Ένα δίκαιο το έχει ο υπουργός Ενέργειας. Οι συντεχνίες της ΑΗΚ απεργούν σήμερα για θέματα κολοσσιαίας σημασίας. Και τους τιμά που απεργούν -όχι για πρώτη φορά- για ζητήματα που δεν θα επηρεάσουν εδώ και τώρα την τσέπη τους, αλλά όλους μας.
Όμως είναι προβλήματα που χρονίζουν. Η σημερινή απεργία θα μπορούσε να γίνει, για τους ίδιους βάσιμους λόγους, πριν 2-3 χρόνια (και έγιναν τ, θα μπορούσε να γίνει και σε 20 μέρες, σε ένα χρόνο.
Ο υπουργός έχει δίκαιο πως δεν μπορεί κανένας να δώσει λύσεις σήμερα για αυτά τα προβλήματα. Για τα περισσότερα, έστω.
– Πλημμελής επάρκεια ηλεκτρισμού; Ναι, αλλά για το καλοκαίρι που έρχεται -και για το επόμενο- το μόνο που μπορούν να κάνουν ο υπουργός, οι συντεχνίες και όλοι μας είναι να βάλουμε τον σταυρό μας. Όχι πως θα αλλάξει κάτι, αλλά για να λέμε πως κάναμε μια προσπάθεια και δεν εισακουστήκαμε άνωθεν. Αν πραγματικά θέλουμε ως χώρα να έχουμε περισσότερη παραγωγή ρεύματος, έστω του χρόνου, μάλλον ένας τρόπος υπάρχει: Ενοικίαση πεπαλαιωμένων γεννητριών πετρελαίου, πανάκριβων και ασύστολα ρυπογόνων. Όπως είχε γίνει τότε με το Μαρί.
– Έλευση φυσικού αερίου; Όλη η ανατολική Μεσόγειος -Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι!- να σταυροκοπηθεί και να γονατίσει για προσευχή, φυσικό αέριο δεν έρχεται τα επόμενα 2-3 χρόνια.
– Αναβάθμιση σταθμού Δεκέλειας; Στην καλύτερη περίπτωση τέλη του 2028. Αν όλα -μα όλα- πάνε κατ’ ευχήν. Κάτι που στην Κύπρο γίνεται μία φορά στις 100.000. Και να πάνε όμως όλα πρίμα, θα μιλάμε απλώς για τρεις γεννήτριες με σύνολο ισχύος 80 μεγαβάτ, που θα κληθούν να αντικαταστήσουν τέλη του 2029 έξι μονάδες, με θεωρητική ισχύ 360 μεγαβάτ. Ίσως στο μεσοδιάστημα τα καταφέρει η Cyta, ως ανάδοχος της ΑΗΚ, και εγκαταστήσει εκεί τα αποθηκευτικά συστήματα. Κάτι θα είναι κι αυτό.
– Μεγαλύτερη διείσδυση της ΑΗΚ στα φωτοβολταϊκά; Μα πώς; Όταν κάποιοι στη Cyta τόλμησαν να ψελλίσουν ότι θέλουν να κάνουν και αυτοί φωτοβολταϊκά πάρκα (αφού έκαναν η Σάρα και η Μάρα), οι της ΑΗΚ τους πήραν από το λαιμό και τους ρωτούσαν πού θα βρείτε γη; Εμείς το παλεύουμε χρόνια και δεν βρίσκουμε». Σωστό. Πού θα βρεθεί γη να κάνουν πάρκα είτε η ΑΗΚ, είτε η Cyta; Εδώ και χρόνια αγοράζουν ή μισθώνουν… κατσάβραχα και ακριτικά χωράφια οι ιδιώτες, έμειναν να πάρουν οι ημικρατικοί;
– Να μας δώσουν χαλίτικα, λένε οι της ΑΗΚ. Μέσα! Να σας δώσουν. Αν είναι να χάνεται ή να δεσμεύεται κρατική γη, να δεσμεύεται για το δημόσιο όφελος, όχι το ιδιωτικό. Έλα όμως που ψιλοκοιμηθήκαμε όλοι όταν η χαλίτικη γη περνούσε χάλουππα-χάλουππα σε ιδιωτικά χέρια για να γίνει φωτοβολταϊκά πάρκα και όταν είπε η ΑΗΚ «θέλω και εγώ χαλίτικα, αν εν εύκολο», της είπαν, επί αυτής της κυβέρνησης και επί υπουργίας Ιωάννου στο ΥΠΕΣ, «θα αυστηροποιήσουμε τον νόμο, τα χαλίτικα δεν είναι παίξε γέλασε»;
Ο Μιχάλης Δαμιανός έχει δίκαιο να λέει πως τα προβλήματα που ορθώς θέτουν στον δημόσιο διάλογο οι συντεχνίες της ΑΗΚ δεν μπορούν να λυθούν σήμερα. Συνεπώς, λέμε εμείς, ας γίνει η απεργία για να σταλούν ξανά κάποια μηνύματα, αλλά από την επομένη ας επανέλθουν και οι δύο πλευρές σε έναν ειλικρινή διάλογο.Μάθαμε πως χθες από το Υπουργείο Ενέργειας έγιναν προσπάθειες να διευθετηθεί νέα συνάντηση του υπουργού με τους εκπροσώπους των συντεχνιών στην ΑΗΚ. Από το υπουργείο λένε πως δεν υπήρξε ανταπόκριση από τις συντεχνίες, οι οποίες θεωρούν πως δεν υπάρχει η αναγκαία πολιτική βούληση από την κυβέρνηση για μια σοβαρή κουβέντα.
Ας δοκιμάσουν τον υπουργό και ας κάτσουν σε έναν γύρο διαλόγου επί των θεμάτων για τα οποία θα μπορούσαν σήμερα να υπάρξουν αλλαγές προς όφελος της κοινωνίας. Για παράδειγμα, να συζητήσουν για την ανταγωνιστική αγορά ηλεκτρισμού. Στην Ευρώπη, η μια χώρα μετά την άλλη προχωρεί σε μειοδοτικούς διαγωνισμούς για προμήθεια ηλεκτρισμού από φωτοβολταϊκά ή αιολικά, χωρίς να καταργούν την αγορά ηλεκτρισμού. Να το κάνουμε και εμείς, επιτέλους. Με τα συμβόλαια επί της διαφοράς (CFD’s). Για να υποχρεώσουμε τον ιδιωτικό τομέα, που έχει δεσπόζουσα θέση στην πράσινη ενέργεια, να ανταγωνιστεί στο εσωτερικό του. Προς όφελος όλων.
Αν αρνηθεί η Κυβέρνηση, τότε να απεργήσει μαζί με τους εργαζόμενους σύσσωμο το διοικητικό συμβούλιο της ΑΗΚ. Αλλά και σύσσωμο το συνδικαλιστικό κίνημα, δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Δύο μέρες αρκούν.
