Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

Add philenews.com on Google

Η αξιολόγηση της υγείας ενός ηλικιωμένου δεν περιορίζεται στη διάγνωση και τη θεραπεία των ασθενειών του.

Η δυνατότητά του να κινείται, να θυμάται, να βλέπει, να ακούει, να τρέφεται επαρκώς και να ανταποκρίνεται στις καθημερινές του ανάγκες αποτελεί εξίσου σημαντικό στοιχείο της φροντίδας του.

Σε αυτή τη λογική βασίζεται η προσέγγιση Integrated Care for Older People (ICOPE) του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, η οποία αποσκοπεί στην έγκαιρη αναγνώριση της μείωσης της λειτουργικής ικανότητας και στην παροχή ολοκληρωμένης, εξατομικευμένης φροντίδας.

Ο ΠΟΥ έχει διαθέσει εκπαιδευτικό υλικό για την εφαρμογή της προσέγγισης από επαγγελματίες υγείας και κοινωνικής φροντίδας, με έμφαση στη διεπιστημονική συνεργασία και στη σύνδεση των υπηρεσιών.

Τι πρέπει να αξιολογείται

Η προσέγγιση ICOPE εστιάζει σε βασικούς τομείς της εσωτερικής ικανότητας του ηλικιωμένου:

  • Κινητικότητα: Δυσκολίες στο περπάτημα, στην έγερση από καθιστή θέση και στη διατήρηση της ισορροπίας.
  • Γνωστική λειτουργία: Μεταβολές στη μνήμη, στον προσανατολισμό και στην ικανότητα διαχείρισης καθημερινών δραστηριοτήτων.
  • Θρέψη και ζωτικότητα: Ακούσια απώλεια βάρους, μειωμένη πρόσληψη τροφής και ενδείξεις υποθρεψίας.
  • Όραση και ακοή: Προβλήματα που επηρεάζουν την επικοινωνία, την αυτονομία και την ασφάλεια.
  • Ψυχολογική κατάσταση: Συμπτώματα κατάθλιψης και άλλες μεταβολές που επηρεάζουν την καθημερινή λειτουργικότητα.

Η αρχική ανίχνευση πιθανής δυσκολίας δεν ισοδυναμεί με διάγνωση. Όταν εντοπίζεται πρόβλημα, απαιτείται περαιτέρω αξιολόγηση και κατάλληλη παρέμβαση.

Από την αξιολόγηση στο σχέδιο φροντίδας

Κεντρικό στοιχείο του ICOPE είναι η διαμόρφωση εξατομικευμένου σχεδίου φροντίδας, με βάση τις ανάγκες και τους στόχους του ίδιου του ηλικιωμένου.

Το σχέδιο μπορεί να περιλαμβάνει παρεμβάσεις για τη βελτίωση της κινητικότητας, διατροφική υποστήριξη, αντιμετώπιση προβλημάτων όρασης και ακοής, ψυχολογική φροντίδα και προσαρμογές στο περιβάλλον διαβίωσης.

Η εφαρμογή του απαιτεί συνεργασία μεταξύ γιατρών, νοσηλευτών, φυσιοθεραπευτών, διαιτολόγων, άλλων επαγγελματιών υγείας και υπηρεσιών κοινωνικής φροντίδας, ανάλογα με τις ανάγκες.

Η σημασία της επανεκτίμησης

Η κατάσταση ενός ηλικιωμένου μπορεί να μεταβάλλεται σταδιακά ή μετά από ένα οξύ πρόβλημα υγείας. Για τον λόγο αυτό, η αξιολόγηση δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μεμονωμένη διαδικασία.

Η τακτική επανεκτίμηση επιτρέπει την αναπροσαρμογή του σχεδίου φροντίδας, την έγκαιρη αναγνώριση νέων δυσκολιών και τη διατήρηση της αυτονομίας για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο διάστημα.

Η βασική αρχή της προσέγγισης του ΠΟΥ είναι ότι η υγιής γήρανση δεν ταυτίζεται με την απουσία ασθένειας. Συνδέεται κυρίως με τη διατήρηση των ικανοτήτων που επιτρέπουν στον άνθρωπο να ζει με ασφάλεια, αξιοπρέπεια και τη μεγαλύτερη δυνατή ανεξαρτησία.