Του Chris Bryant
Για χρόνια, τα κέρδη της Mercedes-Benz αποτύγχαναν να ανταποκριθούν στην θελκτικότητα των πολυτελών οχημάτων της. Πλέον, οι ελλείψεις ημιαγωγών τής έχουν δώσει την τέλεια κάλυψη για να αυξήσει τις τιμές και να δώσει προτεραιότητα στην παραγωγή των πλέον ακριβών μοντέλων υψηλής απόδοσης.
Ο αντίκτυπος στα κέρδη είναι εκπληκτικός. Η Mercedes ανέφερε περιθώριο λειτουργικού κέρδους 15% κατά τους τελευταίους τρεις μήνες του 2021 – περίπου διπλάσια από τη μέση απόδοση της μονάδας αυτοκινήτων την τελευταία δεκαετία. Με την αύξηση των πληθωριστικών πιέσεων σε όλη την αλυσίδα εφοδιασμού, δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερη επίδειξη των πλεονεκτημάτων της τιμολογιακής δύναμης του γερμανικού κολοσσού.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Ο «αναπτυξιο-πληθωρισμός» είναι προτιμότερος από μια ύφεση
Τιμολογιακή ισχύς
Ο Warren Buffett περιέγραψε κάποτε την τιμολογιακή ισχύ – την ικανότητα να αυξάνονται οι τιμές χωρίς να περιορίζεται η ζήτηση ή να χάνεται μερίδιο προς έναν ανταγωνιστή – ως το αποφασιστικότερο στοιχείο για την αξιολόγηση μιας επιχείρησης. Λαμβάνοντας υπ΄ όψη τη συχνότητα με την οποία συζητείται πια το θέμα στις τριμηνιαίες τηλεδιασκέψεις ανακοίνωσης εταιρικών αποτελεσμάτων, πολλοί επενδυτές συμφωνούν.
Εάν οι εταιρείες δεν είναι σε θέση να μετακυλίσουν πλήρως το αυξανόμενο κόστος πρώτων υλών, ενέργειας και logistics στους πελάτες, τα περιθώρια κέρδους τους θα υποφέρουν ή εκείνες θα πρέπει να προβούν σε περιστολή κόστους μέσω πιο επαχθών μορφών βελτίωσης της παραγωγικότητας.
Με μια αλυσίδα αξίας η οποία καλύπτει προμηθευτές εξαρτημάτων, ελαστικά, χάλυβα και ημιαγωγούς, καθώς και αντιπροσωπείες αυτοκινήτων και εταιρείες ενοικίασης οχημάτων, ο κόσμος της αυτοκινητοβιομηχανίας αποκαλύπτει πολλά για το ποιος διαθέτει ισχύ στην τιμολόγηση, ποιος όχι και γιατί.
Οι εκπτώσεις εξανεμίζονται…
Λόγω έλλειψης αποθέματος, μεγάλο μέρος του κλάδου έχει επί του παρόντος μια ασυνήθιστη δυνατότητα να αυξάνει τις τιμές και έτσι να ενισχύει την κερδοφορία του: οι αντιπροσωπείες πωλούν νέα οχήματα πάνω από τη συνιστώμενη ενδεικτική τιμή του κατασκευαστή, ενώ οι εταιρείες ενοικίασης αυτοκινήτων μπορούν να χρεώνουν ό,τι τους κάνει κέφι σε απελπισμένους παραθεριστές. Ακόμα και η Renault, η οποία γενικά έχει μείνει πίσω, βγάζει και πάλι με αυτόν τον τρόπο αξιοπρεπή χρήματα.
Μέρος αυτής της τιμολογιακής ισχύος θα εξασθενίσει μόλις ομαλοποιηθούν οι αλυσίδες εφοδιασμού και ξαναχτιστούν τα αποθέματα των οχημάτων. Όπως όμως οι πολυτελείς οίκοι μόδας γενικά δεν είχαν πρόβλημα να αυξήσουν τις τιμές τον τελευταίο καιρό, έτσι και τα brands πολυτελών αυτοκινήτων όπως η Mercedes, φαίνονται στην καλύτερη δυνατή θέση, χάρη στους πελάτες οι οποίοι είναι πρόθυμοι να ξοδεύουν. Ακόμη και οι χρόνοι αναμονής άνω του ενός έτους για ορισμένα premium μοντέλα δεν έχουν αποθαρρύνει τους πλουσιότερους εξ αυτών.
Ομοίως, κατασκευαστές premium ελαστικών, όπως ο γαλλικός όμιλος Michelin, έχουν ανακοινώσει μεγάλες αυξήσεις στις τιμές των ανταλλακτικών ελαστικών χωρίς να οδηγήσουν την αγορά σε στροφή προς πιο οικονομικές μάρκες, οι οποίες αντιμετωπίζουν επίσης πιέσεις κόστους πρώτων υλών και αποστολής.
