Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Πριν από 20-25 χρόνια, σε ένα σχόλιο μου στον «Φιλελεύθερο» είχα «στολίσει» -ενδεχομένως και… λίγο έντονα- έναν πρωτοκλασάτο διαιτητή για τα διαιτητικά του τερτίπια και τις αλλοπρόσαλλες αποφάσεις του. Πρωί – πρωί με πήρε τηλέφωνο ένας φίλος: «Αυτόν, τον ξέρω καλά. Γείτονας και συμμαθητής. Όταν παίζαμε τ’ απογεύματα στη γειτονιά, όταν δεν του άρεσε κάτι, έπαιρνε την μπάλα κι έφευγε! Ο ορισμός του κομπλεξικού… Αυτό βγάζει και μέσα στο γήπεδο». Κάπως έτσι εμπέδωσα πως διάολο η εγωπάθεια ενός διαιτητή φωνάζει στην Πλατεία Ελευθερίας στη Λευκωσία κι ακούγεται μέχρι τις Φοινικούδες στη Λάρνακα!
Όταν πρόσφατα «συνειδητοποίησα» ότι ο άνθρωπος αυτός είναι ακόμη σημαίνων στέλεχος στην κυπριακή διαιτησία, πέρα από την έκπληξη, απαντήθηκε και το κυρίαρχο ερώτημα των τελευταίων ημερών για το θολό τοπίο στη διαιτησία μας. Το χειρότερο απ’ όλα; Ο κύριος αυτός και πολλοί άλλοι εκεί… γύρω, επιδεικνύουν την ίδια συμπεριφορά, όπως και πριν 20 και 30 χρόνια: Γλείψιμο, πάντα κοντά στην ποδοσφαιρική και διαιτητική εξουσία, «yes sir», (ψευδο)κολλητιλικί με δύο-τρεις δημοσιογράφους για μια καλή κουβέντα στον Τύπο, και καλά να είμαστε να απολαμβάνουμε τα… ζεστά ευρώ που μπαίνουν στον λογαριασμό μας.
Διαβάστε περισσότερα στο GOAL
