Σιγά να μην πανικοβληθούμε για το περιβάλλον

Η Γκρέτα Θάνμπεργκ, μια δεκαεξάχρονη μαθήτρια από τη Σουηδία, ξεκίνησε μόνη της μια διαμαρτυρία τον προηγούμενο Αύγουστο έξω από το Κοινοβούλιο της χώρας της και από τότε έχει εμπνεύσει μαθητές σε όλο τον κόσμο. Μάλιστα, είναι υποψήφια για το φετινό Νόμπελ Ειρήνης. Η Γκρέτα μίλησε για τον κίνδυνο της κλιματικής αλλαγής και στο φόρουμ των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή, τον Δεκέμβριο στην Πολωνία, αλλά και τον Ιανουάριο στο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός.  

Κάθε Παρασκευή η μαθήτρια δεν πηγαίνει στο σχολείο, αλλά στέκεται επί ώρες μπροστά στο σουηδικό κοινοβούλιο. Κρατά στο χέρι της ένα μεγάλο πλακάτ που γράφει στα σουηδικά: Skolstrejk för Klimatet, «Σχολική απεργία για το κλίμα». Δεν φωνάζει συνθήματα, δεν χορεύει, δεν τραγουδάει. Κρατά μόνο το πλακάτ ως ασπίδα.

«Ήμουν τόσο τσαντισμένη που δε γίνεται τίποτα για την κλιματική κρίση κι ένιωσα ότι έπρεπε να κάνω κάτι, οτιδήποτε. Και μερικές φορές το να μην κάνεις πράγματα –όπως το να κάθεσαι έτσι απλά έξω από τη Βουλή, μιλά πολύ πιο δυνατά από το να κάνεις πράγματα. Έτσι όπως κάποιες φορές ένας ψίθυρος είναι πιο δυνατός από μια κραυγή», ανέφερε σε ανάρτηση της στο διαδίκτυο.

Με ευθύνη των πολιτικών κομμάτων και των υποψηφίων, η πολιτική συζήτηση στην Κύπρο για την κλιματική αλλαγή είναι ανύπαρκτη. Ενώ στην ΕΕ, οι Πράσινοι αναμένεται να αναδειχτούν μεγάλη και υπολογίσιμη δύναμη εκμεταλλευόμενοι την αυξανόμενη ανησυχία των Ευρωπαίων πολιτών -κυρίως των νέων- για την κλιματική αλλαγή, η Κύπρος αγρόν ηγόρασε… Για το περιβάλλον καμία θέση, κανένα σχόλιο από τα μεγάλα κόμματα (πλην του Κινήματος Οικολόγων). 

Τόσο μεγάλη είναι η αδιαφορία μας. Άλλωστε εμείς ζούμε στον δικό μας μικρόκοσμο. Και να μην το έχουν στην ατζέντα τους οι πολιτικοί, εμείς οι πολίτες έπρεπε να τους το επιβάλουμε. 
Κι ας προσπαθεί να μας πανικοβάλει η Γκρέτα: «Πρέπει να συμπεριφερθούμε σε αυτήν την κρίση όπως συμπεριφερόμαστε σε μία κρίση. Όταν το σπίτι σου καίγεται, δεν κάθεσαι να σκεφτείς και να συζητήσεις πόσο ωραίο θα το ξαναφτιάξεις όταν σβήσεις τη φωτιά. Όταν το σπίτι σου καίγεται, τρέχεις έξω και φροντίζεις να βγάλεις και οποιονδήποτε άλλο έξω και καλείς την Πυροσβεστική. Αυτό απαιτεί κάποιο επίπεδο πανικού».
Εμείς σιγά μην πανικοβληθούμε. Προς το παρόν θα εκπονήσουμε σχέδια δράσης. Λάου-λάου, μέχρι να μας κάψει η φωτιά. Ούτως η άλλως μάθαμε να μην λειτουργούμε ως προμηθείς, αλλά ως επιμηθείς. 

dlantou@phileleftheros.com