“Νίκη” σε πληθωριστικό περιβάλλον
Η “νίκη” μέσα σε ένα πληθωριστικό περιβάλλον εξαρτάται από το πόσο απαραίτητο είναι το προϊόν σας και από το πού βρίσκεστε στην αλυσίδα αξίας. Οι κατασκευαστές ειδών μεγάλης ζήτησης βρίσκονται σε καλή θέση, ενώ είναι πιο δύσκολο για τους προμηθευτές τους να διαπραγματευτούν αυξήσεις τιμών. Εάν οι τελευταίοι πιέσουν πολύ σκληρά, οι πελάτες ενδέχεται να μετατοπίσουν τις δραστηριότητές τους σε κάποιον ανταγωνιστή ή να αποφασίσουν να πραγματοποιούν οι ίδιοι την παραγωγή του συγκεκριμένου προϊόντος.
Για παράδειγμα, το ζημιογόνο τμήμα τεχνολογιών αυτοκινήτων της Continental αναγκάστηκε να επωμιστεί υψηλότερα κόστη πέρυσι, τα οποία σχετίζονται με τη μείωση της παραγωγής των αυτοκινητοβιομηχανιών. Εν τω μεταξύ, τα logistics, η ενέργεια και η τιμή των ημιαγωγών για τα προηγμένα ηλεκτρονικά της έχουν επίσης καταστεί πιο ακριβά. Η διοίκησή της εταιρείας δεν έχει κρύψει ότι έχει αποτύχει να αντιμετωπίσει το ζήτημα, ενημερώνοντας απλώς ότι τον Νοέμβριο υπήρξαν “έντονες συζητήσεις” με τις αυτοκινητοβιομηχανίες για τον επιμερισμό μέρους του υψηλότερου κόστους.
Οι προμηθευτές βρίσκουν ορισμένους τρόπους για να αποφύγουν τη συμπίεση. Η γερμανική Schaeffler έχει ένα μεγάλο τμήμα “μετά την αγορά” που αντιμετώπισε λιγότερες δυσκολίες στην αύξηση τιμών καταλόγου για βασικά ανταλλακτικά αυτοκινήτων. Η Schaeffler έχει υπογραμμίσει επίσης το πώς οι ρήτρες κλιμάκωσης κόστους στα συμβόλαια πελατών στη Βόρεια Αμερική τής έχουν επιτρέψει να μετακυλίει αυτόματα τις αυξήσεις στις τιμές χάλυβα.
Σανίδα σωτηρίας
Αυτές οι συμφωνίες μετακύλισης κόστους αποτελούν ζωτικής σημασίας σανίδα σωτηρίας για εταιρείες βιομηχανικής κλίμακας. Το πρόβλημα είναι ότι μπορεί να υπάρξει μια χρονική καθυστέρηση μέχρι να συνειδητοποιήσουν το πλήρες όφελος και δεν καλύπτουν πάντα όλες τις πιέσεις κόστους τις οποίες αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις.
Στην Goodyear Tire & Rubber, οι υψηλότερες τιμές πώλησης αντιστάθμισαν και με το παραπάνω τις αυξήσεις των τιμών των βασικών εμπορευμάτων (commodities). Ωστόσο, η μετακύλιση του πληθωρισμού των τιμών μεταφορών, των μισθών και της ενέργειας είναι πιο δύσκολη, δήλωσε η διοίκηση αυτόν τον μήνα.
Στο παρελθόν, οι αυτοκινητοβιομηχανίες σαμπόταραν τον εαυτό τους παράγοντας υπερβολικά πολλά οχήματα, γεγονός που ενθάρρυνε τις μεγάλες εκπτώσεις και τα χαμηλότερα περιθώρια κέρδους. Ομοίως, ο κλάδος ενοικίασης αυτοκινήτων απέτυχε να αξιοποιήσει τα ολιγοπωλιακά του πλεονεκτήματα λόγω των πολυετών πολέμων τιμών.
Τώρα, η Ford, η Renault και η Mercedes είναι μεταξύ των αυτοκινητοβιομηχανιών οι οποίες ισχυρίζονται ότι δεν θα επιστρέψουν στις ημέρες κατά τις οποίες “φόρτωναν” τις αντιπροσωπείες με πλεονάζον απόθεμα, όταν με το καλό υποχωρήσουν τα προβλήματα στην εφοδιαστική αλυσίδα. Οι υψηλές τιμές και όχι οι υψηλοί όγκοι είναι πλέον η νέα προτεραιότητα.
Δεδομένου του ιστορικού του κλάδου, δεν κατηγορώ τους επενδυτές που φοβούνται την επιστροφή στις “κακές συνήθειες” του παρελθόντος, γεγονός που εξηγεί γιατί οι αποτιμήσεις των μετοχών των αυτοκινητοβιομηχανιών παραμένουν αρκετά πενιχρές σε σύγκριση με τα τρέχοντα κέρδη (η Tesla αποτελεί εξαίρεση).
Εάν ο πληθωρισμός επιμείνει, η αύξηση των μισθών θα μπορούσε να γίνει το επόμενο μεγάλο βάρος το οποίο θα πρέπει να αντιμετωπίσουν οι εταιρείες αυτοκινήτων, πέρα από το πρόσθετο κόστος της ηλεκτροκίνησης. Η τιμολογιακή ισχύς κερδίζεται δύσκολα και χάνεται πανεύκολα.
Πηγή: BloombergOpinion
