Γυναικοκαβγάς έφτασε μέχρι το Εφετείο: Την εξύβρισε και έφραξε τις υδρορροές με ξύλα με αποτέλεσμα να πλημμυρίσει το σπίτι της

Το Εφετείο απέρριψε την έφεση γυναίκας, επικυρώνοντας την καταδίκη της για δημόσια εξύβριση και κακόβουλη πρόκληση ζημιάς σε κατοικία, αξίας €2.550, έπειτα από περιστατικό κατά το οποίο είχε φράξει με κομμάτια ξύλου τις υδρορροές του σπιτιού της παραπονούμενης, με αποτέλεσμα να πλημμυρίσουν η κουζίνα και τα μπαλκόνια της μετά από βροχόπτωση.

Το Εφετείο έκρινε ότι η πρωτόδικη απόφαση ήταν ορθή τόσο ως προς την αξιολόγηση της μαρτυρίας όσο και ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή της νομοθεσίας.

Η εφεσείουσα είχε καταδικαστεί από το πρωτόδικο Δικαστήριο για δύο αδικήματα. Το πρώτο αφορούσε δημόσια εξύβριση στις 5 Φεβρουαρίου 2018, ενώ το δεύτερο αφορούσε την πρόκληση ζημιάς στις 8 Μαΐου 2018 στην κατοικία της ίδιας γυναίκας, η οποία εκτιμήθηκε στις €2.550.

Η μεταξύ τους αντιπαράθεση συνδεόταν με διαφορές που είχαν ανακύψει μετά την αγορά της ανώγειας κατοικίας των παραπονουμένων από την εφεσείουσα. Οι παραπονούμενοι, οι οποίοι είναι σύζυγοι, διέμεναν στο ανώγειο της οικοδομής, ενώ η εφεσείουσα στο ισόγειο. Μεταξύ των πλευρών υπήρχαν προστριβές, ιδιαίτερα αναφορικά με τη χρήση της ταράτσας, καθώς η εφεσείουσα είχε παράπονο ότι δεν της επιτρεπόταν η πρόσβαση σε αυτήν.

Σύμφωνα με τα ευρήματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου, λίγες ημέρες πριν από τις 8 Μαΐου 2018, η παραπονούμενη αντιλήφθηκε την εφεσείουσα να τοποθετεί κομμάτια ξύλου στις υδρορροές των μπαλκονιών της κατοικίας της, φράζοντάς τες. Η παραπονούμενη ενημέρωσε τον δικηγόρο της, ο οποίος απέστειλε επιστολή στην εφεσείουσα, καλώντας την να απομακρύνει τα εμπόδια από τις υδρορροές, χωρίς ωστόσο να υπάρξει συμμόρφωση.

Όταν ακολούθησε βροχόπτωση, το νερό δεν μπορούσε να απομακρυνθεί από τις φραγμένες υδρορροές, με αποτέλεσμα να πλημμυρίσει η κατοικία. Από το νερό φούσκωσαν τα κεραμικά του πατώματος της κουζίνας και των δύο μπαλκονιών. Όταν η παραπονούμενη αντιλήφθηκε τι συνέβαινε και άρχισε να φωνάζει, η εφεσείουσα και ο σύζυγός της αφαίρεσαν τα ξύλα από τις υδρορροές, με αποτέλεσμα να υποχωρήσει το νερό από το σπίτι. Ωστόσο, μία υδρορροή παρέμεινε φραγμένη, καθώς δεν κατέστη δυνατό να αφαιρεθεί το ξύλο που είχε σφηνωθεί σε αυτήν.

Το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε διαπιστώσει, επίσης, ότι παρόμοιο περιστατικό απόφραξης των υδρορροών είχε σημειωθεί και τον Απρίλιο του 2018, το οποίο είχε καταγγελθεί στην Αστυνομία. Μάλιστα, τόσο η εφεσείουσα όσο και ο σύζυγός της είχαν παραδεχθεί στην Αστυνομία ότι είχαν κλείσει τις υδρορροές, υποστηρίζοντας ότι πριν από τη βροχή είχαν ανοίξει τις τρεις από τις τέσσερις.

