«Αφήνουμε γιατρούς, Καθηγητές της ιατρικής Σχολής, με εξειδικεύσεις, να χάνουν το χρόνο τους στα δημόσια νοσηλευτήρια και δεν τους αξιοποιούμε με αποτέλεσμα κάποιοι από αυτούς να κουράζονται από την κατάσταση και να φεύγουν, και την ίδια ώρα ψάχνουμε να βρούμε γιατρούς και διαμαρτυρόμαστε ότι τα κρατικά νοσοκομεία είναι υποστελεχωμένα», καταγγέλλει μιλώντας στον «Φ» ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συνδέσμων Ασθενών Κύπρου, Μάριος Κουλούμας.

Kάνοντας λόγο για «παράδοξα πράγματα», δηλώνει ότι «πρέπει χωρίς άλλη καθυστέρηση, υπουργείο Υγείας, Βουλή και λοιποί εμπλεκόμενοι να προχωρήσουν στην συζήτηση και ψήφιση του νομοσχεδίου που βρίσκεται εδώ και μήνες ενώπιον της Επιτροπής Υγείας της Βουλής ώστε να μπορέσουν να αρχίσουν να προσφέρουν κανονικά τις υπηρεσίες τους στα δημόσια νοσηλευτήρια αυτοί οι πανεπιστημιακοί γιατροί» και παράλληλα «πρέπει άμεσα να υπογραφεί και να ενεργοποιηθεί η συμφωνία στην οποία κατέληξαν ΟΚΥπΥ και Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κύπρου για να αρχίσουμε να λειτουργούμε σωστά». 

«Είναι αδιανόητο», είπε ο πρόεδρος της ΟΣΑΚ, «να έχουμε για παράδειγμα Καθηγητή Εντατικολόγο, να μην τον αξιοποιούμε και εμείς να ψάχνουμε εντατικολόγους και να λέμε δεν βρίσκουμε. Δεν γίνεται να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση επειδή, οι διαδικασίες σκαλώνουν στις διάφορες διαφωνίες που κατά καιρούς εκφράζονται από κάποιους». 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Επίσης, «δεν γίνεται να έχουμε Καθηγητή πνευμονολόγο, εξειδικευμένο στη μελέτη ύπνου, να έχει αγοράσει το Πανεπιστήμιο Κύπρου εξειδικευμένο εξοπλισμό και εμείς να αφήνουμε αναξιοποίητο και τον εξοπλισμό και τον πανεπιστημιακό γιατρό». 

Το ίδιο, συνέχισε ο πρόεδρος των οργανωμένων ασθενών, «συμβαίνει και με την περίπτωση Ουρολόγου, εξειδικευμένου στη ρομποτική ιατρική, ο οποίος επίσης δεν μπορεί να προσφέρει τις υπηρεσίες του πλήρως και την ίδια ώρα το Κράτος να υποχρεώνεται να αγοράζει αυτού του είδους τις υπηρεσίες από τον ιδιωτικό τομέα». 

«Άλλο παράδειγμα είναι η περίπτωση νευρολόγου ο οποίος έκανε ηλεκτρομυογραφήματα στο νοσοκομείο της Λευκωσίας, ήταν ο μοναδικός με τη συγκεκριμένη εξειδίκευση, ζητούσε ο άνθρωπος λόγω λίστας αναμονής να εργαστεί και τα απογεύματα με ελάχιστη αποζημίωση, αλλά δεν του έδιναν άδεια, εξαιτίας των διαφωνιών που υπάρχουν μεταξύ ΟΚΥπΥ και Συντεχνιών των γιατρών του δημοσίου για την απογευματινή εργασία, σε συνδυασμό βεβαίως με την εκκρεμότητα που υπάρχει και αφορά την παρουσία των πανεπιστημιακών γιατρών στα νοσηλευτήρια», είπε ο κ. Κουλούμας και πρόσθεσε ότι «ο Καθηγητής αυτός, δέχθηκε πρόταση από πανεπιστήμιο στην Ελλάδα και ενημέρωσε ότι φεύγει». 

Αυτά και μόνο τα παραδείγματα, πρόσθεσε ο πρόεδρος των οργανωμένων ασθενών, «είναι αρκετά για να μας προβληματίσουν. Από τη μια λέμε ότι δεν έχουμε γιατρούς και είμαστε υποστελεχωμένοι και από την άλλη έχουμε τους γιατρούς αυτούς που έχουν και εξειδικεύσεις τις οποίες τα δημόσια νοσοκομεία χρειάζονται και εμείς δεν τους αξιοποιούμε όπως θα έπρεπε, επειδή βρίσκουμε μπροστά μας χίλια δύο εμπόδια. Το νομοσχέδιο για τις πανεπιστημιακές κλινικές, πάει κι έρχεται από το υπουργείο Υγείας στις Συντεχνίες, από τις Συντεχνίες και το υπουργείο Υγείας στη Βουλή, μετά προκύπτουν προβλήματα, αρχίζει πάλι από την αρχή η διαδικασία, οι πανεπιστημιακοί γιατροί δεν μπορούν να προσφέρουν αυτά που ξέρουν να προσφέρουν, η Ιατρική Σχολή κινδυνεύει να χάσει την αξιοπιστία της εξαιτίας του γεγονότος ότι δεν λειτουργεί θεσμοθετημένα σε ένα πανεπιστημιακό νοσοκομείο ή μέσω πανεπιστημιακών κλινικών και εμείς φωνάζουμε και ζητούμε αναβάθμιση των κρατικών νοσηλευτηρίων». 

