Οι κατά καιρούς δημόσιες δηλώσεις και τοποθετήσεις του Γενικού Εισαγγελέα, Κώστα Κληρίδη, για το υπερδιογκωμένο μέγεθος της διαφθοράς στη δημόσια διοίκηση θα πρέπει να προβληματίσουν, επιτέλους, τους υγιείς σκεπτόμενους πολίτες αυτού του τόπου που δεν φοράνε κομματικές ή άλλες παρωπίδες και δεν μετατρέπονται σε θαυμαστές της εξουσίας και μονίμως χειροκροτητές πολιτικών και πολιτικάντηδων, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα δικά τους προσωπικά συμφέροντα και φιλοδοξίες. Θα πρέπει να προβληματίσουν ως προς το δέον γενέσθαι και τους εναπομείναντες έντιμους, ειλικρινείς και ασυμβίβαστους με το κατεστημένο βουλευτές και πολιτικούς που έχουν τα χέρια τους καθαρά.
Τα όσα κατήγγειλε ο κ. Κληρίδης από τα πάνελ συζητήσεων ή από το βήμα του ομιλητή σε διάφορες εκδηλώσεις, τους τελευταίους μήνες, απότοκο των όσων ο ίδιος βιώνει προσωπικά ως επικεφαλής της Νομικής Υπηρεσίας από τον Σεπτέμβριο του 2013 και εντεύθεν, επιβεβαιώνουν περίτρανα, ότι πλέον το σαθρό πολιτικό, οικονομικό και μιντιακό κατεστημένο του τόπου, της διαπλοκής, της διαφθοράς και της ανυποληψίας, έχει απλώσει τα πλοκάμια του παντού. «Διορθωτικά μέτρα μπορούν να ληφθούν. Δεν μπορεί, όμως, και δεν πρέπει αυτά να αναλαμβάνονται και να προωθούνται από ένα, δύο, τρία άτομα και οι υπόλοιποι να παραμένουν απαθείς θεατές. Η απάθεια, η ανοχή και η αδιαφορία των πολιτών αποτελούν τον ισχυρότερο συνήγορο και υποστηρικτή της διαφθοράς και της διαπλοκής» υποδεικνύει στον «Φ», ο Γενικός Εισαγγελέας Κώστας Κληρίδης.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Γ. Εισαγγελέας: Oικονομική αυτονόμηση Νομικής Υπηρεσίας
Ειδικότερα, μιλώντας σε σεμινάριο που διοργάνωσε στις 19/7/2019 το ίδρυμα Φημονόη και ο Σύνδεσμος «Cyprus Association of Public Affairs and Lobbying Professionals» με θέμα την καταπολέμηση της διαφθοράς, ο Γενικός Εισαγγελέας κατήγγειλε, ανάμεσα σε άλλα, επί λέξει τα εξής:
- Είχα θέσει από την αρχή ένα σταθερό και αμετάβλητο στόχο και σκοπό και έδωσα τις ανάλογες οδηγίες προς τους λειτουργούς της Νομικής Υπηρεσίας και προς τις αστυνομικές ανακριτικές Αρχές: Καμιά ανοχή και καμιά άμεση ή έμμεση κάλυψη και συγκάλυψη κρουσμάτων διαφθοράς, διαπλοκής και οικονομικού εγκλήματος. Όποιος και αν εμπλέκεται στη διάπραξή τους. Όποια και αν είναι η θέση την οποίαν κατέχει, η ιδιότητα του, ο κομματικός του προσανατολισμός, η οικονομική του επιφάνεια. Ως αποτέλεσμα των παραπάνω και όχι χωρίς εμπόδια, οδηγήθηκαν στο Δικαστήριο σωρεία προσώπων που κατηγορήθηκαν για τη διάπραξη αδικημάτων διαφθοράς ή γενικότερου οικονομικού εγκλήματος. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται βουλευτές, κρατικοί αξιωματούχοι, δήμαρχοι, πρώην δήμαρχοι και δημοτικοί σύμβουλοι, μέλη διοικητικών συμβουλίων ημικρατικών οργανισμών, τράπεζες, υψηλόβαθμοι τραπεζίτες κ.α.