Σε ό,τι αφορά το αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης, το περιστατικό σημειώθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2018, όταν η παραπονούμενη επέστρεψε στην κατοικία της γύρω στις 22:30. Η εφεσείουσα άρχισε να της φωνάζει χρησιμοποιώντας συγκεκριμένες υβριστικές εκφράσεις. Λόγω της ώρας και της έντασης των φωνών, γείτονες βγήκαν στην αυλή και άκουσαν το περιστατικό, ενώ η παραπονούμενη ανέφερε ότι η συμπεριφορά της εφεσείουσας την είχε προσβάλει.

Η εφεσείουσα αμφισβήτησε την καταδίκη της με οκτώ λόγους έφεσης, υποστηρίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο αξιολόγησε λανθασμένα τη μαρτυρία των παραπονουμένων και άλλου μάρτυρα, καθώς και ότι δεν υπήρχε επαρκής μαρτυρία για να αποδειχθούν τα αδικήματα.

Ειδικότερα, για την κατηγορία της κακόβουλης ζημιάς, υποστήριξε ότι δεν προέβη σε οποιαδήποτε παράνομη ενέργεια κατά τις ημερομηνίες που αναφέρονταν στο κατηγορητήριο και ότι η ζημιά προκλήθηκε από τη βροχόπτωση, δηλαδή από φυσικό φαινόμενο και όχι από δική της πράξη. Για την κατηγορία της δημόσιας εξύβρισης, υποστήριξε ότι δεν υπήρξε καταγγελία από την παραπονούμενη και ότι δεν παρουσιάστηκε ικανοποιητική μαρτυρία για την απόδειξη των συστατικών στοιχείων του αδικήματος.

Το Εφετείο απέρριψε τους ισχυρισμούς της, υποδεικνύοντας ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας αποτελεί κατά κύριο λόγο έργο του πρωτόδικου Δικαστηρίου και ότι δεν υπήρχε λόγος παρέμβασης στην κρίση του. Έκρινε ότι τα ευρήματα αξιοπιστίας και τα συμπεράσματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου ήταν εύλογα, αιτιολογημένα και στηρίζονταν στη μαρτυρία που παρουσιάστηκε.

Αναφορικά με τη δημόσια εξύβριση, το Εφετείο έκρινε ότι οι εκφράσεις που χρησιμοποίησε η εφεσείουσα ήταν πράγματι υβριστικές και ότι ακούστηκαν σε δημόσιο χώρο, υπό συνθήκες που μπορούσαν να προκαλέσουν επιθετική αντίδραση από παρευρισκόμενο πρόσωπο. Διευκρίνισε, μάλιστα, ότι δεν απαιτείται να αποδειχθεί πως κάποιος παρευρισκόμενος πράγματι προκλήθηκε να επιτεθεί, αλλά αρκεί να υπήρχε τέτοιο ενδεχόμενο. Παράλληλα, σημείωσε ότι ο χρόνος κατά τον οποίο η παραπονούμενη προχώρησε σε καταγγελία δεν επηρεάζει την ποινική ευθύνη της εφεσείουσας.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην κατηγορία της κακόβουλης ζημιάς, με το Εφετείο να απορρίπτει το επιχείρημα ότι η βροχή ήταν η αιτία της ζημιάς. Όπως εξήγησε, η ζημιά προκλήθηκε επειδή οι υδρορροές είχαν προηγουμένως φραχθεί εσκεμμένα με ξύλα, με αποτέλεσμα το νερό της βροχής να μην μπορεί να απομακρυνθεί και να παραμείνει στο εσωτερικό της κατοικίας.

Το Δικαστήριο υπογράμμισε ότι, παρόλο που η τοποθέτηση των ξύλων είχε γίνει σε προγενέστερο χρόνο, η ενέργεια αυτή συνδεόταν άμεσα με την πλημμύρα και τις ζημιές που προκλήθηκαν στις 8 Μαΐου 2018. Πρόσθεσε ότι η εφεσείουσα όφειλε να αντιληφθεί το ενδεχόμενο βροχόπτωσης και τις συνέπειες που θα μπορούσε να έχει η απόφραξη των υδρορροών, επισημαίνοντας ότι η συμπεριφορά της καταδείκνυε αδιαφορία για τις πιθανές συνέπειες της πράξης της.

Το Εφετείο απέρριψε και τους οκτώ λόγους έφεσης και επικύρωσε στο σύνολό της την πρωτόδικη απόφαση και τις καταδίκες της εφεσείουσας.