Η Βουλή να απαιτήσει συμφωνία ή παράταση 

Τα πράγματα, δυστυχώς, έγιναν χειρότερα. Η Υπουργός παραμένει ανένδοτη, χωρίς ουσιαστική μετακίνηση από τις θέσεις της, παρά τις διαβεβαιώσεις ότι θα υπήρχαν αλλαγές. Οι βασικές θέσεις των Εκπαιδευτικών Οργανώσεων εξακολουθούν να αγνοούνται και το αδιέξοδο μεγαλώνει.

Αυτό, όμως, που με ξεπερνά είναι να ακούω την Υπουργό να δηλώνει στα κανάλια ότι υιοθέτησε τις θέσεις των συνδικαλιστικών οργανώσεων και ότι παραμένει μόνο μία διαφωνία, για την οποία επικαλείται εμπόδιο από τη Νομική Υπηρεσία. Προφανώς αναφέρεται στη μονιμοποίηση χωρίς εξετάσεις. Η εικόνα αυτή δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Οι ουσιαστικές διαφωνίες παραμένουν και ο ισχυρισμός ότι «όλα ικανοποιήθηκαν, εκτός από ένα σημείο»  δημιουργεί λανθασμένες αλλά και σκόπιμες εντυπώσεις.

Θα γίνω, λοιπόν, και πάλι γραφικός: ποιες ακριβώς θέσεις έχει ικανοποιήσει η Υπουργός;

●Μήπως έχει διασφαλίσει τη συνέχιση της εργασίας όσων ήδη εργάζονται στο δημόσιο σχολείο, είτε από τον Κατάλογο Διοριστέων είτε απο τον Κατάλογο Διορισίμων, μετά τον Αύγουστο του 2027;

●Μήπως ικανοποίησε το αίτημα για μη ενοποίηση του υφιστάμενου Καταλόγου Διορισίμων με τον κατάλογο όσων θα συμμετάσχουν στις νέες εξετάσεις;

●Μήπως συμφώνησε στη δημιουργία νέου, χωριστού Καταλόγου Διορισίμων, με τις νέες εξετάσεις;

●Μήπως διασφάλισε ότι δεν πρέπει συγκρίνονται στον ίδιο κατάλογο βαθμολογίες από εξετάσεις με διαφορετική δομή, διαφορετικό βαθμό δυσκολίας και διαφορετικούς όρους, με βάση επιτυχίας για τους ήδη επιτυχόντες και χωρίς βάση για τους νέους υποψηφίους;

●Μήπως διασφάλισε ότι ένας εκπαιδευτικός αορίστου χρόνου ή συμβασιούχος του Καταλόγου Διορισίμων, ο οποίος ήδη εργάζεται στο δημόσιο σχολείο, θα μπορεί να  μονιμοποιηθεί χωρίς νέα εξέταση, εάν η βαθμολογία του λήξει πριν από τον μόνιμο διορισμό του;

●Μήπως αποδέχθηκε τη δημιουργία Κλειστού Μητρώου, στο οποίο να περιλαμβάνονται οι εκπαιδευτικοί από τον Κατάλογο Διοριστέων που είναι αορίστου χρόνου;

●Μήπως διασφάλισε την ένταξη στο κλειστό μητρώο των αντικαταστατών με αναγνωρισμένη υπηρεσία τουλάχιστον έξι μηνών, που αντιστοιχεί σε 0,5 μονάδα προϋπηρεσίας;

●Μήπως διασφάλισε μονιμοποιήσεις από το Κλειστό Μητρώο χωρίς εξετάσεις, μέχρι την εξάντλησή του; Ξέχασα… αυτό είναι το «μοναδικό» σημείο διαφωνίας. Όλα τα υπόλοιπα, προφανώς, τα έχουμε φανταστεί!

●Μήπως αποδέχθηκε την ισόποση κατανομή των διορισμών με σύμβαση,  από το Κλειστό Μητρώο και  από τον υφιστάμενο και ΜΗ ενοποιημένο Κατάλογο Διορισίμων;

●Μήπως αποδέχθηκε την  ισόποση κατανομή των μόνιμων διορισμών από τις δύο αυτές πηγές, μέχρι την εξάντλησή τους;

Όλα αυτά και άλλα πολλά είναι ένα και μοναδικό σημείο διαφωνίας;

Η Υπουργός οφείλει να εξηγήσει συγκεκριμένα ποια αιτήματα αποδέχθηκε και πώς αποτυπώνονται στην πρότασή της.

Το αδιέξοδο προκύπτει από την επιμονή της στις ίδιες βασικές επιλογές. Ποια είναι η ουσία των επαναλαμβανόμενων συναντήσεων, όταν τεκμηριωμένες θέσεις δεν οδηγούν σε ουσιαστικές αλλαγές; Ο διάλογος χρειάζεται έμπρακτη διάθεση συνεννόησης και λύσεις στα προβλήματα που τίθενται.

