Θυμάμαι, το 2003, τότε που ο Τ/κ ηγέτης Ραούφ Ντενκτάς αποφάσισε να ανοίξει τα λεγόμενα οδοφράγματα, είχαμε έρθει από την Ελλάδα, για να επισκεφτούμε την ιδιαίτερη πατρίδα μου, την Κερύνεια, μετά από 29 τόσα χρόνια. Μαζί με τη σύζυγο και το παιδί μου, που ήταν μόλις 13 χρονών τότε.
Όσο πλησίαζα προς το σημείο από όπου –περνώντας τον Πενταδάκτυλο– μπορούσες να αντικρίσεις τη θαλασσοφίλητη πόλη του Πράξανδρου, η καρδιά κόντευε να σπάσει!
Και όταν, επιτέλους, φάνηκε μπροστά μας η λατρεμένη μου πόλη, τα μάτια μου άρχισαν αμέσως να γεμίζουν… Να τρέχουν ποτάμι! Δεν μπόρεσα να συγκρατηθώ! Ο μακαριστός Άκης μου, ο γιος μας, καθόταν βέβαια στο πίσω κάθισμα του νοικιασμένου αυτοκινήτου, αλλά το πρόσεξε. «Έλα, Αντώνη, μη βάλεις και τα κλάματα, τώρα», μου λέει με ήρεμο, κάπως αδιάφορο ύφος.
Όσοι δεν βίωσαν την εγκατάλειψη, την προσφυγιά, τον απότομο χωρισμό από τη γενέθλια πόλη, το βίαιο αυτό σπάσιμο της αλυσίδας των αναμνήσεων, είναι αδύνατον να μας καταλάβουν. Περίμενα αυτή την αντίδραση από το παιδί μου. Γι’ αυτό και απέφυγα να απαντήσω. Η Ελληνίδα σύζυγός μου δεν είπε κουβέντα.
Γνωρίζω, φίλοι μου συν-πρόσφυγες, ότι κάτι παρόμοιο θα συμβαίνει και με τα παιδιά σας, όταν τα πήγατε από ‘κεί για να δουν τα μέρη όπου ανδρωθήκατε, όπου ματώσατε λίγο το γόνατο πέφτοντας απ’ το ποδήλατο, εκεί όπου κάνατε τα πρώτα σχολικά σας βήματα κ.λπ.
Μία εκ των διαδικτυακών μου φίλων, η Αυγούστα, ανέλαβε πρωτοβουλία, να μαζέψει υπογραφές, για να απαγορευτεί λέει, με Νόμο, η μετάβασή μας στην κατεχόμενη βόρειο Κύπρο. Μου έστειλε προχθές και μήνυμα να συμμετέχω. Της απάντησα, περίπου, ως εξής: «Καλή μου φίλη, νομίζω ματαιοπονείτε. Ο Νεοκύπριος έχει πια συμβιβαστεί με αυτή την κατάσταση. Τον βλέπεις που, προς εξοικονόμηση 20-30 ευρώ, πηγαίνει και φουλάρει το όχημά του από τα πρατήρια στα κατεχόμενα».
Στο τέλος, της ευχήθηκα, καλό κουράγιο στον αγώνα τους. Νοερά, σας συμπαρίσταμαι, της έγραψα. Δεν νομίζω πως εγώ, ο αδύνατος απλός ανθρωπάκος, μπορώ να κάνω κάτι άλλο.
Από εδώ, ωστόσο, μια και γράφω αυτό το κείμενο, θέλω να μεταφέρω το μήνυμα προς τους συμπατριώτες μας, που παραμένουν ξεροκέφαλοι: Παιδιά, μην αιμοδοτείτε τον σφαγέα μας. Τον βιαστή, τον σφετεριστή των περιουσιών μας. Το κράτος μας, η κραταιά (τρομάρα της…) Κ.Δ. ήδη έχασε 14 εκατομμύρια από φόρους στα καύσιμα λόγω των βλακωδών αυτών ενεργειών σας. Ίσως με αυτά να έλυνε το θέμα εξορθολογισμός στην Παιδεία ο Χαμπιαούρης.