Αυτό που η ΟΣΑΚ ζητά, είπε, «είναι να απεγκλωβιστούμε επιτέλους από αυτή την κατάσταση, να προωθηθούν οι διαδικασίες και να μπορέσουν αυτοί οι πανεπιστημιακοί γιατροί να βοηθήσουν τα κρατικά νοσοκομεία, να γίνουν μέρος της στελέχωσης τους και να ενισχύσουμε έτσι τα νοσηλευτήρια μας και αυτό μας το αίτημα το έχουμε ήδη θέσει και στον υπουργό Υγείας, ο οποίος δεσμεύτηκε ότι θα το προωθήσει χωρίς άλλη καθυστέρηση». 

Επιτεύχθηκε συμφωνία αλλά δεν υπογράφηκε

Παράλληλα με την προώθηση του νομοσχεδίου στη Βουλή, η ΟΣΑΚ, είπε ο κ. Κουλούμας «τονίζει και την ανάγκη υπογραφής και ενεργοποίησης της συμφωνίας που όπως πληροφορούμαστε έχει επιτευχθεί μεταξύ ΟΚΥπΥ και Πανεπιστημίου Κύπρου και προνοεί για την παρουσία των πανεπιστημιακών γιατρών στα δημόσια νοσηλευτήρια». Αυτή η συμφωνία, είπε ο πρόεδρος των οργανωμένων ασθενών, «υπάρχει και εκκρεμεί η υπογραφή και η ενεργοποίησή της. Για κάποιο λόγο οι δύο πλευρές δεν έχουν προχωρήσει ακόμα στις σχετικές υπογραφές, με αποτέλεσμα τα πράγματα να παραμένουν γενικά στάσιμα». 

Από την άλλη, πρόσθεσε ο πρόεδρος της ΟΣΑΚ, «δεν μπορούμε να δεχτούμε το γεγονός ότι σε αυτό το θέμα κανένας δεν έχει καταφέρει μέχρι σήμερα να βρει έναν τρόπο που να λύνει τα προβλήματα που συνεχώς δημιουργούνται και βλέπουμε ότι συνεχώς, ακόμα και όταν επιτευχθεί κάποια πρόοδος τα πράγματα παραμένουν, ως διά μαγείας, στάσιμα».

Σκάλωσε η συζήτηση στη Βουλή 

Το νομοσχέδιο για τη λειτουργία πανεπιστημιακών κλινικών είχε αρχίσει να συζητείται στην Επιτροπή Υγείας πριν από ένα και πλέον χρόνο. Ωστόσο, επειδή κατά τη συζήτηση παρουσιάστηκαν διαφωνίες μεταξύ των εμπλεκομένων (υπουργείο Υγείας, Πανεπιστημίου, Συντεχνιών των γιατρών του Δημοσίου), αποφασίστηκε όπως η διαδικασία στη Βουλή διακοπεί με την προϋπόθεση ότι το υπουργείο Υγείας θα προχωρούσε στη σύσταση ειδικής επιτροπής η οποία θα μελετούσε τις διαφωνίες που υπήρχαν και θα κατέληγε σε ένα τελικό κείμενο. 

Η διαδικασία μέσω της ειδικής επιτροπής ωστόσο, επίσης δεν προχώρησε και πάλι εξαιτίας διαφωνιών με αποτέλεσμα να μείνει στάσιμη και η συζήτηση του θέματος στη Βουλή. 

Όπως αναφέρουν πληροφορίες του «Φ» το υπουργείο Υγείας είναι έτοιμο να προχωρήσει στις απαραίτητες ενέργειες ώστε να επαναρχίσει η συζήτηση στην κοινοβουλευτική Επιτροπή Υγείας, με στόχο, οι όποιες διαφωνίες σήμερα εξακολουθούν να υπάρχουν, να γεφυρωθούν κατά τη μελέτη του σχετικού νομοσχεδίου στη Βουλή. 

Υπενθυμίζεται ότι το συγκεκριμένο θέμα και στο παρελθόν αποτέλεσε αφορμή για λήψη μέτρων από τις Συντεχνίες των γιατρών του δημοσίου οι οποίες διεκδικούσαν λόγο και ρόλο στη διαβούλευση που τότε βρισκόταν σε εξέλιξη. Μάλιστα έγιναν αρκετές φορές προσπάθειες ώστε να υπάρξει κατάληξη σε μια συμφωνία από όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές, χωρίς ωστόσο να επιτευχθεί κάτι τέτοιο.