- Πολύτιμη βοήθεια στην αποκάλυψη και στην εξιχνίαση αυτού του είδους των εγκλημάτων παρέχεται από την Ελεγκτική Υπηρεσία με τη διεισδυτικότητα και αποφασιστικότητα που τη διακρίνει. Σ’ αυτή την προσπάθεια, δυστυχώς, δεν μπορώ να πω ότι υπήρξε η αναμενόμενη στήριξη από φορείς και παράγοντες που θα έπρεπε να ήσαν αρωγοί. Αντίθετα θα έλεγα, κάποιοι σημαντικοί παράγοντες που θα μπορούσαν να διαδραματίσουν σημαντικό υποστηρικτικό ρόλο, είτε παρενέβαλλαν εμπόδια στην πορεία ή στην καλύτερη περίπτωση παρέμεναν απαθείς θεατές. Κάποιοι άλλοι συμμετείχαν ένθερμα στην όλη προσπάθεια αλλά μόνο ενόσω τα εμπλεκόμενα πρόσωπα ανήκαν σε διαφορετικά κομματικά ή πολιτικά στρατόπεδα. Αφ’ ης δε στιγμής εμπλέκοντο πρόσωπα του δικού τους περιβάλλοντος, άρχιζαν τις επιθέσεις εναντίον των θεσμών (σ.σ. του Γενικού Εισαγγελέα και του Γενικού Ελεγκτή).
- Το πολιτικό και το οικονομικό συμφέρον και όφελος συνεχίζει να είναι γνώμονας των πράξεων και αποφάσεων διαφόρων κέντρων εξουσίας. Εξουσίας, η οποία, πολλές φορές συμπλέει και συμπράττει με τον αδικοπραγούντα και η οποία ασκείται κατά τρόπο προστατευτικό και συγκαλυπτικό έναντι του, περιλαμβανομένης σε κάποιες περιπτώσεις και της λήψης νομοθετικών μέτρων που αποτρέπουν, εμποδίζουν ή και περιορίζουν τον ουσιαστικό έλεγχο που θα οδηγούσε στην αποκάλυψη κακώς εχόντων. Στις περιπτώσεις, ειδικότερα, της ενδεχόμενης διάπραξης αδικημάτων από τράπεζες και τραπεζίτες, το όλο περιβάλλον εξιχνίασης και στοιχειοθέτησης υποθέσεων ήταν και είναι ιδιαίτερα προβληματικό. Εμφορούμενος από διαφορετικά ο καθένας κίνητρα, πολλοί παράγοντες και φορείς στήνουν ένα προστατευτικό δίκτυ που εξυφαίνεται με τη βοήθεια της οικονομικής επιφάνειας ενός οικονομικού συγκροτήματος. Ως μέσα χρησιμοποιούνται και αξιοποιούνται μη εξυπηρετούμενα δάνεια, διαγραφές δανείων, γενικότερη δεσπόζουσα θέση των τραπεζών, η σημασία της ύπαρξης τους στην οικονομία της χώρας, η οικονομική ένεση προς τα ΜΜΕ μέσω της ανάθεσης πολυσήμαντου διαφημιστικού χώρου και χρόνου ετήσια. Δυστυχώς, η όλη αντίκρυση των θεμάτων διαφθοράς και διαπλοκής στη χώρα μας είναι κοντόφθαλμη και συμφεροντολογική.
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ: Κληρίδης: Μη κομματικός ο Γενικός Εισαγγελέας
Οι κομματικοί διορισμοί
Δύο μήνες μετά και συγκεκριμένα στις 17/9/2019, μιλώντας σε εκδήλωση του Πανεπιστημίου Λευκωσίας με θέμα: «Σημερινή κρίση θεσμών – αξιών και οι προεκτάσεις» ο κ. Κώστας Κληρίδης επεσήμανε τα ακόλουθα αναφερόμενος στο μέγα θέμα της διαφθοράς και της διαπλοκής στον τόπο μας:
Στην Εκτελεστική και θα πρόσθετα εδώ και τη διοικητικής φύσεως εξουσία θα πρέπει να διορίζονται ή να εκλέγονται τα κατάλληλα άτομα. Δεν πρέπει να είναι το μόνο ή το κυρίαρχο προσόν η κομματική ή η πολιτική τοποθέτηση ή οι καλές σχέσεις με τον διορίζοντα, ούτε οι διορισμοί να γίνονται στη βάση συναλλαγών ή και ανταλλαγμάτων. Τα κακά αποτελέσματα αυτών των πρακτικών τα έχουμε βιώσει και θα πρέπει να είναι αποφευκτέα. Κατά τα τελευταία χρόνια έχουμε παραδείγματα κατά τα οποία, κρατικοί αξιωματούχοι, βουλευτές, δήμαρχοι, μέλη δημοτικών συμβουλίων, πρόεδροι και μέλη οργανισμών δημοσίου δικαίου έχουν κατηγορηθεί και φυλακιστεί για αδικήματα διαφθοράς.
