CAST AWAY (2000): Το αεροπλάνο που μεταφέρει έναν εργασιομανή υπάλληλο της FedEx παρουσιάζει μηχανική βλάβη και συντρίβεται σε ένα απομονωμένο νησί. Ο μοναδικός επιζών είναι ο Τσακ, που τώρα πια, πρέπει να εργαστεί σύμφωνα με τους κανόνες της άγριας φύσης, προκειμένου να επιβιώσει. Γνωστό και ως «αυτό με τον Tom Hanks που μιλά με μια μπάλα του βόλεϊ» το καθηλωτικό δράμα επιβίωσης του Robert Zemeckis διαθέτει σφιχτοδεμένο σενάριο, εκπληκτική φωτογραφία και φυσικά έναν εξαιρετικό Hanks.
OPEN WATER (2003): Οι διακοπές ενός ζευγαριού μετατρέπονται σε εφιάλτη, όταν, κατά τη διάρκεια μιας κατάδυσης, εγκαταλείπονται κατά λάθος στη μέση του ωκεανού. To «Jaws» συναντά το «The Blair Witch Project» σ’ αυτό το ύπουλο, κλειστοφοβικό (παρά την απεραντοσύνη του ωκεανού) και αφόρητα αγωνιώδες φιλμ που εκλαΐκευσε το υπο-είδος του θρίλερ με “μικρό καστ παγιδευμένο σε περιορισμένο μέρος”. Χάρη στη δεξιοτεχνική σκηνοθεσία νιώθεις αρχικά τον εκνευρισμό, ύστερα τον φόβο και την αγωνία και στο τέλος τον υπέρτατο τρόμο μιας κατάστασης στην οποία θα μπορούσες κάλλιστα να βρεθείς ο ίδιος.
RESCUE DAWN (2006): Το αεροσκάφος του γερμανικής καταγωγής Αμερικανού πιλότου Dieter Dengler, καταρρίπτεται σε μια από τις μυστικές αποστολές των Αμερικανών στο Λάος στις αρχές του ’60, ενώ ο ίδιος βρίσκεται χαμένος στη ζούγκλα και πιάνεται αιχμάλωτος. Ο Werner Herzog εντυπωσιάστηκε τόσο πολύ από την απίστευτη δοκιμασία του Dengler που την αφηγήθηκε στο ντοκιμαντέρ του 1997 «Little Dieter Needs To Fly» και σχεδόν μια δεκαετία μετά σ’ αυτό το εφιαλτικό φιλμ που δύσκολα διαγράφεται από τη μνήμη σου. Ο Christian Bale μετατρέπεται σε έναν ανθρώπινο σκελετό (έχασε 25 κιλά για τον ρόλο) ενώ τα σκουλήκια που τρώει σε μια σκηνή είναι αληθινά.
INTO THE WILD (2007): Αποφοιτώντας από το πανεπιστήμιο, ο 22χρονος Christopher McCandless γυρίζει την πλάτη του σε ένα πολλά υποσχόμενο μέλλον και αποφασίζει να ταξιδέψει από τη Νότια Ντακότα μέχρι την Αλάσκα. Καθ’ οδόν συναντά διάφορα άτομα και διδάσκεται αξίες, τις οποίες ο σύγχρονος άνθρωπος έχει ξεχάσει. Στο φιλμ του Sean Penn ο κεντρικός ήρωας δεν πέφτει θύμα της φονικής μανίας της φύσης, κάποιου ατυχήματος ή εγκληματικής ενέργειας αλλά μάχεται να επιβιώσει σε ένα αφιλόξενο περιβάλλον απαρνούμενος τον σύγχρονο πολιτισμό σε μια σκληρή περιπλάνηση αναζήτησης αξιών και ενδοσκόπησης.
FROZEN (2010): Όχι το κολοσσιαίο animation hit της Disney αλλά βασικά το “Open Water στα χιόνια”. Τρεις σκιέρ ξεχνιούνται σε ένα τελεφερίκ και καθώς πέφτει το σκοτάδι, η θερμοκρασία κάνει βουτιά και οι λύκοι μαζεύονται από κάτω, αναρωτιέσαι αν το ένστικτο για επιβίωση είναι πλέον αρκετό. Παρά το περιορισμένο setting και καστ το φιλμ δημιουργεί αρκετή ένταση κι από ένα σημείο και μετά νιώθεις άβολα και σκέψεις τύπου “τι διάολο θα έκανα εγώ στη θέση τους” αρχίζουν να τρυπώνουν στο μυαλό.
