, υποδεικνύοντας δημόσια μάλιστα, ότι θα πρέπει να διαφυλαχθούν οι «συγκλίσεις των διαπραγματεύσεων». Εν ολίγοις, ανεξαρτήτως της λαϊκής βούλησης που ψήφισε τον Πρόεδρο βάσει συγκεκριμένου προγράμματος κι ανεξαρτήτως ότι υπάρχουν συγκλίσεις που έγιναν έξω από το ΔΕΣΜΕΥΤΙΚΟ Ευρωπαϊκό κεκτημένο του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, οι δύο ζητούν την παραβίαση της υπέρτατης έννομης τάξης στην ΕΕ, ενάντια στην ομόφωνη στάση των «27», ενάντια στην Πρόεδρο της Κομισιόν και ενάντια στον αντιπρόσωπος της για το Κυπριακό! Κι αυτό δημόσια και πριν καν ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις…
Παρεμπιπτόντως, ο Ερντογάν απαιτεί κυριαρχική ισότητα στην Κύπρο, ανακοινώνει παράνομες NAVTEX στη θαλάσσια δικαιοδοσία της Κύπρου και υποδομές για αγωγό σύνδεσης με τα κατεχόμενα. Επισημαίνω ότι, πέραν των παράνομων εποίκων, η χρηματοδότηση του κατοχικού καθεστώτος και η δημιουργία υποδομών στα κατεχόμενα από την Τουρκία, αποτελούν αυταπόδεικτη τεκμηρίωση του εγκλήματος του εποικισμού με βάση τις αποφάσεις του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου. Σε αυτό το Δικαστήριο, το 2014 υπέβαλα πολυσέλιδο έγγραφο με αίτημα να προσαφθούν ποινικές κατηγορίες για το έγκλημα του εποικισμού εναντίον της τουρκικής ηγεσίας, αλλά η τότε Κυπριακή Κυβέρνηση το θεωρούσε ενέργεια εναντίον του καλού κλίματος.
*Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ-S&D
