Η αμφισβήτηση της νέας γενιάς

Αυτόν τον μήνα, τα σχολεία υποδέχονται ως ομιλητές διάφορους επαγγελματίες στα πλαίσια της εβδομάδας εργασίας. Έτσι, επισκέφτηκα ένα Λύκειο που με κάλεσε για να μιλήσω για το επάγγελμα του δημοσιογράφου σε 20 μαθητές κλασικής κατεύθυνσης. Μου έκαναν εντύπωση διάφορα πράγματα.

 

Αρχικά, το ότι επρόκειτο για 20 κοπέλες. Ούτε ένα αγόρι. Σκέφτηκα αμέσως ότι τα στερεότυπα των φύλων, που θέλει τα αγόρια μηχανικούς και τις κοπέλες δασκάλες, συνεχίζονται. 

 

Έτσι, αφού συστήθηκα, ρώτησα τα κορίτσια εάν θέλουν να ασχοληθούν με τη δημοσιογραφία. Μια κοπέλα μού απάντησε ότι την ενδιαφέρει. Ρωτώντας την περισσότερες λεπτομέρειες, μού απάντησε ότι θέλει να ασχοληθεί με την τηλεόραση. Με τις απογευματινές εκπομπές.

 

Αφού έγινε ένας μικρός διάλογος και την πείραξαν οι συμμαθήτριές της ότι θέλει να μοιάσει στην Αριστοτέλους, προχωρήσαμε να δούμε πώς λειτουργεί μια εφημερίδα.

 

Είδαμε τα πρωτοσέλιδα των 4 καθημερινών εφημερίδων για να δούμε πώς αυτές βλέπουν την επικαιρότητα. Εκεί, έπεσα από τα σύννεφα… Είχα υπόψη μου ότι η νέα γενιά αγνοεί την κυπριακή επικαιρότητα. Ωστόσο, ήλπιζα σε έναν φωτεινό παντογνώστη. 

Η νέα γενιά δεν διαβάζει καθόλου. Σε τμήμα 20 μαθητών (του κλασικού – αν έχει σημασία) κανείς δεν είχε εικόνα για τα θέματα των πρωτοσέλιδων. Μοιράσαμε ρόλους με αφορμή το «σκάνδαλο» στη δικαιοσύνη για να δούμε τις θέσεις και τις οπτικές ενός ρεπορτάζ. Οι ομάδες παρακολούθησαν διαφορετικές εκδοχές – παρουσιάσεις της είδησης. Ετοίμασα «σενάρια» από την πλευρά του Νίκου Κληρίδη, του Γενικού Εισαγγελέα, του Υπουργού Δικαιοσύνης και του Ανωτάτου.

 

Αυτή η αποκάλυψη της ύπαρξης διαφορετικών εκδοχών και προσλήψεων οδήγησε τις μαθήτριες στο να αντιληφθούν ότι οι αντιδράσεις τους έχουν επηρεαστεί σε κάποιο βαθμό από την πλαισίωση της εκδοχής που είχαν παρακολουθήσει με την ομάδα.

 

Το παιχνίδι ρόλων έδειχνε να τους αρέσει και οι μαθήτριες είχαν όρεξη για συζήτηση. Οι μαθήτριες εντόπισαν θέματα αξιοπιστίας. «Ποιον να πιστέψουμε. Διαβάζουμε ειδήσεις από το facebook. Πού ξέρουμε ότι είναι αλήθεια; Ποιες οι πηγές σας;», ήταν η ουσία του διαλόγου που ακολούθησε.
Εξέλαβα ως ενθαρρυντικό στοιχείο την αμφισβήτηση που διακατέχει τη νέα γενιά. Είναι λεπτή όμως η γραμμή από την απαξίωση. Αποτελεί χρέος όλων μας να τους καθοδηγήσουμε στο να σκέφτονται και να διαχωρίζουν την είδηση από τα fake news. 
Πρέπει να μιλούμε στους εφήβους, να τους εντάξουμε στην κοινωνία μας ώστε να ξέρουν τα καλά και τα κακά της. Πώς θα βγάλουμε δημοκρατικά σκεπτόμενους πολίτες; Είναι κρίμα διότι οι νεαρότερες γενιές είναι πολύ έξυπνες, αλλά δεν έχουν μάθει να σκέφτονται και να κριτικάρουν.  

 

Υ.Γ.: Κανένας μαθητής δεν σοκαρίστηκε από το «σκάνδαλο» στη δικαιοσύνη. Λες και το ήξεραν/ περίμεναν! Δεν εκπλήττει τίποτα τη νέα γενιά. Απαξιούν όλους τους θεσμούς. Πρέπει να παλέψουμε πολύ για να αλλάξουμε τα πράγματα.