THE WAY BACK (2010): Το φιλμ του Peter Weir βασίζεται στα απομνημονεύματα του Πολωνού στρατιώτη Slawomir Rawciz (Jim Sturgess) ο οποίος οδηγήθηκε σε σιβηρικό γκούλαγκ όπου τον περίμεναν ισόβια μαρτύρια και καταναγκαστικά έργα. Συλλαμβάνει ένα παράτολμο σχέδιο απόδρασης στο οποίο εμπλέκει και άλλους συγκρατούμενους διαφόρων εθνικοτήτων. Καταφέρνουν να δραπετεύσουν και ξεκινούν έναν μαραθώνιο 4.000 χιλιομέτρων με προορισμό την Ινδία. Θα περάσουν μέσα από σφοδρές χιονοθύελλες, ζεματιστές ερήμους, επικίνδυνες στέπες και απόκρημνα βράχια – όλα ρεαλιστικά καταγεγραμμένα από την κάμερα του Αυστραλού δημιουργού.
127 HOURS (2010): Θα χρειαστείτε γερό στομάχι για να δείτε αυτό το ασφυκτικά ρεαλιστικό δράμα του Danny Boyle – και όχι μόνο για την επίμαχη σκηνή του ακρωτηριασμού! Ο James Franco συγκλονίζει στον ρόλο του trekker που παγιδεύεται στη μέση του πουθενά με το ένα χέρι σφηνωμένο κάτω από ένα βράχο αρχίζοντας έναν άνισο αγώνα επιβίωσης που διαρκεί το χρονικό διάστημα του τίτλου. Μη σας αποθαρρύνουν το περιορισμένο σκηνικό και το μονομελές καστ – όπως είδατε και πιο πάνω στη λίστα έτσι φτιάχνονται οι πιο συναρπαστικές ιστορίες επιβίωσης.
THE IMPOSSIBLE (2012): Πενταμελής οικογένεια Βρετανών επισκέπτεται την Ταϊλάνδη τα Χριστούγεννα του 2004. Μετά το χτύπημα του φονικού τσουνάμι, η σοβαρά τραυματισμένη μητέρα και ο μεγαλύτερος γιος αναζητούν μέσα στο απόλυτο χάος τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. Το φιλμ του Ισπανού Juan Antonio Bayona δεν σ’ αφήνει λεπτό να ησυχάσεις. Παρακολουθούμε τα πάντα μέσα από τα μάτια της οικογένειας. Γύρω τους η ευρύτερη εικόνα της μεγαλύτερης ίσως φυσικής καταστροφής αυτού και του προηγούμενου αιώνα: Ερείπια μέχρι που φτάνει το μάτι, διάσπαρτα πτώματα, χαώδη νοσοκομεία, πόνος και ορυμαγδός.
GRAVITY (2013): Μια επιστήμονας κι ένας αστροναύτης (Sandra Bullock και George Clooney) προσπαθούν να επιβιώσουν έπειτα από ένα ατύχημα που τους άφησε να περιπλανιούνται στο αχανές Διάστημα. Αυτό το “Open Water στο διάστημα” είναι η ομορφότερη και η ρεαλιστικότερη ταινία για το διάστημα που είδαμε μέχρι τώρα και ίσως το κοντινότερο σ’ αυτό σημείο που θα φτάσουμε ποτέ εγώ κι εσύ. Παρά το αχανές του διαστήματος ο Alfonso Cuarón πετυχαίνει να δημιουργήσει μία τόσο άβολη και κλειστοφοβική ατμόσφαιρα που κάνει το κλείσιμο στο ασανσέρ να μοιάζει με κολύμπι στ’ ανοιχτά. Ένα αγωνιώδες δράμα επιβίωσης, σκηνοθετημένο με νεύρο, ρεαλισμό και τη σφραγίδα αυθεντικότητας της NASA.
EVEREST (2015): Τον Μάιο του 1996 δύο ομάδες ορειβατών επιχειρούν να ανέβουν στο Έβερεστ, όταν, στο τελευταίο στάδιο της αναρρίχησης, πλήττονται από μια φονική χιονοθύελλα. Το χρονικό της μοιραίας αποστολής κατάκτησης της “στέγης του κόσμου” το 1996 που κατέληξε στον χαμό οκτώ ορειβατών από τον Ισλανδό Baltasar Kormákur (δικό του και το “Adrift”) που ξέρει να χειρίζεται αριστοτεχνικά ανθρώπους σε ακραίες καταστάσεις. Το “Everest” παρά το σπαραξικάρδιο θέμα του και τη γνωστή (σε όποιον θυμάται το περιστατικό) κατάληξη, είναι περιέργως ένα μη-συναισθηματικό δράμα που σε κρατά καρφωμένο στο κάθισμα και σε συγκινεί, χωρίς να σου τρίβει τη μελούρα στη μούρη ή να εκβιάζει συναίσθημα – όλα έρχονται φυσιολογικά και από μόνα τους.