Τόσο μεγάλη είναι η δυσπιστία και η καχυποψία που προκλήθηκε έναντι κάποιων θεσμών, ώστε να αντιστρέφεται πλέον το τεκμήριο της τιμιότητας και της ακεραιότητας και να χρειάζεται κάποιος να αποδείξει ότι δεν είναι διεφθαρμένος. Αφ’ης δε στιγμής καταφέρει ένα πρόσωπο σε θέση εξουσίας να αναδειχθεί με τις πράξεις, ενέργειες και εν γένει συμπεριφορά του ως ακέραιος και έντιμος, θεωρείται εξαίρεση και σχεδόν ηρωοποιείται από τον κόσμο. (…) Είναι καθαρά θέμα επιλογής διορισμού ή εκλογής των κατάλληλων προσώπων στις κατάλληλες θέσεις. Προσώπων που να κοσμούν τις θέσεις που τους ανατίθενται και όχι να τις διακοσμούν ή ακόμα χειρότερα, να τις αξιοποιούν για ίδιον όφελος.
Βουλή και κατά παραγγελία νόμοι: Στον τομέα της νομοθετικής εξουσίας παρατηρούνται πολλά και διάφορα κακώς έχοντα. Και πάλι, βεβαίως, έχουν κατά κύριο λόγο να κάνουν με την επιλογή των κατάλληλων προσώπων στις υπεύθυνες αυτές θέσεις των νομοθετών και εκπροσώπων των πολιτών. Χωρίς ασφαλώς να είναι ορθό κάποιος να γενικεύει ή να μηδενίζει και παρά το θετικό έργο το οποίο παράγεται από τη νομοθετική εξουσία είναι εν τούτοις διάχυτη και εμφανής η γενικότερη απαξίωση που δυστυχώς αποδίδεται στο θεσμό τούτο. Τα κυριότερα στοιχεία που χαρακτηρίζουν αρνητικά την εικόνα που εκπέμπει αυτή η εξουσία είναι η προχειρότης και ο λαϊκισμός. Δ
εν είναι λίγες οι φορές κατά τις οποίες στο βωμό του λαϊκισμού και της άγρας ψήφων με περισσή προχειρότητα λαμβάνονται αποφάσεις και/ή θεσπίζονται νομοθετήματα τα οποία μπορεί να στοχεύουν σε ευγενείς σκοπούς και να ικανοποιούν κάποια αιτήματα μερίδας ή ομάδας πληθυσμού πλην, όμως, είτε διαταράσσουν ευαίσθητες ισορροπίες δικαιωμάτων και υποχρεώσεων είτε δεν λαμβάνουν υπόψη δημοσιονομικές επιπτώσεις ή ακόμα προκαλούν παραβιάσεις συνταγματικών προνοιών.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η τελευταία συνεδρία της συνόδου της Βουλής το 2016 όπου θεσπίστηκαν πέραν των 80 νομοθετημάτων που εκκρεμούσαν, σε πλείστα των οποίων προστέθηκαν τροπολογίες της τελευταίας στιγμής. Αποτέλεσμα: Υποβλήθηκαν στο Ανώτατο Δικαστήριο εκ μέρους του Προέδρου της Δημοκρατίας 16 συνολικά αναφορές ισάριθμων νομοθετημάτων κατόπιν δικής μου εισήγησης λόγω συνταγματικών παραβιάσεων και το Δικαστήριο, διαπίστωσε πράγματι παραβιάσεις σε 15 από αυτά τα οποία και ακύρωσε.
