Απαιτείται κοινή φόρμουλα για τα ταμεία υγείας ημικρατικών

 

Όπως είπε, δικαιούχοι είναι πλέον όλοι οι πολίτες, χωρίς να διαχωρίζονται ανάλογα με την ηλικία τους, τα κοινωνικο-οικονομικά δεδομένα τους ή τη σοβαρότητα της κατάστασής τους. Τόνισε επίσης πως «το ΓεΣΥ γίνεται για όλους εμάς τους πολίτες, τους εν δυνάμει ασθενείς και τη διασφάλιση της υγείας μας».Μπορεί το ΓεΣΥ να επιδιώκει όλοι οι πολίτες να απολαμβάνουν ισότιμες παροχές υγείας, καταβάλλοντας όλοι τις ίδιες εισφορές, ωστόσο κάποιοι λόγω του φόβου που υπάρχει, απαιτούν το κράτος και κατ’ επέκταση τους φορολογούμενους να καλύπτει, τις επιπλέον παροχές υγείας που λαμβάνουν σήμερα, μέσω των ταμείων υγείας των οργανισμών στους οποίους εργάζονται. 

 

Ο λόγος για τα ταμεία υγείας των ημικρατικών οργανισμών, κάποια από τα οποία καλύπτουν μέχρι γυαλιά όρασης και ακουστικά χωρίς οι ίδιοι να πληρώνουν ούτε ένα σεντ. Τα ταμεία υγείας που διατηρούν οι εργαζόμενοι στους ημικρατικούς οργανισμούς, πηγάζουν από τις συλλογικές τους συμβάσεις. Και αυτό γιατί αντί οι οργανισμοί να δίνουν αυξήσεις στους εργαζόμενους πρόσφεραν όλο το ποσοστό στο ταμείο υγείας. Μετά την έναρξη της καταβολής των εισφορών για το ΓεΣΥ, οι εργαζόμενοι στους συγκεκριμένους οργανισμούς απαιτούσαν όπως ο εργοδότης δηλαδή το κράτος, να πληρώνει τόσο την εισφορά του στο ταμείο υγείας όσο και την εισφορά 1,85% για ΓεΣΥ.

 

 Για τον σκοπό αυτό άρχισε διάλογος, καθώς οι συντεχνίες απαιτούν τα ταμεία υγείας να λειτουργούν ως συμπληρωτικά του ΓεΣΥ και να καλύπτει υπηρεσίες που δεν προσφέρει το Σχέδιο Υγείας. Σημειώνεται πως δεν υπάρχει ομοιομορφία στα ταμεία υγείας. Η συνεισφορά του οργανισμού που ανήκει στο κράτος, εκτός από τη συνεισφορά του στο ταμείο υγείας που κυμαίνεται από 1% μέχρι 12,5%, καταβάλλει επιπλέον και 1,85% (επί των εισοδημάτων του κάθε υπαλλήλου του ξεχωριστά) για το ΓεΣΥ, ενώ το κράτος από την πλευρά του θα καταβάλλει και εισφορά 1,65% για τον κάθε δικαιούχο. 

 

Προ ημερών το Διοικητικό Συμβούλιο (ΔΣ) της ΑΗΚ, αποφάσισε να μειώσει  τη συνεισφορά της,  στο ταμείο υγείας των εργαζόμενων, το οποίο θα λειτουργεί ως συμπληρωματικό του ΓεΣΥ.  Συγκεκριμένα από την 1η Ιουνίου 2019 μέχρι 31 Μαΐου 2020, η ΑΗΚ θα εφαρμόσει περίοδο προσαρμογής αφαιρώντας τη συνεισφορά εργοδότη προς το ΓεΣΥ από το ποσό που καταβάλλει στο Ταμείο Ιατροφαρμευτικής Περίθαλψης. Το κόστος του εργοδότη είναι 5,9% στις ακαθάριστες απολαβές των υπαλλήλων και των συνταξιούχων. Μετά τις πρόσφατες αποφάσεις η ΑΗΚ θα καταβάλλει τουλάχιστον για ένα χρόνο ποσοστό 4,05% επί των απολαβών των δικαιούχων καθώς και 1,85% (επί των εισοδημάτων του κάθε υπαλλήλου τους ξεχωριστά) για το ΓεΣΥ.

 

 Από την άλλη το ΔΣ της Cyta, αποφάσισε να συνεχίσει να πληρώνει για κάποιο χρονικό διάστημα 7,6%. Δηλαδή θα καταβάλλει 5,75% στο ταμείο υγείας των εργαζόμενων και παράλληλα θα καταβάλει 1,85% για ΓεΣΥ. Από τη Cyta , λέχθηκε πως το ποσοστό θα αναπροσαρμόζεται ανάλογα με την πορεία του ΓεΣΥ.

 

 Δεν είναι σωστό κατά την άποψή μου ο κάθε οργανισμός να κάνει ό,τι θέλει. Από τη στιγμή που ανήκουν στο κράτος θα ήταν πιο ορθό να εφάρμοζαν μια ομοιόμορφη πολιτική. Η απόφαση του ΔΣ της ΑΗΚ, κατά την άποψή μου είναι πιο σωστή γιατί δεν θα επιβαρύνεται με επιπλέον δαπάνες ο οργανισμός, σε αντίθεση με τη Cyta.

 

Οι ημικρατικοί οργανισμοί θα έπρεπε να εφαρμόσουν μια παρόμοια συμφωνία με αυτή που έκαναν οι εργοδοτικές οργανώσεις με τις συντεχνίες για τα συντεχνιακά ταμεία υγείας. Συγκεκριμένα θα έπρεπε να μειωθούν κατά 50% οι εισφορές του εργοδότη στα ταμεία υγείας για να συνάδει με αυτή των συντεχνιακών ταμείων. Θα πρέπει να βρεθεί μια φόρμουλα, η οποία θα ικανοποίει τα ενδιαφερόμενα μέρη. Δεν πρέπει να ληφθούν αποφάσεις που να προκαλούν την κοινή γνώμη.