Η κοινωνία πρέπει επιτέλους να γνωρίζει τι διεκδικούμε. Δεν ζητούμε προνόμια ούτε οικονομικές αναβαθμίσεις. Ζητούμε να μη θυματοποιηθούν άνθρωποι που ήδη εργάζονται και στηρίζουν το δημόσιο σχολείο. Ζητούμε να προστατευθούν τόσο οι υπηρετούντες εκπαιδευτικοί από τον Κατάλογο Διοριστέων όσο και όσοι πέτυχαν στις υφιστάμενες εξετάσεις διορισίμων. Ζητούμε μια δίκαιη μετάβαση, χωρίς νέες αδικίες.

Και έπειτα από όλα αυτά, χωρίς να έχουν εισακουστεί οι βασικές θέσεις των Εκπαιδευτικών Οργανώσεων, ετοιμάστηκε νομοσχέδιο και τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση, με προοπτική να οδηγηθεί στη Βουλή. Όταν, όμως, οι βασικές επιλογές παραμένουν αμετακίνητες παρά τις επανειλημμένες, τεκμηριωμένες ενστάσεις μας, δημιουργείται εύλογα η εντύπωση ότι η διαβούλευση γίνεται για το θεαθήναι.

Και ενώ το αδιέξοδο παραμένει, εξακολουθούμε να περιμένουμε την πρόσκληση του Προέδρου της Δημοκρατίας για συνάντηση, μετά την κοινή επιστολή που του αποστείλαμε οι τρεις Εκπαιδευτικές Οργανώσεις.

Και αν το νομοσχέδιο οδηγηθεί τελικά στη Βουλή,  δεν πρέπει να επαναληφθεί η ίδια τακτική που βιώσαμε με το σχέδιο αξιολόγησης: ένα ασφυκτικό χρονοδιάγραμμα θα χρησιμοποιηθεί ως μέσο πίεσης, ώστε οι βουλευτές να κληθούν να ψηφίσουν με τη λογική ότι «δεν υπάρχει άλλος χρόνος». Την πίεση του χρόνου όφειλε να την είχε υπολογίσει η Υπουργός από την ανάληψη των καθηκόντων της, το 2023. Από τότε ζητούσαμε επίμονα, σε σημείο να γινόμαστε φορτικοί, να καταθέσει την πρότασή της και να ξεκινήσει εγκαίρως ένας ουσιαστικός διάλογος. Η μεταφορά του ζητήματος στην τελευταία στιγμή δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για το κατά πόσο η πίεση των προθεσμιών αξιοποιείται για να διευκολύνει την προώθηση των επιλογών του ΥΠΑΝ, όπως συνέβη με το σχέδιο αξιολόγησης.

Εάν το ΥΠΑΝ οδηγήσει στη Βουλή ένα σχέδιο χωρίς συμφωνία με τις εκπαιδευτικές οργανώσεις, οι βουλευτές δεν πρέπει να υποκύψουν σε τετελεσμένα ούτε σε ψευδό διλήμματα. Η καθυστέρηση του Υπουργείου δεν μπορεί να μετατρέπεται σε υποχρέωση της Βουλής να ψηφίσει βεβιασμένα. Οι βουλευτές οφείλουν να εξετάσουν ουσιαστικά  τις συνέπειές για τους υπηρετούντες εκπαιδευτικούς και για τη νέα γενιά.

Εάν δεν έχουν διαμορφωθεί οι προϋποθέσεις για μια δίκαιη και συμφωνημένη μετάβαση με τις Συνδικαλιστικές Οργανώσεις, η Βουλή οφείλει να παρατείνει τη διατήρηση του Καταλόγου Διοριστέων, ώστε να αποτραπεί η θυματοποίηση εκπαιδευτικών και να δοθεί ο αναγκαίος χρόνος για συμφωνημένη λύση. Να θυμίσω οτι, η κατεύθυνση της απόφασης της ΠΣΓΑ της ΟΕΛΜΕΚ προβλέπει διατήρηση του Καταλόγου Διοριστέων εάν δεν διασφαλιστούν κάποιες βασικές αρχές της Οργάνωσης μας.

Οι βουλευτές έχουν ευθύνη να προστατεύσουν τους ανθρώπους που ήδη υπηρετούν το δημόσιο σχολείο και να διασφαλίσουν ένα σοβαρό, δίκαιο σύστημα διορισμού για τους νέους εκπαιδευτικούς. Κανένα ασφυκτικό χρονοδιάγραμμα δεν μπορεί να αποτελέσει άλλοθι για αποφάσεις που θα οδηγήσουν εργαζομένους στην ανεργία και θα δημιουργήσουν νέες αδικίες.

Αντρέας Μαυράτσας

Γ.Γραμματέας ΟΕΛΜΕΚ