Τέσσερις πηγές ρύπανσης της θάλασσας της Λεμεσού: Οργή βουλευτών – Στοιχεία για 7 εστίες και από το Τμήμα Περιβάλλοντος 

Σφοδρά πυρά εξαπέλυσαν βουλευτές που παρευρίσκονται στην κοινοβουλευτική Επιτροπή Περιβάλλοντος με αντικείμενο το πρόβλημα της θαλάσσιας ρύπανσης στη Λεμεσό.

Στην αρχή της συζήτησης, ο σύμβουλος του Υφυπουργείου Ναυτιλίας, Άγγελος Μενελάου, παρουσίασε την ακριβή χαρτογράφηση των εστιών ρύπανσης στη θάλασσα της Λεμεσού αναφερόμενος σε 4 ξεκάθαρες κατηγορίες:

1. Σταθερές ροές που προέρχονται από φυσικές ή ανθρώπινες δραστηριότητες (π.χ. αγωγοί, οχετοί, αποστραγγίσεις κτηρίων). Για την αντιμετώπισή τους απαιτείται στοχευμένη χαρτογράφηση και έλεγχος των αδειών.

2. Εγκαταστάσεις εντός του θαλάσσιου οικοσυστήματος, όπως δραστηριότητες σταθερού σημείου μέσα στη θάλασσα, όπως οι μονάδες ιχθυοκαλλιέργειας και οι μονάδες αφαλάτωσης.

3. Πλοία που κινούνται ή αγκυροβολούν στην περιοχή, τα οποία είναι πιο συγκεκριμένα και αριθμητικά λιγότερα, καθιστώντας τον έλεγχό τους πιο στοχευμένο.

4. Σκάφη αναψυχής και ακτοπλοϊκά. Μικρότερα σκάφη, τα οποία παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη δυσκολία στην παρακολούθηση και την επιτήρηση.

Ο κ. Μενελάου υπογράμμισε ότι πριν από την αδειοδότηση οποιασδήποτε δραστηριότητας πρέπει να διενεργείται μελέτη αξιολόγησης ρίσκου, ενώ χαρακτήρισε καθοριστικό το ζήτημα της λογοδοσίας μέσω ψηφιακής πλατφόρμας, ώστε να γνωρίζουν όλοι «ποιος κάνει τι».

Από την πλευρά του, το Υφυπουργείο Ναυτιλίας κατέθεσε υπόμνημα για τον μηχανισμό αντιμετώπισης της θαλάσσιας ρύπανσης, σημειώνοντας ότι συντονίζει σχετική Επιτροπή. Όπως αναφέρθηκε, όλα τα ακτοπλοϊκά σκάφη (περίπου 230) επιθεωρούνται σε ετήσια βάση, περιλαμβανομένων των θεμάτων προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος και των παραστατικών παραλαβής λυμάτων. Κατά τους ετήσιους ελέγχους δεν εντοπίστηκαν παραβιάσεις.

Έκτακτοι έλεγχοι έγιναν φέτος σε 5 σκάφη, ενώ κατά τους μήνες Μάιο και Ιούνιο κάλυψαν 10 διαφορετικούς χώρους ελλιμενισμού.

Απαντήσεις και στοιχεία από το Τμήμα Περιβάλλοντος

Η αναπληρώτρια διευθύντρια του Τμήματος Περιβάλλοντος, Έλενα Στυλιανοπούλου, ξεκαθάρισε ότι το Τμήμα είναι η αρμόδια αρχή για τα νερά κολύμβησης, την ποιότητα των υδάτων και τον έλεγχο της ρύπανσης από χερσαίες πηγές προς τη θάλασσα.

Όπως ανέφερε, ενώ οι δειγματοληψίες για τα νερά κολύμβησης διενεργούνται σε μηνιαία βάση, ειδικά για τη Λεμεσό η συχνότητα έχει διπλασιαστεί σε δύο φορές το μήνα στο πλαίσιο τακτικών ελέγχων. Εφαρμόζεται αυστηρό πρωτόκολλο για την αντιμετώπιση περιστατικών σε πραγματικό χρόνο.

Οι 7 σημειακές πηγές ρύπανσης 

Σύμφωνα με την κ. Στυλιανοπούλου, στην περιοχή της Λεμεσού καταγράφονται 7 συγκεκριμένες σημειακές πηγές που τελούν υπό παρακολούθηση:

1. Μονάδες Αφαλάτωσης
2. Μονάδες Ιχθυοκαλλιέργειας
3. Σταθμός Επεξεργασίας / Εκροής Μονής
4. Ψηλά Κτήρια (αναπτύξεις με άδειες αποστράγγισης/dewatering)

Το Τμήμα Περιβάλλοντος διαβεβαιώνει ότι οι έλεγχοι και οι δειγματοληψίες συνεχίζονται εντατικά, ενώ δρομολογείται η πλήρης ψηφιακή χαρτογράφηση όλων των σημείων εκροής για την οριστική πάταξη των παράνομων απορρίψεων.

