Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Της συντακτικής ομάδας του Bloomberg
Η δεύτερη συνεδρίαση νομισματικής πολιτικής του Κέβιν Γουόρς (Kevin Warsh) στο τιμόνι της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ την περασμένη εβδομάδα δεν μπορεί να θεωρηθεί μεγάλη επιτυχία. Οι αναλυτές έμειναν προβληματισμένοι από την άρνησή του να εξηγήσει την απόφαση της κεντρικής τράπεζας να διατηρήσει αμετάβλητο το βασικό της επιτόκιο. Εν μέσω αυτής της σύγχυσης, οι αποδόσεις των μακροπρόθεσμων ομολόγων σημείωσαν απότομη άνοδο. Την επόμενη κιόλας ημέρα, κυκλοφόρησαν πληροφορίες πως ο ίδιος σχεδιάζει να μειώσει τη συχνότητα τέτοιων συνεδριάσεων στο μέλλον.
Όποια και αν είναι η λογική πίσω από μια τέτοια αλλαγή, ο Γουόρς πρέπει να το ξανασκεφτεί. Το να στερείς από τους επενδυτές χρήσιμες πληροφορίες αποτελεί τεράστιο σφάλμα, όπως απέδειξαν περίτρανα οι αναταράξεις που ακολούθησαν τη συνεδρίαση.Play Video
Ο Γουόρς θα μπορούσε να είχε δώσει μια απλή εξήγηση για τη διατήρηση του βασικού επιτοκίου της Fed στο εύρος 3,5-3,75%. Πρώτον, αν κοιτάξουμε πέρα από τις προσωρινές διαταραχές στην πλευρά της προσφοράς, η αύξηση της συνολικής ζήτησης φαίνεται να επιβραδύνεται, υποδηλώνοντας — προς το παρόν — ότι το τρέχον επιτόκιο είναι επαρκώς περιοριστικό και ότι ο υποκείμενος πληθωρισμός θα υποχωρήσει περαιτέρω. Δεύτερον, νέα δεδομένα ενδέχεται να αλλάξουν αυτή την εκτίμηση: η Fed παρακολουθεί στενά την κατάσταση και θα σας κρατά ενήμερους. Μια σαφής πλειοψηφία των υπευθύνων χάραξης πολιτικής της Fed υποστηρίζει προφανώς αυτή την κρίση – η ψηφοφορία υπέρ της διατήρησης των επιτοκίων στο τρέχον εύρος ήταν 9 προς 3. Τίποτα από όλα αυτά δεν θα έπρεπε να είχε προκαλέσει αντιδράσεις.
Το ακόμη πιο παράδοξο είναι ότι τα γεγονότα της περασμένης εβδομάδας φάνηκαν να υπονομεύουν πτυχές της ευρύτερης ατζέντας του Γουόρς. Αφενός, ο ίδιος έχει συστήσει πέντε ειδικές ομάδες εργασίας, κάθε μία υπό την ηγεσία διακεκριμένων εμπειρογνωμόνων, με αντικείμενο την αναθεώρηση της πολιτικής και των λειτουργιών της κεντρικής τράπεζας. Πρόκειται αναμφίβολα για έναν εύλογο στόχο, ωστόσο μία από αυτές τις task force θα εστιάσει συγκεκριμένα στην “επικοινωνία”. Γιατί λοιπόν να προχωρήσει απότομα σε έναν νέο τρόπο επικοινωνίας με τους επενδυτές, ενώ αυτή η αξιολόγηση έχει μόλις ξεκινήσει;
Ο Γουόρς έχει επίσης εκφράσει σκεπτικισμό σχετικά με το forward guidance, τη μέθοδο δηλαδή που χρησιμοποιεί η Fed για να δίνει ενδείξεις για την πορεία της μελλοντικής πολιτικής. Και εδώ, έχει κάποιο δίκιο: Μετά την πανδημία, η κεντρική τράπεζα δεσμεύτηκε σε μια πορεία για τα επιτόκια, ακόμη και όταν οι συνθήκες υπό τις οποίες αυτό είχε νόημα – δηλαδή, ότι το επιτόκιο πολιτικής έπρεπε να μειωθεί σε επίπεδο κάτω από το μηδέν – δεν ίσχυαν πλέον. Αυτό το λάθος συνέβαλε στην υπερβολική αύξηση του πληθωρισμού μετά την πανδημία, ο οποίος, πέντε χρόνια μετά, δεν έχει τεθεί ακόμη υπό πλήρη έλεγχο.
Ωστόσο, υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στην υπόδειξη μιας προδιαγεγραμμένης πορείας για τα μελλοντικά επιτόκια και στη συζήτηση για το πώς οι μεταβαλλόμενες συνθήκες ενδέχεται να κατευθύνουν τις επόμενες κινήσεις – πόσο μάλλον όταν πρόκειται για την απλή αιτιολόγηση των αποφάσεων στο εδώ και τώρα. Όταν ρωτήθηκε γιατί η Fed διατηρεί αμετάβλητα τα επιτόκια παρά το γεγονός ότι ο πληθωρισμός παραμένει σταθερά πάνω από τον στόχο, ο Γουόρς απέφευγε επανειλημμένα να απαντήσει, φτάνοντας στο σημείο να μιλά χωρίς να λέει απολύτως τίποτα.
Η φήμη του Γουόρς ως “γεράκι” αποτελεί πλεονέκτημα, αλλά η απλή δέσμευση για σταθερότητα τιμών δεν θα αρκεί αν τα στοιχεία θέτουν υπό αμφισβήτηση την αξιοπιστία του. Οι επενδυτές πρέπει να κατανοήσουν πώς η κεντρική τράπεζα ερμηνεύει τις πληροφορίες καθώς αυτές καταφθάνουν και πώς σταθμίζει τους κινδύνους του πληθωρισμού, αφενός, και της εξασθενημένης απασχόλησης, αφετέρου. Είναι αλήθεια, όπως έχει πει ο Γουόρς, ότι οι σταθερές προσδοκίες για χαμηλότερο πληθωρισμό λειτουργούν εν μέρει ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία και ότι τα επιτόκια της αγοράς θα κινηθούν αναλόγως – αλλά μόνο αν οι επενδυτές κατανοούν τις επιλογές της Fed.
Πέρα από όλες τις άλλες προκλήσεις που αντιμετωπίζει, ο Γουόρς πρέπει να κατευνάσει τις υποψίες ότι η κρίση του ενδέχεται να επηρεάζεται από τον πρόεδρο που τον διόρισε. Αυτό δεν είναι δικό του λάθος. Και, σε τελική ανάλυση, όπως γνωρίζει, η αξιοπιστία του θα εξαρτηθεί από το έργο του. Μέχρι τότε, ωστόσο, οι επενδυτές δικαιούνται σαφήνεια – και όχι σκοτάδι.
Απόδοση – Επιμέλεια: Λυδία Ρουμποπούλου
