To τρίτο στεφάνι του Νίκου Αναστασιάδη

 

Και πώς να έχει άλλωστε, μήπως κατέχει από πρώτο χέρι τον τραπεζικό τομέα για να γνωρίζει όλα όσα πρέπει να πληροί ο επόμενος κεντρικός τραπεζίτης; Προφανώς όχι. Γι’ αυτό και εικάζουμε πως κινείται με τη λογική της εις άτοπον απαγωγής, δηλαδή έχει στο μυαλό του όλα τα χαρακτηριστικά που δεν του άρεσαν στις περιπτώσεις του Πανίκου Δημητριάδη και της Χρυστάλλας Γιωρκάτζη και ψάχνει ένα άτομο που να μην έχει αυτά τα χαρακτηριστικά. Είναι λες και μετά από δύο αποτυχημένους γάμους, ένα με προξενιό κι ένα από έρωτα που τελικά δεν μετατράπηκε σε αγάπη, ψάχνει την επόμενη νύφη με κριτήρια που μπορούν να χαρακτηριστούν τουλάχιστον ως αντισυμβατικά. Και τη λέξη «αντισυμβατικά» δεν την εννοούμε με τον τρόπο που κάποιοι αθλητικοί αρθρογράφοι χαρακτηρίζουν τον τρόπο δουλειάς του προπονητή Μαρσέλο Μπιέλσα, καμία σχέση.

 

Υπάρχουν συγκεκριμένοι τρόποι και διαδικασίες που πλέον γίνεται η επιλογή ατόμων για κρίσιμες θέσεις. Και δεν είναι κάτι καινούργιο, τις τελευταίες δεκαετίες οι προσλήψεις σε σύγχρονους οργανισμούς, ανεξαρτήτως του πόσο σημαντικό είναι ένα πόστο γίνονται μέσω επαγγελματικών διαδικασιών, πρωτοκόλλων και, κυρίως, στοχευμένων κριτηρίων. 

 

Κάποιος βέβαια μπορεί να αντιπαραβάλει πως ένας εξειδικευμένος οργανισμός σε θέματα εξεύρεσης στελεχών, μπορεί να πέσει έξω ή μπορεί να μην λάβει υπόψη του τις κυπριακές ιδιαιτερότητες. Εδώ είναι που θεωρητικά θα έπρεπε να υπάρχει μία επιτροπή που θα καθόριζε από κοινού με τον οργανισμό αυτό τα κριτήρια που θα πρέπει να πληροί ο εκλεκτός για τη θέση. Με αυτόν τον τρόπο, ο Πρόεδρος θα είχε την έξωθεν καλή μαρτυρία ότι ακολούθησε τη βέλτιστη διαδικασία για την επιλογή του κατάλληλου ατόμου στη νευραλγική αυτή θέση. 

 

Όσον αφορά τα προσόντα, είναι αστείο να αναφέρονται χαρακτηριστικά που θα έπρεπε να θεωρούνται δεδομένα: ανεξαρτησία, εμπειρία, ακεραιότητα κτλ. Ο επόμενος κεντρικός τραπεζίτης πρέπει να έχει δύο πολύ σημαντικά χαρακτηριστικά. Κατά πρώτον, πρέπει να γνωρίζει τα τεκταινόμενα στον ευρωπαϊκό τραπεζικό τομέα, τα μεγάλα ανοικτά ζητήματα και να κτίσει συμμαχίες με εκπροσώπους άλλων κρατών στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Δεν πρέπει επ’ ουδενί να έχει παθητικό ρόλο και να μην τον λαμβάνουν υπόψη οι ομότιτλοι του. Και για χώρες όπως η μικρή Κύπρος, αυτό είναι κάτι που κερδίζει με τη δουλειά του ο Κεντρικός Τραπεζίτης ως προσωπικότητα και μόνο. Μόνο έτσι μπορεί να περάσουν θέσεις που ευνοούν το κυπριακό τραπεζικό σύστημα και να απορριφθούν ή να τροποποιηθούν αρνητικές αποφάσεις. 

 

Το δεύτερο χαρακτηριστικό του Κεντρικού Τραπεζίτη είναι αντίστοιχα σημαντικό και αφορά τη διορατικότητα του και την ικανότητα και θέληση του να διαβλέπει εκ των προτέρων σημαντικές εξελίξεις που μπορεί να επηρεάσουν τις κυπριακές τράπεζες και να λαμβάνει έγκαιρα ενέργειες και μέτρα προς αποφυγή αρνητικών εξελίξεων. Με αυτόν τον τρόπο θα αλλάξει σταδιακά και τη γενικότερη δημοσιοϋπαλληλική κουλτούρα που επικρατεί σε μεγάλο βαθμό στην Κεντρική Τράπεζα.

 

Επειδή ενδεχομένως σας κουράσαμε, να σας πούμε πως ο Νίκος Αναστασιάδης είχε εκλεκτό για τη θέση αλλά η πρόταση του απορρίφθηκε. Για τους περίεργους, αρκεί να πούμε απλώς πως πρόκειται για κορυφαίο στέλεχος εταιρείας που πρωταγωνιστεί στον τομέα παροχής επαγγελματικών υπηρεσιών. 

 

Ας κλείσουμε με τα καλά νέα στα οποία αναφερθήκαμε στην αρχή του άρθρου: μπορούμε να ελπίζουμε σε μία καλή επιλογή, γιατί ο συγκεκριμένος διορισμός, μαζί με αυτόν τον επόμενου Γενικού Εισαγγελέα το 2020, αποτελούν τις δύο τελευταίες ευκαιρίες του Νίκου Αναστασιάδη να σώσει οτιδήποτε αν σώζεται από την προσωπική του υστεροφημία σε σχέση με θέματα διορισμών.