Η αντίδραση των βουλευτών

Ο πρόεδρος της Επιτροπής, Λίνος Παπαγιάννης, τόνισε ότι το αίτημα για τη συζήτηση του θέματος υποβλήθηκε από πολλούς συναδέλφους βουλευτές λόγω της σοβαρότητας της κατάστασης, επισημαίνοντας πως κλήθηκαν όλες οι εμπλεκόμενες υπηρεσίες και τοπικές αρχές. «Κάτι πάει πάρα πολύ λάθος», σημείωσε χαρακτηριστικά, ζητώντας παράλληλα να μάθει πόσοι έκτακτοι έλεγχοι έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα.

Στο ίδιο αυστηρό ύφος, ο βουλευτής του ΔΗΣΥ, Μιχάλης Κουνούνης, υπογράμμισε ότι «είμαστε πάρα πολύ θυμωμένοι», κάνοντας λόγο για περίπου 300 περιστατικά θαλάσσιας ρύπανσης στη Λεμεσό και στηλιτεύοντας το γεγονός ότι επιβάλλονται εξώδικα πρόστιμα της τάξεως των μόλις €3.000. Ο κ. Κουνούνης έθεσε επιτακτικά το ερώτημα για το τι συνέβη μετά το περιστατικό στη Μονή, ζητώντας να αποκαλυφθούν οι πραγματικές πηγές ρύπανσης.

Από την πλευρά του ΑΚΕΛ, η βουλευτής Μαρίνα Νικολάου περιέγραψε μια ζοφερή εικόνα στις ακτές της Λεμεσού, αναφέροντας πως «η κατάσταση στη θάλασσα της Λεμεσού δεν είναι καλή, δεν κολυμπούμε, βλέπουμε αφρούς στη θάλασσα». Αναφερόμενη στη δημόσια παραδοχή για το αυξημένο μικροβιολογικό φορτίο στον σταθμό της Μονής, απαίτησε να κατατεθούν όλα τα αποτελέσματα των αναλύσεων από την 1η Ιανουαρίου 2026 μέχρι και σήμερα, ενώ ζήτησε συστηματική εξέταση των μονάδων ιχθυοκαλλιέργειας και των παράνομων απορρίψεων βιομηχανικών ή άλλων αποβλήτων.

Στο ίδιο μήκος κύματος, ο βουλευτής του ΑΚΕΛ, Νίκος Κέττηρος, διερωτήθηκε αν οι αρμόδιες αρχές έχουν εντοπίσει συγκεκριμένα ποιοι μολύνουν τη θάλασσα της Λεμεσού, ζητώντας «ονόματα και διευθύνσεις».

Η Λίτσα Δρουσιώτου εκ μέρους του ΑΛΜΑ ζήτησε να διευκρινιστούν οι κυριότερες πηγές ρύπανσης, σε ποιες περιοχές καταγράφονται συχνότερα τα περιστατικά και κατά πόσο η χρήση των drones συνέβαλε ουσιαστικά στον εντοπισμό παραβάσεων.

Ο Γιάννης Λαούρης της Άμεσης Δημοκρατίας σημείωσε πως «όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά», ζητώντας την κατάρτιση λίστας πιθανών αιτιών πρόληψης και την προτεραιοποίησή τους.

Η Φωτεινή Τσιρίδου από το ΔΗΣΥ έθεσε εκ νέου ερωτήματα σχετικά με τον συντονισμό μεταξύ των εμπλεκόμενων υπηρεσιών, υπογραμμίζοντας ότι υπάρχει υπαρκτό πρόβλημα που πρέπει να επιλυθεί άμεσα.

Ο Γιώργος Καραϊσκάκης του ΔΗΣΥ εστίασε στο δίκτυο ομβρίων υδάτων, ζητώντας διαβεβαιώσεις για το αν διασφαλίζεται η ορθή λειτουργία του, αν υπάρχει ιχνηλάτηση και αν αποτρέπονται παράνομες απορρίψεις από βυτιοφόρα.

Ο Μιχάλης Φελλάς του ΔΗΣΥ έθεσε το ερώτημα για το πόσες Γαλάζιες Σημαίες διαθέτει η περιοχή της Λεμεσού σήμερα σε σύγκριση με το παρελθόν, τονίζοντας ότι το ζητούμενο είναι η ουσιαστική προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος.