Ο Θεός να μας βοηθήσει με αυτές τις νοοτροπίες

Μάθαμε αγαπητοί μας αναγνώστες ότι η κάθε περιοχή/επαρχία θα πρέπει (κατά τον δήμαρχο Παραλιμνίου) να έχει και το «δικό της» άτομο στο Υπουργικό Συμβούλιο για να «διασφαλίζονται έτσι τα συμφέροντα της περιοχής». Διαβάσαμε τη δήλωση του δημάρχου επ’ ευκαιρίας του διορισμού του Υφυπουργού Τουρισμού (κ. Περδίου) και το σκεπτικό (της δήλωσης του δημάρχου) πίσω από αυτό και διερωτόμαστε εάν σοβαρομιλά ή εάν με τις δηλώσεις του εκθέτει τη νοοτροπία του.
 

Δεν γίνεται, λέει ο δήμαρχος, να μην υπάρχουν στην επαρχία Αμμοχώστου άλλοι πιο κατάλληλοι για αυτήν τη θέση. Και όμως, προερχόμενος από τον Οργανισμό Λούης, ο νέος υφυπουργός είναι πολύ καλός γνώστης των αναγκών της περιοχής, μια και που ο οργανισμός έχει τη μεγαλύτερή του επένδυση στην περιοχή Αμμοχώστου, με ξενοδοχεία όπως τον Άγιο Ηλία, Ναυσικά, Althea και πιο πρόσφατα το King Jason (που ανήκει στην οικογένεια Περδίου). Άρα πώς ευσταθεί το παράπονο του δημάρχου; (Σημειώστε ότι ο κ. Περδίος είναι πρόσφυγας από τη Μόρφου.)

 

Πρόσθετα αυτού, οι διάφοροι δήμοι της περιοχής όπως Αγίας Νάπας, Σωτήρας, Παραλιμνίου, ο κάθε ένας δήμος έχει τη δική του εξήγηση γιατί δεν πρέπει να τύχουν ενοποίησης, διότι φοβούνται (ο κάθε δήμαρχος ξεχωριστά) ότι θα απορροφηθούν οι μικρότεροι δήμοι στους μεγαλύτερους δήμους (εκείνο του Παραλιμνίου). Είναι δεδομένο ότι οι τρεις αυτοί δήμοι τα τελευταία χρόνια έδειξαν ένα αξιόλογο έργο, ιδιαίτερα ο δήμος της Αγίας Νάπας. Αυτός όμως δεν είναι λόγος για τη μη ενοποίησή τους σε έναν «μεγάλο» δήμο όπου ο κάθε τωρινός δήμος να έχει ποσόστωση συμβούλων στο νέο Δημοτικό Συμβούλιο και έτσι τα συμφέροντα του κάθε δήμου να εκπροσωπούνται. Η ενοποίηση των μικρο-δήμων είναι ό,τι καλύτερο, αν και αντιλαμβανόμαστε ότι ορισμένοι δεν θα έχουν το φίτσιο του δημάρχου, Δημοτικό Μέγαρο, αυτοκίνητο με οδηγό κ.λπ., εκείνο όμως που προτρέχει είναι το κοινό συμφέρον για την Κύπρο. 
Αυτή η σαθρή νοοτροπία επεκτείνεται ασφαλώς και στην Κυβέρνηση που «προσπαθεί» να εξεύρει τον πλέον ικανό νέο Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας μετά από τους τελευταίους που απέτυχαν. Προσπαθεί λοιπόν η Κυβέρνηση να διορίσει νέο Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας κάποιο από το δικό της κόμμα, ή από άλλα κόμματα, ανεξάρτητα ικανοτήτων. Κι όμως, ενώ η Μεγάλη Βρετανία με εκατοντάδες καταξιωμένους επιστήμονες διόρισε ως Διοικητή της Κεντρικής της Τράπεζας Καναδό, εμείς εδώ με το «ατού» μας θέλουμε να «σάσουμε» τους δικούς μας. Παράδειγμα προς μίμηση αποτελεί και η «νέα» Τράπεζα Κύπρου με τον διορισμό του Ιρλανδού κ. Hourigan, ο οποίος βρίσκεται πάνω (στον βαθμό που μπορεί) από πολιτικές επιρροές και με πολύ καλή γνώση του επαγγέλματος (παρόλο που από φόβο, μετά που του έκαψαν το αυτοκίνητό του, φυγάδεψε την οικογένειά του στο εξωτερικό).

 

Εάν είμαστε εμείς ο Πρόεδρος αυτή είναι μια ευκαιρία για την Κυβέρνηση όσον αφορά στο νέο Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας να περιορίσει τις πολιτικές πιέσεις, η δε επιλογή των νέων συμβούλων της Κεντρικής Τράπεζας, εάν υπάρχουν ενδιαφερόμενοι(!), να επιλεγούν από το Πανεπιστήμιο Κύπρου βάσει προσόντων μη αποκλειόμενων και ξένων.

 

Υπάρχουν πάμπολλα περίεργα σε αυτήν την πολιτεία, όπως ορισμένοι δήμοι να χρεώνουν φόρους ακίνητης ιδιοκτησίας, σκουπίδια, καθαρισμός κ.λπ., κυρίως σε ξένους (περιλαμβανομένων και Λευκωσιατών κ.λπ.) διότι μας ελέχθη από τους ίδιους δημάρχους, που σήμερα κατακρίνουν τις υπουργικές αποφάσεις, ότι «αυτοί είναι πλούσιοι ενώ οι ντόπιοι δεν είναι». Εκτός της σαθρής αυτής προσέγγισης, τι σχέση έχουν οι φόροι με τον πλούτο ή ο τόπος καταγωγής;

 

Επανερχόμενοι στο θέμα της Κεντρικής Τράπεζας, εκτός από τον Διοικητή υπάρχει και το Συμβούλιο της Τράπεζας με αυξημένα δικαιώματα/υποχρεώσεις. Πάλι εδώ παίζονται τα διάφορα πολιτικά παιγνίδια σε βάρος του κυπριακού λαού και τα πολιτικά κόμματα παίζουν τα παιγνίδια τους (ως επίσης και οι βουλευτές μας) και απευθυνόμαστε με ιδιαίτερη έμφαση στο ΔΗΚΟ που φαίνεται να είναι ο ρυθμιστής της όλης κατάστασης, γιατί τώρα διατηρεί κάποια σιγή ιχθύος; Εάν ο Νικόλας Παπαδόπουλος θέλει να είναι ο νέος Πρόεδρος, τώρα είναι η ευκαιρία που θα τον «εκτιμήσει» η Κύπρος και η σιωπηρή πλειοψηφία του νοιάζεται για τη χώρα.

 

Στο τέλος-τέλος και εάν και εφόσον το πολιτικό πρόβλημα λυθεί στην Κύπρο και ο πλέον κατάλληλος υπουργός είναι Τουρκοκύπριος, τι θα γίνει με τους Τουρκοκύπριους που δεν κατοικούν στους δήμους; Δηλαδή εάν ο νέος υφυπουργός τουρισμού είναι Τουρκοκύπριος με άριστα προσόντα (ως άριστος των αρίστων) θα το απορρίψουμε διότι δεν είναι της περιοχής; Για τον ίδιο λόγο θα απορρίψουμε την Αγγλοκύπρια δασκάλα που έτυχε διεθνούς αναγνώρισης (διότι δεν κατοικεί στην Κύπρο);

 

Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, που επικαλούμαστε τη βοήθεια του Ύψιστου με την ελπίδα ότι τόσο τα κόμματα, όπως και οι εκάστοτε Κυβερνήσεις, να θέσουν την Κύπρο υπεράνω των πολιτικών τους στόχων.