Η Παναγιώτα Χαραλάμπους εκφράζει τη δυσαρέσκειά της ως εκπαιδευτικός που παρακάθησε στις εξετάσεις για διορισμό.

Σας αποστέλλω αυτήν την επιστολή έχοντας ήδη παρακαθήσει στις τρεις από τις τέσσερις εξετάσεις των διορισίμων, που οφείλουμε εμείς ως φιλόλογοι να παρακαθήσουμε, θέλοντας να εκφράσω τη δυσαρέσκειά μου και την απόγνωση που αισθάνομαι. Αρχικά θα ήθελα να σας πω ότι έχω σπουδάσει φιλόλογος και εννοείται πως είμαι και εγώ ένα νούμερο μέσα στον ατέρμονο κατάλογο των διοριστέων εκπαιδευτικών. Βλέποντας τα όνειρα και τις ελπίδες μου να χάνονται κατά τη διάρκεια όλων αυτών των χρόνων, αποφάσισα και εγώ να παρακαθήσω στις επερχόμενες εξετάσεις των διορισίμων. H ελπίδα, λένε, πεθαίνει πάντα τελευταία, για αυτό πριν πεθάνει εντελώς είπα να της δώσω μία ευκαιρία. 
Οι απορίες και ερωτήσεις που προέκυψαν πολλές, μόλις άρχισα να συνειδητοποιώ τον όγκο της περιβόητης ύλης που έχει προκαθοριστεί για τους φιλολόγους. Και μιλώ μόνο για τον δικό μου κλάδο, γιατί σε αυτό το αντικείμενο καλούμαι να εξεταστώ. Και απευθύνω λοιπόν τις εξής ερωτήσεις προς τους σοφούς θεματοθέτες, αφού έχω παρακαθήσει στις τρεις εξετάσεις: Αγαπητοί θεματοθέτες, συνειδητοποιήσατε τον όγκο των δεδομένων που καλούνται να διαβάσουν και να μάθουν οι φιλόλογοι; Είναι δυνατόν να απαιτείτε να γνωρίζουμε όλη την ύλη, τους περιβόητους δείκτες επάρκειας και επιτυχίας και των τεσσάρων φιλολογικών αντικειμένων; Θέλετε να με πείσετε ότι μία/ένας εν ενεργεία φιλόλογος γνωρίζει όλα τα φιλολογικά αντικείμενα και είναι δυνατόν να τα διδάξει ΟΛΑ; Λυπάμαι κύριοι που θα σας απογοητεύσω αλλά δεν υπάρχει. Και ούτε πρόκειται να υπάρξει, γιατί αυτό είναι αδύνατο. Μέσα λοιπόν από αυτές τις περιβόητες εξετάσεις τι προσπαθείτε να μας αποδείξετε; Ότι εμείς οι αδιόριστοι εκπαιδευτικοί είμαστε ανίκανοι να εργαστούμε στον κλάδο που με τόσο κόπο έχουμε καταφέρει να πάρουμε το πτυχίο μας;
Το καινούργιο σύστημα διορισμών είναι ακόμη ένα εργαλείο χειραγώγησης και παροχής ψεύτικων ελπίδων σε όλους εμάς τους ταλαίπωρους αδιόριστους εκπαιδευτικούς. Και πριν προτρέξετε να μιλήσετε για νέους ανθρώπους που βαριούνται να δουλέψουν και να κοπιάσουν για κάτι καλύτερο, θέλω να σας πω ότι αυτό που εκφράζω δεν είναι κραυγή απραξίας, αλλά είναι κραυγή απόγνωσης και απελπισίας ενός νεαρού ατόμου, που παρακολουθεί μέρα με τη μέρα τους κόπους του να χάνονται σαν φτερά στον άνεμο. 
Και διερωτώμαι μετά και από το συμβάν της διαρροής του γραπτού στο κοινό πριν την ολοκλήρωση της εξέτασης, υπάρχει αξιοπιστία και αδιάβλητο σε αυτόν τον τόπο; Και φυσικά η απάντηση είναι αρνητική. Διότι κύριοι θα έπρεπε αμέσως μετά το συμβάν ο υπουργός να παραιτείτο και οι εξετάσεις να σταματούσαν. Είναι δυνατόν να έχουν διαρρεύσει τα γραπτά και ο υπουργός να βγαίνει σε εκπομπές προσπαθώντας να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα και να διαβεβαιώνει ότι όλα βαίνουν κατ’ ευχήν και ότι το νέο σύστημα διορισμών θα λειτουργήσει με επιτυχία; Αλλά δυστυχώς σε αυτόν τον τόπο που ζούμε, όλοι βλέπουν το δικό τους συμφέρον. Αυτό έκαναν λοιπόν και περιβόητοι φροντιστηριούχοι οι οποίοι πλούτισαν πάνω στις πλάτες του κάθε κακόμοιρου υποψηφίου που τρέφει φρούδες ελπίδες για μια θέση στον δημόσιο τομέα. Ποιος μας διαβεβαιώνει ότι δε γνώριζαν από πριν αρκετοί από αυτούς τα θέματα, αφού με τόση ευκολία διέρρευσαν; 
Προβληματίζομαι εν τέλει για τη διαδικασία αυτή στην οποία με εκούσια απόφαση έχω δηλώσει συμμετοχή αλλά ως «αρνί» και εγώ τελικά πήγα στη σφαγή. Καλώ λοιπόν μέσα από την επιστολή μου όλους τους φιλολολόγους αλλά και όλους τους υποψήφιους εκπαιδευτικούς όλων των κλάδων να εκφράσουν τη διαμαρτυρία τους για αυτήν την εξέταση-φιάσκο, η οποία ούτε σε αξιοκρατικά στοιχεία στηρίζεται ούτε έχει αποδείξει ότι είναι αξιόπιστη και αδιάβλητη.