Με πρόσφατη απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, απορρίφθηκε αίτηση εταιρείας διαχείρισης δανείων, για εγγραφή διαιτητικής απόφασης η οποία εκδόθηκε εναντίον δανειολήπτη το 2006.
Η διαιτητική απόφαση εκδόθηκε και γνωστοποιήθηκε στον δανειολήπτη το 2006 και από τότε μέχρι τον Δεκέμβριο του 2021, δεν είχε γίνει καμία προσπάθεια για εγγραφή/ εκτέλεση της και η οφειλή μαζί με τους τόκους είχε ξεπεράσει το διπλάσιο του εξ αποφάσεως χρέους. Το Δικαστήριο απασχόλησαν δύο σημαντικά ζητήματα που αφορούσαν κατά πόσο η απόφαση του διαιτητή είχε τα χαρακτηριστικά έγκυρης διαιτητικής απόφασης, καθώς και οι ενδεχόμενες συνέπειες από την υπέρμετρη καθυστέρηση στην προώθηση εγγραφής της απόφασης από πλευράς του πιστωτή.
Σε σχέση με το πρώτο ζήτημα (εγκυρότητα διαιτητικής απόφασης) το Δικαστήριο ξεκαθάρισε ότι η εν λόγω διαιτητική απόφαση, ήταν ελλιπής και διατυπωμένη με τρόπο που προκαλούσε σύγχυση και επομένως δεν ήταν έγκυρη διαιτητική απόφαση η οποία μπορούσε να εγγραφεί στο μητρώο του δικαστηρίου και να περιβληθεί με το κύρος δικαστικής απόφασης. Το Δικαστήριο αναφέρθηκε και στο ζήτημα της υπέρμετρης καθυστέρησης για την προώθηση της εγγραφής και τη λήψη μέτρων εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης από πλευράς του πιστωτή. Το Δικαστήριο επεσήμανε ότι το ζήτημα της εγγραφής της διαιτητικής απόφασης πρέπει να διαχωριστεί από το στάδιο της λήψης μέτρων εναντίον του χρεώστη από τον πιστωτή, για την είσπραξη του εξ αποφάσεως οφειλόμενου ποσού.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Aπάτη σε βάρος διευθυντή εταιρείας -Του απέσπασαν 19.000 ευρώ
Για το ζήτημα της εγγραφής της διαιτητικής απόφασης, αποφασίστηκε ότι δεν τίθεται ζήτημα χρονικού περιορισμού, καθώς αυτό που εξετάζεται είναι αν η απόφαση του διαιτητή φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και αν έχει γνωστοποιηθεί στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται. Όπου εφαρμόζεται ο περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμος, θα πρέπει επίσης να μην έχει ασκηθεί από τον χρεώστη έφεση εντός 21 ημερών από την ημερομηνία γνωστοποίησης της διαιτητικής απόφασης.
Επισημάνθηκε επίσης ότι η διαπίστωση πως δεν υπάρχει χρονικός περιορισμός εγγραφής έγκυρων διαιτητικών αποφάσεων, δεν σημαίνει αυτομάτως ότι ο πιστωτής μπορεί να προχωρήσει στην έγκυρη λήψη μέτρων εκτέλεσης, σε περιπτώσεις όπου παρατηρείται υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση ή αδράνεια από πλευράς του πιστωτή. Αντιθέτως, όπως διευκρίνισε το Δικαστήριο, η εγγραφή διαιτητικών αποφάσεων στο μητρώο του Δικαστηρίου γίνεται επί άλλης βάσης, ενώ η εκτέλεση των διαιτητικών αποφάσεων, αποτελεί ξεχωριστό στάδιο. Σε αυτό το δεύτερο στάδιο, όταν δηλαδή ο πιστωτής θα προβεί σε λήψη άδειας ή σε ενέργειες για εκτέλεση της απόφασης, ο χρεώστης μπορεί και πρέπει να εγείρει, μεταξύ άλλων, ζητήματα υπέρμετρης καθυστέρησης, προκειμένου να αποτρέψει την λήψη μέτρων εκτέλεσης της, έστω και αν έχει προηγηθεί η εγγραφή της διαιτητικής απόφασης.
Την υπόθεση χειρίστηκε το δικηγορικό γραφείο Καραμανώλης & Καραμανώλης ΔΕΠΕ.