Ένα άλλο εξ ίσου σοβαρό θέμα το οποίο παρατηρείται κατά την άσκηση των καθηκόντων μελών του Κοινοβουλίου που και αυτό με τη σειρά του δημιουργεί αισθήματα δυσπιστίας έναντι του θεσμού, είναι η συμμετοχή βουλευτών σε συζητήσεις ενώπιον κοινοβουλευτικών επιτροπών είτε για θέματα που εγγράφονται προς συζήτηση είτε για νομοθετήματα ενώ θα έπρεπε να είχαν απόσχει ή έστω σε κάποιες περιπτώσεις, να δήλωναν ότι έχουν κάποιο συγκρουόμενο με το θέμα, άμεσο ή έμμεσο, συμφέρον. Το ίδιο ασφαλώς και με επίταση ισχύει και για τη συμμετοχή τους σε ψηφοφορίες ενώπιον της Ολομέλειας της Βουλής.
Η διαπλοκή και τα Δικαστήρια: Είναι νομίζω αδιαμφισβήτητο ότι και αυτός ο θεσμός που κατ’ εξοχήν ασχολείται με την απονομή δικαιοσύνης διέρχεται περίοδο σοβαρής κρίσης. Ένα καλό και αξιόπιστο σύστημα απόδοσης δικαιοσύνης που είχαμε παραλάβει από την Αγγλοκρατία, δυστυχώς, δεν καταφέραμε να το διατηρήσουμε και να το εκσυγχρονίσουμε ώστε να ανταποκρίνεται στις διαχρονικές ανάγκες του ευαίσθητου τούτου τομέα. Οι μηχανισμοί απονομής της Δικαιοσύνης έχουν σε μεγάλο βαθμό απολέσει την αξιοπιστία τους έναντι του απλού πολίτη λόγω τριών βασικών παραγόντων:
- Της υπέρμετρης καθυστέρησης στη διαδικασία εκδίκασης υποθέσεων.
- Της αδυναμίας γενικότερου εκσυγχρονισμού και προσαρμογής του όλου συστήματος ώστε να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της εποχής μας.
- Της ανυπαρξίας ικανοποιητικών ασφαλιστικών δικλίδων με τις οποίες να αποδεικνύεται η διαφάνεια και η αντικειμενική, όχι υποκειμενική, αμεροληψία των Δικαστών.
Ως προς τους πρώτους δύο παράγοντες και με δεδομένο πλέον το γεγονός, ότι η κατάσταση έχει φθάσει στο απροχώρητο, αποφασίστηκε η λήψη ριζικών μεταρρυθμίσεων, που αν τελικά εγκριθούν από τη Βουλή, αναμένονται να συνδράμουν στην απάμβλυνση κάποιων εκ των προβλημάτων και στην ανάκτηση χαμένου εδάφους αξιοπιστίας. Ως προς τον τρίτο από τους ανωτέρω παράγοντες, είναι πιστεύω σε όλους γνωστή η πρόσφατη κρίση που είχε εκδηλωθεί στους κόλπους της δικαστικής εξουσίας όπως γνωστοί είναι και οι λόγοι πρόκλησης της. Το γεγονός είναι ότι σε μια μικρή χώρα όπως είναι η Κύπρος αναμένονται να υπάρχουν μεταξύ δικαστών, διαδίκων και δικηγόρων, πολύ συχνότερα παρά σε μεγάλες χώρες, θέματα ύπαρξης σχέσεων συγγένειας, φιλίας, επαγγελματικών και συναφών σχέσεων.
Παρά την ύπαρξη αυτού του είδους των σχέσεων μπορεί να μην είναι υπό αμφισβήτηση η ικανότητα ενός εκάστου δικαστή να εκδικάζει κατά τρόπο υποκειμενικά αμερόληπτο κάθε μια υπόθεση ανεξάρτητα από το ποιός είναι ο ενώπιον του βρισκόμενος διάδικος ή εμφανιζόμενος δικηγόρος. Όμως, σύμφωνα με γενικά αποδεκτές νομικές αρχές, το ζήτημα δεν περιορίζεται και δεν τίθεται κατ’ αυτόν τον τρόπο, δηλαδή, υποκειμενικά. Εκείνο το οποίο πρέπει απαραίτητα να υπάρχει και να φαίνεται ότι υπάρχει είναι αυτό που χαρακτηρίζεται ως αντικειμενική αμεροληψία.
