Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Στις 59 έδρες παραμένει το μπλοκ του Μπενιαμίν Νετανιάχου, δύο λιγότερες από τις 61 που απαιτούνται για την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, σύμφωνα με τα νεότερα προσωρινά αποτελέσματα των ισραηλινών εκλογών.
Με καταμετρημένες 1.766.198 ψήφους, που αντιστοιχούν στο 31,1%, το Λικούντ διατηρεί την πρώτη θέση και η προσωρινή κατανομή τού δίνει 29 έδρες, έναντι 20 του Γιασάρ! του Γκάντι Άιζενκοτ.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στις 04:51, είχε ολοκληρωθεί η καταμέτρηση στο 32,5% των εκλογικών τμημάτων, ποσοστό διαφορετικό από εκείνο των καταμετρημένων ψήφων.
Η προσωρινή κατανομή των εδρών έχει ως εξής:
Λικούντ: 29 έδρες
Γιασάρ!: 20 έδρες
Κοινή Λίστα: 11 έδρες
Μπεγιαχάντ: 11 έδρες
Ενωμένη Τοραϊκή Ιουδαϊκή Παράταξη: 9 έδρες
Ισραέλ Μπεϊτένου: 8 έδρες
Οτσμά Γεχουντίτ: 7 έδρες
Δημοκρατικοί: 7 έδρες
Σας: 7 έδρες
Θρησκευτικός Σιωνισμός: 7 έδρες
Ra’am: 4 έδρες
Το μπλοκ Νετανιάχου συγκεντρώνει 59 έδρες, το αντιπολιτευτικό στρατόπεδο του Άιζενκοτ 46 και τα αραβικά κόμματα 15, με βάση την αναγωγή των μέχρι στιγμής αποτελεσμάτων.
Κάτω από το εκλογικό όριο του 3,25% παραμένουν το κόμμα των Εφέδρων με 2,7%, το People of Israel με 1,8% και το Charedi Public με 0,3%.
Ο δύσκολος δρόμος για νέα κυβέρνηση και τα παζάρια για την πλειοψηφία
Μακρά περίοδος διαπραγματεύσεων για τον σχηματισμό κυβέρνησης διαγράφεται στο Ισραήλ μετά τις εκλογές, καθώς τα exit polls δεν δίνουν σε κανένα από τα δύο βασικά πολιτικά στρατόπεδα τις 61 έδρες που απαιτούνται για πλειοψηφία στην Κνεσέτ των 120 μελών.
Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου παραμένει επικεφαλής της υπηρεσιακής κυβέρνησης μέχρι να συγκροτηθεί νέα, διαδικασία που μπορεί να διαρκέσει μήνες. Καθοριστικό ρόλο θα έχουν ο πρόεδρος Ισαάκ Χέρτσογκ, οι συμμαχίες μεταξύ των κομμάτων και οι συμβιβασμοί σε ζητήματα όπως η στρατιωτική θητεία των υπερορθόδοξων Εβραίων και η συμμετοχή αραβικών κομμάτων στην κυβέρνηση.
Σύμφωνα με ανάλυση του The Conversation, οι πρώτες εκτιμήσεις δείχνουν ενίσχυση της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης των αραβικών κομμάτων. Ωστόσο, η μετατροπή των εκλογικών συσχετισμών σε κυβερνητική πλειοψηφία παραμένει σύνθετη υπόθεση.
Γιατί χρειάζεται προσοχή με τα exit polls
Το Ισραήλ εφαρμόζει σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης σε ενιαία πανεθνική περιφέρεια, με όριο εισόδου στην Κνεσέτ το 3,25% των έγκυρων ψήφων. Η επίδοση κομμάτων που βρίσκονται κοντά στο όριο μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την τελική κατανομή των εδρών.
Παράλληλα, οι δημοσκόποι αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην καταγραφή της ψήφου συγκεκριμένων πληθυσμιακών ομάδων, κυρίως των υπερορθόδοξων Εβραίων και των Αράβων πολιτών του Ισραήλ, λόγω πρακτικών εμποδίων και ζητημάτων εμπιστοσύνης.
Στη φετινή αναμέτρηση, πρόσθετη αβεβαιότητα δημιουργούν οι 618.000 νέοι ψηφοφόροι και περίπου 650.000 ψήφοι εφέδρων και διπλωματών που κατατίθενται σε «διπλούς φακέλους» και καταμετρώνται μετά την ημέρα των εκλογών.
Επιπλέον, από τα 7,3 εκατομμύρια εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, περίπου 810.000 ζουν στο εξωτερικό. Δεκάδες χιλιάδες ταξίδεψαν φέτος στο Ισραήλ ειδικά για να ψηφίσουν.
Ο ρόλος του προέδρου και η πρώτη εντολή
Μετά την παράδοση των επίσημων αποτελεσμάτων, ο Χέρτσογκ θα καλέσει στο προεδρικό μέγαρο της Ιερουσαλήμ εκπροσώπους όλων των κομμάτων που εξασφάλισαν κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, προκειμένου να προτείνουν το πρόσωπο που επιθυμούν για πρωθυπουργό.
Τα κόμματα μπορούν να υποδείξουν τον Νετανιάχου, τον Γκάντι Άιζενκοτ, επικεφαλής του κόμματος Γιασάρ και πρώην αρχηγό του στρατού, ή άλλο πρόσωπο. Μπορούν επίσης να μην προτείνουν κανέναν.
Ο πρόεδρος αναθέτει την εντολή στον υποψήφιο που κρίνει ότι έχει τις περισσότερες πιθανότητες να σχηματίσει κυβέρνηση, συνεκτιμώντας την κοινοβουλευτική στήριξη που συγκεντρώνει και το μέγεθος του κόμματός του.
