Καλοκαιρινές διακοπές για πάντα όπως παλιά

Για δεκαετίες το περίφημο κυπριακό καλοκαίρι ήταν για τους ξένους τουρίστες, που πετύχαιναν καλύτερες τιμές από τους ταξιδιωτικούς πράκτορες, για να κάνουν διακοπές στην Κύπρο και να απολαύσουν τις ομορφιές του νησιού. Η ανάπτυξη των υπερπολυτελών ξενοδοχείων τα «βαριά χαρτιά» της τουριστικής ανάπτυξης της χώρας, έγιναν για τους ξένους και οι τιμές ήταν απαγορευτικές για το πορτοφόλι του μέσου Κύπριου εργαζόμενου. Μπορεί και οι Κύπριοι να μην ήθελαν να κάνουν διακοπές στην Κύπρο επιλέγοντας κυρίως τα ελληνικά νησιά, όσο οι τιμές των εισιτηρίων ήταν σε λογικά επίπεδα. Όταν και αυτές αυξήθηκαν, μειώθηκαν τα ταξίδια στην Ελλάδα και κέρδισαν άλλοι ευρωπαϊκοί προορισμοί. Τώρα οι παραλίες περιμένουν τον Κύπριο τουρίστα για να γεμίσουν. Για να φαίνεται ότι είναι καλοκαίρι και όχι μια άλλη εποχή του έτους, που απλά έτυχε να έχει ζέστη. Και κάποια ξενοδοχεία που ανοίγουν προσπαθούν να έχουν ελκυστικές τιμές για να μπορέσουν να προσελκύσουν Κύπριους για διακοπές. Το θέμα είναι πόσοι Κύπριοι θα κάνουν εσωτερικό τουρισμό και ποια δυναμική θα έχει. Μπορεί και κάποιες οικογένειες να επιλέξουν άλλες λύσεις, όπως την ενοικίαση εξοχικής κατοικίας. Πάντως ό,τι και να επιλέξει ο καθένας, όλα είναι διαφορετικά.
Το να βρίσκεσαι στις παράλιες πόλεις αυτό το καλοκαίρι, για κάποιους είναι απόλαυση με λίγο κόσμο και για κάποιους μια εικόνα που μπορεί να προκαλεί και θλίψη. Έχουν μετατραπεί σε  ερημουπόλεις οι άλλοτε σφύζουσες αυτήν την περίοδο από οικονομική δραστηριότητα τουριστικές περιοχές της χώρας. Δεν γίνεται να πηγαίνεις Πρωταρά, Αγία Νάπα, Παραλίμνι, Πάφο, Λάρνακα και να μη βλέπεις τους χιλιάδες τουρίστες να κάνουν βόλτες, τα γεμάτα μαγαζιά, την κίνηση στους δρόμους με αυτοκίνητα, μηχανάκια. Επικρατούσε το αδιαχώρητο στις παραλίες και στις τοπικές αγορές.
 Όσο και να μας εκνεύριζαν κάποιες φορές ήταν αυτό που θύμιζε ότι είναι καλοκαίρι, υπάρχει ένταση και χιλιάδες τουρίστες ήρθαν να ξεδώσουν στις διακοπές τους για να επιστρέψουν ξανά στις δουλειές τους. Αυτό που κυριαρχεί είναι θλιβερό. Άδειες παραλίες, άδεια ξενοδοχεία, κατεβασμένα ρολά, άδειες αγορές, άδεια μαγαζιά, άδεια ταμεία και στις τοπικές κοινωνίες μεγάλη ανεργία και απελπισία. Αυτό το καλοκαίρι θα θέλαμε να κάναμε σχέδια σε ποιο ελληνικό νησί θα πηγαίναμε διακοπές ή σε ποιο ευρωπαϊκό κράτος θα βρισκόμασταν για λίγες μέρες. Ένα χαμένο καλοκαίρι, γεμάτο ανασφάλεια για κάποιους εργαζόμενους, σχέδια που έμειναν στη μέση και ένα αύριο που κάποιους τους τρομάζει. Το σίγουρο είναι πάντως ότι θα κάνουμε φέτος ένα διαφορετικό καλοκαίρι, με πολλούς περιορισμούς, πολλούς κανόνες και πολύ…αντισηπτικό. Ακόμη και οι φωτογραφίες των άδειων παραλιών είτε στην Κύπρο είτε στα ελληνικά νησιά, οι άδειοι δρόμοι των ευρωπαϊκών πόλεων, Μιλάνο, Ρώμη, Μαδρίτη, Παρίσι, Αθήνα δημιουργούν κατάθλιψη. Μετά τον κύκλο της πανδημίας, οι φωτογραφίες των άδειων πόλεων σε όλον τον πλανήτη θα μείνουν να ορίζουν μία τομή στον χρόνο και θα αναρωτιούνται οι νεότερες γενιές μετά από χρόνια τι είχε συμβεί.
Το θέμα όμως δεν είναι οι φωτογραφίες που αποτυπώνουν μια στιγμή αλλά τι γίνεται με χιλιάδες εργαζόμενους. Εργαζόμενοι σε αναστολή προσπαθούν με δυσκολία να είναι συνεπείς στις πάγιες υποχρεώσεις τους. Δύσκολη είναι η κατάσταση και για τα μαγαζιά που προσελκύουν περισσότερο κόσμο. Θα πρέπει για να τηρήσουν τα μέτρα της πανδημίας και για να μην τους επιβληθεί πρόστιμο να κλείσουν την πόρτα στους μισούς πελάτες τους με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την οικονομική τους επιβίωση. Χάθηκε ένα καλοκαίρι.  Όταν με το καλό θα λήξει η περιπέτεια με την αντιμετώπιση του κορωνοϊού, τότε θα γίνει και το ταμείο. Όχι μόνο στις απώλειες των ανθρώπων, αλλά και τις οικονομικές συνέπειες αυτής της πανδημίας.
 
theano.theiopoulou@phileleftheros.com