Συνήγορος Ασθενούς: Ζητά συντονισμένο έλεγχο στις υπηρεσίες υγείας μετά τα περιστατικά με μη ενδεδειγμένες θεραπείες

Απαιτείται ουσιαστικός και συντονισμένος έλεγχος της συνολικής δραστηριότητας υπηρεσιών υγείας, με σαφείς αρμοδιότητες, αποτελεσματική ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αρμόδιων αρχών/υπηρεσιών, και δυνατότητα έγκαιρης παρέμβασης όταν εντοπίζονται πρακτικές που ενδέχεται να θέτουν σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία, αναφέρει ο Συνήγορος του Ασθενούς Μάριος Χαραλαμπίδης σε γραπτή του δήλωση την Τρίτη.

«Τα πρόσφατα περιστατικά και δημοσιεύματα σχετικά με την παροχή μη ενδεδειγμένων υπηρεσιών υγείας ή υπηρεσιών υγείας κάτω από μη ενδεδειγμένες προδιαγραφές, αναδεικνύουν ένα ευρύτερο ζήτημα εποπτείας και ελέγχου», αναφέρει ο Συνήγορος του Ασθενούς.

Το υφιστάμενο πλαίσιο, προσθέτει, «φαίνεται πως είναι κατακερματισμένο, με διαφορετικές αρμόδιες αρχές/υπηρεσίες να ελέγχουν επιμέρους πτυχές της λειτουργίας ενός παροχέα υπηρεσιών υγείας, χωρίς πάντοτε να υπάρχει ένας ολοκληρωμένος έλεγχος της ίδιας της υπηρεσίας που τελικά παρέχεται στον ασθενή».

Σύμφωνα με τον ίδιο, η ύπαρξη άδειας λειτουργίας, η εγγραφή ενός επαγγελματία υγείας, η έγκριση ενός μηχανήματος ή η νόμιμη κυκλοφορία ενός φαρμάκου δεν σημαίνουν αυτομάτως ότι κάθε χρήση τους είναι επιτρεπτή ή ιατρικά ενδεδειγμένη.

Επισημαίνει ότι «το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν η συγκεκριμένη υπηρεσία, ως σύνολο, παρέχεται από κατάλληλα καταρτισμένο πρόσωπο, στον κατάλληλο χώρο, με τον κατάλληλο εξοπλισμό, με την κατάλληλη χρήση του εξοπλισμού και, κυρίως, για επιστημονικά τεκμηριωμένη και επιτρεπόμενη ιατρική ένδειξη».

Επομένως, συνεχίζει στη γραπτή του δήλωση ο κ. Χαραλαμπίδης, «η προστασία και η ασφάλεια των ασθενών δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά σε αποσπασματικούς ελέγχους».

«Απαιτείται ουσιαστικός και συντονισμένος έλεγχος της συνολικής δραστηριότητας, με σαφείς αρμοδιότητες, αποτελεσματική ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αρμόδιων αρχών/υπηρεσιών, και δυνατότητα έγκαιρης παρέμβασης όταν εντοπίζονται πρακτικές που ενδέχεται να θέτουν σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία», τονίζει.

Το ζητούμενο, συνεπώς, αναφέρει, δεν είναι απλώς να διαπιστώνεται εάν «κάθε κομμάτι του παζλ» είναι νόμιμο ξεχωριστά. Είναι να διασφαλίζεται ότι το τελικό αποτέλεσμα (η υπηρεσία που λαμβάνει ο ασθενής) είναι νόμιμο, ασφαλές, ποιοτικό και επιστημονικά τεκμηριωμένο. Εκεί, σημειώνει, πρέπει να εστιάσει ένας σύγχρονος και αποτελεσματικός μηχανισμός εποπτείας της παροχής υπηρεσιών υγείας.

«Η νομιμότητα του εξοπλισμού δεν νομιμοποιεί κάθε χρήση του, και η νομιμότητα του παροχέα υπηρεσιών υγείας δεν νομιμοποιεί κάθε υπηρεσία που παρέχει», καταλήγει.

ΚΥΠΕ