Robocop

Στο Ντιτρόιτ του μέλλοντος όπου το έγκλημα έχει ξεφύγει, ένας νεκρός αστυνομικός επιστρέφει στη ζωή και στο Σώμα ως ένα πανίσχυρο cyborg, βυθισμένο σε αναμνήσεις που τον στοιχειώνουν. Μισός άνθρωπος, μισός μηχανή, ο τέλειος μπάτσος. Ο Ολλανδός Βερχόφεν (στο αμερικανικό του ντεμπούτο) πήρε στα χέρια του το σενάριο που απέρριψε σχεδόν κάθε μεγάλος σκηνοθέτης της εποχής κι έφτιαξε ένα από τα cult favorites “διαμάντια” των 80s, πλούσιο σε υπερβίαιη δράση, αμείωτη ένταση και εκρήξεις splatter και εμπλουτισμένο με αιχμηρό πολιτικο-κοινωνικό σχόλιο και καυστικό μαύρο χιούμορ. Δεν υπάρχει μια ανιαρή στιγμή, μία αχρείαστη σκηνή ή μια περιττή γραμμή διαλόγου κι αυτό οφείλεται τόσο στο πανούργο κι ευφάνταστο σενάριο (που, σημειώστε, είναι original και δεν προέρχεται από κάποιο κόμικ αν και μοιάζει έτσι) αλλά και την φρενήρη σκηνοθεσία του “τρελού Ολλανδού” που θα μας δώσει αργότερα τα “Basic Instinct” και “Showgirls”. Χρειάστηκε να επέμβει το ψαλίδι της λογοκρισίας προκειμένου να “απαλυνθούν” κάπως μερικές σκηνές όμως και πάλι η υπέρμετρη βία είναι γροθιά στο στομάχι. Μεγάλη εισπρακτική επιτυχία γέννησε δύο κατώτερες συνέχειες, ένα έτσι-κι-έτσι remake, δύο τηλεοπτικές σειρές, δύο σειρές κινουμένων σχεδίων, video games, graphic novels, μέχρι και θεματικό πάρκο. Θα γουστάρετε άγρια. Μ.Ν.