Ο δημοσιογράφος Κωστής Κωνσταντίνου, από την πρώτη γραμμή των γεγονότων, παρακολουθεί, καταγράφει και αναλύει όλες τις εξελίξεις για το Philenews
Μέρα με τη μέρα, η υλοποίηση της Α’ Φάσης της Συμφωνίας για τους ομήρους και τη Γάζα προχωρά. Χωρίς να αποκλείονται και οι εκπλήξεις βέβαια, ουδείς δείχνει να ανησυχεί ιδιαίτερα για αυτή τη φάση. Και ανάλογα, όλοι εκφράζουν την ανησυχία τους για την επόμενη, οι συζητήσεις για την οποία αναμένεται να αρχίσουν τη Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου. Σ’ αυτή λοιπόν την επόμενη φάση, το ένα αγκάθι μοιάζει -και είναι- μεγαλύτερο από το άλλο. Το ίδιο και οι κίνδυνοι για τη συμφωνία οι οποίοι, και είναι σημαντικό να το πει κανείς, δεν προέρχονται μόνο από τη Γάζα ούτε και αφορούν μόνο αυτήν.
Το βασικότερο είναι η ουσία. Η Β’ Φάση θα έχει να κάνει από τη μία με το ζήτημα των εναπομείναντων (μέχρι τότε) Ισραηλινών ομήρων, κάποιοι από τους οποίους είναι κληρωτοί και από την άλλη με τα κεφαλαιώδη ζητήματα: την επόμενη μέρα στη Γάζα, το ρόλο της Χαμάς από τη φάση αυτή και παρακάτω αλλά και την ανοικοδόμηση της Λωρίδας.
Αν το δει κανείς… οπτικά, το τελευταίο μοιάζει εξαιρετικά δύσκολο λαμβανομένου υπόψιν του εύρους της καταστροφής. Είναι όμως ευκολότερο από τα άλλα δύο δεδομένου του ύψους της βοήθειας που θα δοθεί από τις χώρες του Κόλπου και όχι μόνο, εάν παράλληλα δημιουργηθούν οι μηχανισμοί ώστε η βοήθεια αυτή να καταλήγει πραγματικά στους πολίτες και όχι στη Χαμάς η οποία θα τη νέμεται εις βάρος τους, όπως έκανε με αμύθητα ποσά στο παρελθόν, με την ανοχή της διεθνούς κοινότητας.
Οι εικόνες από το παραλιακό μέτωπο της Γάζας όπου ζούσαν οι της Χαμάς και το οποίο θύμιζε τη Βηρυτό στις δόξες της, με εμπορικά κέντρα, εστιατόρια, καταστήματα που πουλούσαν πολυτελή αυτοκίνητα την ώρα που, πίσω από αυτά ο υπόλοιπος κόσμος ζούσε στη δυστυχία η δε Χαμάς ξόδευε όλα τα υπόλοιπα λεφτά για να φτιάχνει τα τούνελ της (συνολικού μήκους… 500 χιλιομέτρων!) και να κατασκευάζει ρουκέτες, είναι κάτι που δεν μπορεί να επαναληφθεί.
Για να μην γίνει αυτό, η Χαμάς πρέπει να κρατηθεί μακριά από την εξουσία στη Γάζα και αυτό με τη σειρά του δεν είναι απλό, δεδομένης της αρκετά μειωμένης αλλά ισχυρής ακόμη στήριξης που απολαμβάνει εκεί. Η Παλαιστινιακή Αρχή αν και δεν αποδείχθηκε παράδειγμα χρηστής διοίκησης, κάθε άλλο δυστυχώς, δεν είναι Χαμάς και σίγουρα δεν θα καταλήξει εκεί που η τρομοκρατική οργάνωση κατέληξε.
Το θέμα είναι να μπορέσει να φτάσει εκεί, στην επιστροφή της δηλαδή στη Γάζα και την ανάληψη της εξουσίας.