Σύμφωνα με την ανάλυση, με βάση την αρχική εικόνα ο Άιζενκοτ φαίνεται πιθανότερο να λάβει την πρώτη εντολή. Αυτό, ωστόσο, δεν αποτελεί δεδομένο, ενώ το Λικούντ του Νετανιάχου προβλέπεται να παραμείνει το μεγαλύτερο κόμμα.
Η πρωτιά σε έδρες δεν εγγυάται την πρωθυπουργία. Το 2021, ο Ναφτάλι Μπένετ ανέλαβε πρωθυπουργός παρότι το κόμμα του διέθετε μόλις επτά έδρες, έναντι 30 του Λικούντ.
Ο υποψήφιος που λαμβάνει την εντολή έχει 28 ημέρες για να σχηματίσει κυβέρνηση, με δυνατότητα παράτασης έως και 14 ημερών. Εάν αποτύχει, ακολουθεί νέος γύρος διαβουλεύσεων για ανάθεση εντολής. Αν αποτύχουν και οι επόμενες προσπάθειες, περιλαμβανομένου ενός τελικού σταδίου 21 ημερών στην Κνεσέτ, η χώρα οδηγείται ξανά στις κάλπες.
Οι διαπραγματεύσεις για υπουργεία και προϋπολογισμούς
Ο εντολοδόχος πρωθυπουργός καλείται να συμφωνήσει με τους πιθανούς εταίρους σε ένα κοινό κυβερνητικό πρόγραμμα και στην κατανομή της εξουσίας.
Στόχος είναι η συγκρότηση συνασπισμού τουλάχιστον 61 βουλευτών. Εναλλακτικά, μπορεί να επιδιωχθεί κυβέρνηση μειοψηφίας, με πρόσθετη κοινοβουλευτική στήριξη από κόμματα που δεν θα συμμετέχουν σε αυτήν.
Σε αυτή τη διαδικασία, τα μικρότερα κόμματα επιχειρούν να εξασφαλίσουν υπουργεία, έλεγχο κονδυλίων και χρηματοδότηση για τις κοινότητες και τους θεσμούς που εκπροσωπούν.
Κεντρικό ζήτημα αναμένεται να αποτελέσει η στρατιωτική θητεία δεκάδων χιλιάδων υπερορθόδοξων ανδρών, οι οποίοι απαλλάσσονται από την υποχρέωση στράτευσης.
Τα κόμματα του μπλοκ Άιζενκοτ έχουν συμφωνήσει στην ανάγκη στράτευσής τους. Αντίθετα, τα υπερορθόδοξα κόμματα Σας και Ενωμένος Ιουδαϊσμός της Τορά ζητούν νομοθετική κατοχύρωση της απαλλαγής.
Το κόμμα Θρησκευτικός Σιωνισμός, που ανήκει στο στρατόπεδο Νετανιάχου, υποστηρίζει τη στράτευση των υπερορθόδοξων, αλλά μέσω διαπραγμάτευσης με τα κόμματά τους και όχι με επιβολή.
Το εμπόδιο της συνεργασίας με τα αραβικά κόμματα
Η στάση απέναντι στα αραβικά κόμματα μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για την έκβαση των διαπραγματεύσεων.
Παραδοσιακά, τα κόμματα αυτά παρέμεναν εκτός κυβέρνησης, επιδιώκοντας μέσα από τις διαβουλεύσεις χρηματοδότηση για υποδομές και υπηρεσίες στις αραβικές κοινότητες.
Το Ράαμ του Μανσούρ Αμπάς επιθυμεί να συμμετάσχει σε κυβέρνηση χωρίς τον Νετανιάχου, όπως είχε πράξει το 2021. Σύμφωνα με την ανάλυση, στη δεύτερη θέση του ψηφοδελτίου του βρίσκεται ο Γιοάβ Σεγκάλοβιτς, πρώην ανώτατος αξιωματικός της αστυνομίας και σιωνιστής.
Ωστόσο, κόμματα του στρατοπέδου Άιζενκοτ έχουν δηλώσει ότι δεν θα συμμετάσχουν σε κυβερνητικό συνασπισμό με αραβικά κόμματα, δυσκολεύοντας την εξασφάλιση πλειοψηφίας.
Οι διαφωνίες για το Παλαιστινιακό
Πρόσθετο σημείο τριβής αποτελεί η πολιτική έναντι των Παλαιστινίων.
Οι δεξιοί εταίροι του Νετανιάχου υποστηρίζουν την επέκταση των ισραηλινών οικισμών και επιδιώκουν την προσάρτηση της Δυτικής Όχθης. Στο αντίπαλο στρατόπεδο, οι θέσεις διαφέρουν σημαντικά.
Οι Δημοκράτες του Γιαΐρ Γκολάν, που προέκυψαν από τη συνένωση των Εργατικών και του αριστερού Μερέτζ, υποστηρίζουν συνομιλίες με τους Παλαιστινίους για τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους.
Αντίθετα, ο Αβίγκντορ Λίμπερμαν του Γισραέλ Μπεϊτένου, καθώς και οι Ναφτάλι Μπένετ και Γιαΐρ Λαπίντ του Μπεγιάχαντ, απορρίπτουν την παλαιστινιακή κυριαρχία μετά την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου.
Οι διαφορές αυτές, σε συνδυασμό με την απουσία καθαρής πλειοψηφίας, προμηνύουν δύσκολες διαπραγματεύσεις για την επόμενη κυβέρνηση και την πολιτική κατεύθυνση του Ισραήλ.
