Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Ένα από τα κύρια θέματα της επικαιρότητας είναι η τοποθέτηση κλιματιστικών στα σχολεία και η αποτυχία συμπλήρωσης του έργου στα χρονικά πλαίσια που είχαν καθοριστεί. Το θέμα αυτό σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως. Οι μαθητές και οι σύνδεσμοι γονέων διαμαρτύρονται για τις συνθήκες που επικρατούν στις τάξεις με τις θερμοκρασίες να βρίσκονται σε επίπεδο πάνω από τις κανονικές. Τα πολιτικά κόμματα κατηγορούν την κυβέρνηση για κακό προγραμματισμό και αθέτηση υποσχέσεων για έγκαιρη επίλυση του προβλήματος.
Δεν θέλω να δικαιολογήσω ή να στηρίξω το Υπουργείο Παιδείας, αλλά απλά να σημειώσω, ότι το έργο ανέλαβαν να φέρουν σε πέρας οι τοπικές σχολικές εφορείες με πιστώσεις από το Υ.Π. Δεν ξέρω πόσο δικαιολογημένες είναι οι σχολικές εφορείες. Μπορεί να υπάρχουν αντικειμενικές και δικαιολογημένες δυσκολίες για την καθυστέρηση. Δεν άκουσα όμως καμιά διαμαρτυρία, ότι η καθυστέρηση οφείλεται στην καθυστέρηση της αποστολής της πίστωσης από το Υ.Π. προς τις σχολικές εφορείες. Αν όμως υπάρχουν ευθύνες για κακό προγραμματισμό, αυτές πρέπει να αναζητηθούν στις σχολικές εφορείες. Τα μέλη των σχολικών εφορειών εκλέγονται στις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης. Είναι επομένως κομματικά στελέχη. Τα κόμματα πρέπει να αναλάβουν αυτή την ευθύνη, αν τα πρόσωπα που τα εκπροσωπούν στις σχολικές εφορείες είναι τα κατάλληλα και έχουν τις ικανότητες για αυτή την υπηρεσία, ή η εκλογή τους είναι απλή κομματική ανταμοιβή σε στελέχη τους. Προσωπικά, πάντως, πιστεύω ότι η καθυστέρηση στην εγκατάσταση και λειτουργία των κλιματιστικών οφείλεται σε αντικειμενικές δυσκολίες, οι οποίες πιθανόν να έχουν σχέση και με το ηλεκτρικό φορτίο που απαιτείται για τη λειτουργία τους. Επομένως, δεν θα έσπευδα να αποδώσω την ευθύνη ούτε στο Υ.Π. ούτε στις σχολικές εφορείες χωρίς να γνωρίζω όλα τα δεδομένα.
Το επίκαιρο αυτό θέμα θα πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να εξεταστεί και από οικολογική σκοπιά. Ίσως μια καλύτερη και πιο μακροπρόθεσμη λύση να ήταν η προσαρμογή των σχολικών κτιρίων, ώστε να περιορίζεται η αύξηση της θερμοκρασίας στο εσωτερικό τους. Θερμομονώσεις, κατάλληλες κατασκευές, σκίαση και φύτευση δέντρων θα μπορούσαν να συμβάλουν στη βελτίωση του μικροκλίματος των σχολικών χώρων και στη μείωση της θερμοκρασίας.
Διάφορες οικολογικές προσεγγίσεις και μελέτες δείχνουν ότι τέτοιες παρεμβάσεις είναι εφικτές και μπορούν να αποτελέσουν μέρος ενός πιο μακροπρόθεσμου σχεδιασμού.
Στο σημείο αυτό θα ήθελα να τονίσω, ότι οι ειδικοί αναλαμβάνουν να δώσουν λύσεις, όταν παρουσιαστεί το πρόβλημα και ποτέ δεν προγραμματίζουν να δώσουν λύσεις για μελλοντικές ανάγκες, όταν σχεδιάζουν και κτίζουν σχολικά κτίρια.
Θυμάμαι την δεκαετία του ΄80 και του ‘90 είχε γίνει μια τεράστια εκστρατεία για εγκατάσταση στα σχολεία θέρμανσης με πετρέλαιο. Την προσπάθεια συνέδραμαν και οι σύνδεσμοι γονέων και θεωρώ ότι μέχρι την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα οι εγκαταστάσεις είχαν σχεδόν συμπληρωθεί. Αλλά τότε άρχισε να παρουσιάζεται και το πρόβλημα της ζέστης τους καλοκαιρινούς μνήμες. Η κλιματική αλλαγή μείωσε την ανάγκη θέρμανσης το χειμώνα και αύξησε την περίοδο που τα σχολεία είχαν ανάγκη δροσιάς τους μήνες Μάιο, Ιούνιο, Σεπτέμβριο και Οκτώβριο. ‘Ετσι άρχισε νέος αγώνας για εγκατάσταση κλιματιστικών.
Δεν θέλω να κατηγορήσω κανένα για έλλειψη σχεδιασμού για αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Απλά παραθέτω μια άποψη που εξέφρασα στην ομιλία μου ως διευθυντής στα εγκαίνια του σχολείου, όπου υπηρετούσα το 2000.
«Το κτίριο αυτό έχει ένα θαυμάσιο και πολυέξοδο σύστημα κεντρικής θέρμανσης. Είναι και αυτό δείγμα της νέας τάξης των πραγμάτων και της σύγχρονης απαίτησης για άνετες συνθήκες εργασίας. ‘Ομως έγινε κάποια έρευνα για να δείξει ποιο είναι το καλύτερο σύστημα ελέγχου της θερμοκρασίας σε αυτή την περιοχή της Κύπρου, με το ήπιο κλίμα και την νότια έκθεση στον ήλιο; Μήπως θα ήταν καλύτερη και λιγότερο δαπανηρή η επιλογή μονάδων κλιματισμού σε κάθε αίθουσα; Αυτό θα έλυνε και το πρόβλημα της χαμηλής, αλλά και της ψηλής θερμοκρασίας του καλοκαιριού, πού ίσως να είναι πιο σοβαρό. Ενδεικτικά σας αναφέρω ότι ολόκληρο το Σεπτέμβρη και το μεγαλύτερο μέρος του Οκτώβρη προσωπικά δεν μπορούσα να εργαστώ στο γραφείο μου, εξαιτίας της ψηλής θερμοκρασίας και χρησιμοποιούσα το χώρο υποδοχής, όπου η ζέστη ήταν υποφερτή. Το ίδιο συνέβαινε και στις τάξεις, όμως δάσκαλοι και παιδιά ήταν υποχρεωμένοι να εργάζονται, προσπαθώντας να ξεχάσουν τη ζέστη. Αναμένω ότι το ίδιο πρόβλημα θα το αντιμετωπίσουμε και τους μήνες Μάιο και Ιούνιο».
Πέρασαν από τότε περισσότερα από είκοσι πέντε χρόνια. Σήμερα, το πρόβλημα που τότε θεωρούσαμε πιθανό έχει γίνει πραγματικότητα. Ίσως αυτό να αποτελεί ένα μάθημα για το πώς πρέπει να σχεδιάζουμε τα σχολικά κτίρια του μέλλοντος: όχι μόνο με βάση τις ανάγκες του σήμερα, αλλά και με βάση τις κλιματικές συνθήκες που είναι πιθανό να επικρατούν τις επόμενες δεκαετίες.
