Πώς θα ήταν η πόλη αν την κοιτούσαμε πέρα από τους δρόμους, τα κτίρια και τη λειτουργία της ως οικονομικού κέντρου; Αν αναζητούσαμε πίσω από την καθημερινότητά της τις μνήμες, τις επιθυμίες, τις ανθρώπινες σχέσεις και τις δυνατότητες μιας διαφορετικής ζωής;
Αυτά τα ερωτήματα βρίσκονται στον πυρήνα της ομαδικής έκθεσης «Αόρατη πόλη», που παρουσιάζεται από τις 17 Οκτωβρίου στην Πάφο με τη συμμετοχή 35 καλλιτεχνών.
Το Πετρίδειον Ίδρυμα και ο Δήμος Πάφου προσκαλούν επαγγελματίες και ερασιτέχνες καλλιτέχνες να συνομιλήσουν το μυθιστόρημα «Οι αόρατες πόλεις» (1971) του Ίταλο Καλβίνο, διερευνώντας τις μνήμες, τις επιθυμίες και τις δυνατότητες μιας διαφορετικής ζωής μέσα στην πόλη.
Το βιβλίο προτείνει έναν διαφορετικό τρόπο πρόσληψης του κόσμου, μέσα από την ουτοπία όχι ως υπόσχεση ενός ιδανικού μέλλοντος, αλλά ως δυνατότητα που μπορεί να αναγνωριστεί και να διασωθεί μέσα στην υφιστάμενη πραγματικότητα.
Με ανοιχτή πρόσκληση προς επαγγελματίες και ερασιτέχνες καλλιτέχνες της πόλης, οι επιμελητές τούς κάλεσαν να συνομιλήσουν δημιουργικά με το βιβλίο του Καλβίνο και να διερευνήσουν τι μπορεί να σημαίνει ένας διαφορετικός τρόπος ζωής μέσα στην Πάφο. Η έκθεση επιχειρεί να αναδείξει τις λιγότερο ορατές διαστάσεις της πόλης, εκείνες που δεν εξαντλούνται στην υλική της υπόσταση, αλλά διαμορφώνονται μέσα από τις εμπειρίες και τις σχέσεις των ανθρώπων της.
Στην εισαγωγή του βιβλίου του, ο Καλβίνο περιγράφει τις πόλεις ως σύνολα από μνήμες, επιθυμίες και σημεία μιας γλώσσας. Είναι, όπως σημειώνει, τόποι ανταλλαγών όχι μόνο αγαθών, αλλά και λέξεων, πόθων και αναμνήσεων. Παράλληλα, εκφράζει την ανησυχία του για την ολοένα μεγαλύτερη δυσκολία να ζούμε στις πόλεις, αναζητώντας τις βαθύτερες αιτίες που εξακολουθούν να μας συνδέουν με αυτές, ακόμη και σε περιόδους κρίσης.
Η έκθεση «Αόρατη πόλη» μεταφέρει αυτόν τον προβληματισμό στο παρόν της Πάφου. Αντί να αντιμετωπίζει την πόλη αποκλειστικά ως έναν δεδομένο αστικό χώρο, την προσεγγίζει ως ένα πεδίο που μπορεί να επανανοηματοδοτηθεί μέσα από τη δημιουργική φαντασία. Η ουτοπία δεν εμφανίζεται εδώ ως φυγή από την πραγματικότητα, αλλά ως τρόπος να αναγνωρίσουμε όσα παραμένουν κρυμμένα μέσα της και να φανταστούμε διαφορετικές μορφές συνύπαρξης.
Στην έκθεση συμμετέχουν οι Σούζαν Βάργκας, Βερόνικα Βελίκοντνα, Χρίστος Γεωργιάδης, Διονυσία Γιουκκά, Άμπι Ντακέρ, Αριστοτέλης Δημητρίου, Ιλόνα Ζα, Μιχάλης Θεοδοσίου, Βούλλα Θεοδούλου, Αλεξάντερ Σεμπάστιαν Ιγνατίου, Ιωάννα Ιωάννου, Αναστασία Κεσίδου, Έλλη Κοντού, Αναστασία Κριβένκο, Γιώργος Μακαρίου, Μίριαμ ΜακΚόνον, Ιρίνα Μανουκόφσκα, Γιώργος Μαύρος, Δημήτρης Μελέτης, Μανταλένα Μιλτιάδη, Φωτεινή Μιχαηλίδη, Πίτερ Μουρ, Γιάννης Νικολάου, Γιάννος Οικονόμου, Σαλώμη Παντελίδου, Ελάμ Ραζάνι, Αναστασία Ρούσου, Soleil, Ρήνος Στεφανή, Κάτια Τόνια, Μπρίτζετ Φάχι, Σέργης Χατζηαδάμος, Αρίστη Χατζησάββα, Αβέρκιος Χατζηπαύλος και Στέφη Χερουβείμ.
Το κείμενο του καταλόγου υπογράφει ο Κυριάκος Μαργαρίτης, ενώ την καλλιτεχνική επιμέλεια και τον γενικό συντονισμό έχει ο Γιάννης Σακέλλης.
Πού και πότε
- Πάφος, Πολυχώρος Πολιτισμού «Παλιά Ηλεκτρική». Εγκαίνια: Σάββατο 17 Οκτωβρίου, 7.30μ.μ. Διάρκεια: μέχρι 25 Οκτωβρίου