Το Ισραήλ, δεν πρόκειται να συζητήσει την παράδοση της Γάζας στη Χαμάς, ούτε την παρουσία της στην εξουσία την επόμενη μέρα και αυτό είναι ξεκάθαρο. Κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με ανατροπή όλων όσων πέτυχε το εβραϊκό κράτος με σχεδόν χίλιους νεκρούς στρατιώτες, ως επί το πλείστον εφέδρους με οικογένειες. Η ανησυχία όμως σε σχέση με το Ισραήλ είναι το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό και η ομηρία του Βενιαμίν Νετανιάχου από τους ακροδεξιούς οι οποίοι απαιτούν επιστροφή στις επιχειρήσεις στη Γάζα πριν η Χαμάς μπορέσει να ανασυγκροτηθεί έστω και σε κάποιο βαθμό.
Όσο λοιπόν το ορόσημο της 3η Φεβρουαρίου πλησιάζει τόσο τα περιθώρια για τον ισραηλινό Πρωθυπουργό θα στενεύουν. Ο δε φόβος είναι πως, υπό τη σκιά αυτής της ομηρίας του Νετανιάχου, η Χαμάς θα βρει δικαιολογίες για να μην παραδώσει όλους τους ομήρους που συμφωνήθηκε να παραδώσει μέχρι τότε, έτσι που να κρατά ένα διαπραγματευτικό χαρτί. Αυτό όμως, με τη σειρά του θα τινάξει τη συμφωνία στον αέρα και θα δώσει το έναυσμα για αυτό που ζητούν οι ακροδεξιοί.
Θα δείξει επίσης εάν αυτό που ήθελε ο Ντόνανλτ Τραμπ ήταν μια συμφωνία πριν (και για) την είσοδο του στο Λευκό Οίκο και τώρα που αυτό έγινε, χωρίς να διαταραχθεί η φιέστα που όλοι παρακολουθήσαμε, ο πόλεμος θα προχωρήσει. Ένα εξαιρετικά πιθανό όσο και απευκταίο για τον περισσότερο κόσμο σενάριο.
Μια πρόσθετη απειλή για την συμφωνία και την ειρήνη τέλος είναι και η Δυτική Όχθη. Η Χαμάς και η Ισλαμική Τζιχάντ χρησιμοποιούν την Τζενίν και άλλα άντρα τους προκειμένου να διενεργούν τρομοκρατικές επιθέσεις στα σύνορα με το Ισραήλ, στο ίδιο το εβραϊκό κράτος αλλά και επιθέσεις εναντίον της Παλαιστινιακής Αρχής. Η τελευταία, συνεργάζεται υπογείως με το Ισραήλ για να τους εξουδετερώσει, τίποτα όμως δεν δείχνει να έχει έστω και σε κάποιο βαθμό κριθεί όπως και τίποτα δεν εγγυάται ότι πρώτον, δεν θα δούμε μια ανάφλεξη και στη Δυτική Όχθη -όπου και τρομοκράτες οι οποίοι απολύθηκαν την Κυριακή από τις ισραηλινές φυλακές δείχνουν να έχουν πιάσει ήδη δουλειά- και δεύτερον, ότι μια τέτοια εξέλιξη δεν θα προκαλέσει νέες συγκρούσεις και στη Γάζα με τη συμφωνία και πάλι να καταρρέει.
Το μόνο βέβαιο είναι πως οι αισιόδοξοι είναι μετρημένοι σε όλες τις πλευρές.
Υστερόγραφο: Το Capital Mall (φωτογραφία) είχε ανοίξει στη Γάζα το 2017. Το Associated Press το είχε παρουσιάσει τότε ως το «πρώτο εμπορικό κέντρο στη Γάζα» προκαλώντας αντιδράσεις από τους προνομιούχους οι οποίοι είχαν υποδείξει ότι δεν ήταν το πρώτο αλλά το τρίτο στη Λωρίδα. Η εικόνα λίγο πιο κάτω και στο σύνολο της Λωρίδας πίσω από το παραλιακό μέτωπο και τις γειτονιές των «μπασμένων» της Χαμάς ήταν διαφορετική.