Όπως διατυπώνεται αυτό το θέμα μέσα από αποφάσεις των ίδιων των Δικαστηρίων, η δικαιοσύνη δεν πρέπει μόνο να απονέμεται αλλά πρέπει επίσης και να φαίνεται ότι απονέμεται. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι σε κάθε διαδικασία στην οποία αναπόφευκτα εμπλέκονται δικαστές, δικηγόροι και διάδικοι, θα πρέπει να διασφαλίζονται όλα τα εχέγγυα, τα εξωτερικά εκείνα, δηλαδή, γνωρίσματα από τα οποία να μην υπάρχει καμιά σκιά στη βεβαιότητα ότι θα διεξαχθεί μια καθόλα δίκαιη δίκη ενώπιον ενός αμερόληπτου δικαστηρίου.
Μπορεί για παράδειγμα, εγώ ως έμπειρος δικαστής να αισθάνομαι ότι είμαι τόσο αμερόληπτος και πράγματι μπορεί να είμαι ώστε να είμαι σε θέση δίκαια και αμερόληπτα και ανεπηρέαστα να εκδικάσω υπόθεση που αφορά τον ίδιο τον αδελφό μου ή τον καλύτερο μου φίλο. Πως όμως θα πείσω ένα αντικειμενικό παρατηρητή, ότι έκρινα αμερόληπτα αν αποφασίσω υπέρ του συγγενούς ή φίλου μου; Και πως μπορώ να πείσω τον συγγενή ή φίλο μου ότι έκρινα αμερόληπτα και όχι σκόπιμα για να δείξω ότι δεν τον ευνόησα, αν κρίνω αρνητικά γι΄ αυτόν; Το θετικό που προκλήθηκε στις δικαστικές διαδικασίες λόγω της πρόσφατης κρίσης είναι ότι ως αποτέλεσμα αυτής, θεσπίστηκε μια πιο αυστηρή δικαστική πρακτική που διέπει τις εκδικάσεις υποθέσεων από δικαστές, οι οποίοι, συνδέονται με δικηγόρους που εμφανίζονται ενώπιον τους. Επίσης, θεσπίστηκε για πρώτη φορά Οδηγός Συμπεριφοράς Δικαστών. Είναι, όμως, μακρύς ακόμα ο δρόμος για τη διασφάλιση ή ανάκτηση της πλήρους αξιοπιστίας προς τον θεσμό τούτο και πολλά επενδύονται στις επιχειρούμενες μεταρρυθμίσεις που ενσωματώθηκαν σε νομοσχέδια και βρίσκονται ενώπιον της Βουλής.
Η στοχοποίηση Νομικής και Ελεγκτικής Υπηρεσίας
Ως εκ της θέσεώς του και των συνταγματικών εξουσιών τις οποίες καθηκόντως ασκεί, ο Γενικός Εισαγγελέας καθημερινά καλείται να λαμβάνει δύσκολες αποφάσεις. Είτε σε σοβαρές ποινικές περιπτώσεις είτε σε μεγάλης σημασίας ζητήματα ως προς την παροχή γνωματεύσεων που κρίνουν τη νομιμότητα ή συνταγματικότητα προτεινόμενων νόμων, πράξεων, αποφάσεων και συμβάσεων. Η εμπλοκή του σ’ αυτά τα θέματα, όπως αναφέρει ο κ. Κληρίδης, αναπόφευκτα έχει δημιουργήσει διαφωνίες, τριβές, μέχρι και έχθρες, προερχόμενες από πρόσωπα των οποίων τα συμφέροντα, τα δικαιώματα ή οι σχεδιασμοί παραβλάπτονται, περιορίζονται ή ματαιώνονται λόγω των αποφάσεων ή γνωματεύσεών του.
«Όσο αναμενόμενες ή αναπόφευκτες και αν θεωρούνται τέτοιου είδους αντιδράσεις, σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να λαμβάνουν χώρα και να γίνονται ανεκτές οποιεσδήποτε οργανωμένες ή ενορχηστρωμένες επιθέσεις που μόνο σκοπό έχουν να βλάψουν τον θεσμό και/ή να εξοντώσουν τον φορέα του επειδή δεν είναι αρεστές κάποιες ενέργειές του», τόνισε ο κ. Κληρίδης. Υποδεικνύοντας, παράλληλα, τα εξής: «Παρόμοιες συμπεριφορές παρατηρούνται και με τον Γενικό Ελεγκτή, το κατ’ εξοχήν όργανο διασφάλισης της σωστής διαχείρισης του δημόσιου χρήματος. Μπορεί κατά καιρούς να εγείρονται διαφωνίες ως προς το κατά πόσο κάποια διερεύνηση στην οποία προβαίνει η Υπηρεσία του εμπίπτει ή όχι στη δικαιοδοσία του ή ως προς τη δημοσιοποίηση κάποιων στοιχείων έρευνας. Το γεγονός, όμως, ότι τα καθήκοντα της Ελεγκτικής Υπηρεσίας επιτελούνται κατά τρόπο αυστηρό, διεισδυτικό και εμπεριστατωμένο και, το κυριότερο, το γεγονός ότι τα όποια ευρήματα περί κακώς εχόντων δεν παραμένουν στις εκθέσεις και στα συρτάρια γραφείων είναι ιδιαίτερα θετικό και σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να δικαιολογήσει τη στοχοποίηση και συνεχή επίθεση από κάποιους εναντίον του ανεξάρτητου αυτού θεσμού».
Γιατί δεν κατονομάζει…
Κληθείς από τον «Φ» να σχολιάσει τις κατηγορίες που του αποδίδονται, ότι δηλαδή γενικολογεί για τους ενόχους της οικονομικής κατάρρευσης, ο κ. Κληρίδης μάς παρέπεμψε στην έκθεση της Τριμελούς Επιτροπής για την Οικονομία (Επιτροπή Πική) και, συγκεκριμένα, στο κεφάλαιο «Πολιτικές Ευθύνες» (σελίδα 176) στο οποίο κατονομάζονται, όπως είπε, όλοι όσοι με τις πράξεις, με τις αποφάσεις και τις παραλείψεις τους συνέβαλαν στην οικονομική καταστροφή του τόπου. Μας παρέπεμψε, επίσης, στην απόφαση της Πλήρους Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση που αφορούσε στις αποκοπές από τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων και, συγκεκριμένα, την υπόθεση Γεώργιος Χαραλάμπους κ. άλλοι εναντίον της Δημοκρατίας, ημερομηνίας 11/6/2014, όπου και πάλι γίνεται ονομαστική αναφορά σε ευθύνες.
«Όλα τα πιο πάνω είναι αδιάσειστα στοιχεία για τις σοβαρότατες πολιτικές ευθύνες που υπάρχουν για την κατάρρευση της οικονομίας του τόπου. Ευθύνες που κάποιοι αποκρύπτουν και αποπροσανατολίζουν εντέχνως παραπέμποντας δήθεν σε ποινικές ευθύνες και ενόχους, ευθύνες που δεν μπορούν να στοιχειοθετηθούν παρά σε πολύ περιορισμένο βαθμό. Αντί επομένως να ομιλούν κάποιοι περί μη ανεύρεσης και τιμωρίας ενόχων, ας εγκύψουν στα υπάρχοντα στοιχεία τα οποία ομιλούν από μόνα τους», τόνισε ο κ. Κληρίδης.
Όσον αφορά στις καταγγελίες του για ανίερο πόλεμο εναντίον του από Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ) και ότι, ενώ προκαλείται, αποφεύγει να κατονομάσει, ο Γενικός Εισαγγελέας δήλωσε τα εξής στον «Φ»: «Κατέχω συγκεκριμένα στοιχεία σύμφωνα με τα οποία περιορισμένος αριθμός ΜΜΕ βάλλουν εργολαβικά κατά του προσώπου μου και της Νομικής Υπηρεσίας εξυπηρετώντας συμφέροντα και σύμφωνα με τις υποδείξεις συγκεκριμένων προσώπων για συγκεκριμένους λόγους. Οι λόγοι για τους οποίους αυτοί δεν κατονομάζονται είναι κατά αρχάς νομικοί και, αφετέρου, επειδή αυτοί που προβαίνουν σε τέτοιες ενέργειες το πράττουν με τόσο γελοίο και άτσαλο τρόπο ώστε να μη συντρέχει κανένας λόγος να τους κατονομάσει ή να αποκαλύψει κάποιος αφού από μόνοι τους αυτοαποκαλύπτονται καθημερινά».
