Ο Κάρλος Τέβες γεννήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1984 στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής, με τα πρώτα χρόνια της ζωής του να σημαδεύονται από δύσκολες οικογενειακές συνθήκες.
Ο βιολογικός του πατέρας έχασε τη ζωή του πριν από τη γέννησή του, έπειτα από πυροβολισμούς κατά τη διάρκεια συμπλοκής συμμοριών. Λίγους μήνες αργότερα, η βιολογική του μητέρα, Φαμπιάνα Μαρτίνες, αδυνατώντας να τον μεγαλώσει, τον άφησε όταν ήταν τριών μηνών.
Την ανατροφή του ανέλαβαν ο θείος του, Σεγούνδο Τέβες, και η θεία του, Αντριάνα Μαρτίνες, αδελφή της βιολογικής του μητέρας, οι οποίοι τον μεγάλωσαν ως δικό τους παιδί.
«Ο πατέρας μου πέθανε όταν η μητέρα μου ήταν επτά μηνών έγκυος σε μένα. Η γυναίκα τρελάθηκε, σε μία γειτονιά γεμάτη εγκληματικότητα. Η βιολογική μητέρα μου δεν μπορούσε να με μεγαλώσει και η θεία μου με τον άντρα της με πήραν και με ανέθρεψαν, γι’ αυτό τους αποκαλώ ‘γονείς μου’. Το όνομα της μητέρας μου είναι Φαμπιάνα. Απέκτησα ξανά σχέσεις μαζί της πριν από 5-6 χρόνια. Ήρθαμε τετ α τετ και μιλήσαμε. Είναι πολύ καλά. Έχω 12 αδέρφια και από την άλλη οικογένειά μου άλλα 5. Είναι όλοι αδέρφια μου. Ένα από αυτά είναι στη φυλακή, δύσκολες στιγμές» έχει πει.
Το σοκαριστικό ατύχημα του Τέβες με το καυτό νερό
Όταν ήταν μόλις λίγων μηνών, σίγουρα όχι πάνω από δέκα, ένα τραγικό ατύχημα μέσα στο σπίτι παραλίγο να του στοιχίσει τη ζωή. Ένα δοχείο με βραστό νερό ανατράπηκε και το καυτό υγρό έπεσε πάνω στο πρόσωπο, στον λαιμό και στο στήθος του μικρού Κάρλος. Τα εγκαύματα ήταν τόσο σοβαρά που χαρακτηρίστηκαν τρίτου βαθμού.
Οι δικοί του τον μετέφεραν εσπευσμένα στο νοσοκομείο. Οι γιατροί έδωσαν πραγματική μάχη για να τον σώσουν, καθώς η κατάσταση ήταν κρίσιμη. Παρέμεινε σχεδόν δύο μήνες στην εντατική, υποβαλλόμενος σε συνεχείς θεραπείες για να επουλωθούν οι πληγές του.
Μια μεγάλη ουλή ξεκινά από το δεξί αυτί του, διασχίζει ολόκληρο τον λαιμό και φτάνει μέχρι το στήθος του. Για πολλούς ανθρώπους μια τόσο έντονη ουλή θα αποτελούσε λόγο ανασφάλειας. Για τον Τέβες, όμως, εξελίχθηκε σε κάτι πολύ διαφορετικό.
Καθώς μεγάλωνε, συνήθιζε τα επίμονα βλέμματα και τις ερωτήσεις των ανθρώπων. Αντί να προσπαθήσει να κρύψει τα σημάδια του, έμαθε να ζει μαζί τους. Οι ουλές έγιναν μέρος της ταυτότητάς του.
Χρόνια αργότερα, όταν ο Τέβες έγινε ποδοσφαιριστής της Μπόκα Τζούνιορς, η διοίκηση του συλλόγου του πρότεινε να καλύψει τα σημάδια με πλαστική χειρουργική επέμβαση.
Οι γιατροί πίστευαν ότι θα μπορούσαν να βελτιώσουν σημαντικά την εμφάνιση των ουλών. Η απάντησή του ήταν κατηγορηματική: «Όχι!».
Δεν ήθελε να σβήσει τίποτα από όσα είχε ζήσει.
«Όταν κοιτάζομαι στον καθρέφτη, οι ουλές μού θυμίζουν από πού έρχομαι και ποιος είμαι. Είναι μέρος της ζωής μου» έχει πει σε συνέντευξή του.
Η ζωή του Τέβες στη Fuerte Apache
Ο Τέβες μεγάλωσε στη διαβόητη συνοικία Fuerte Apache, μία από τις πιο επικίνδυνες γειτονιές της Αργεντινής. Η περιοχή ήταν γνωστή για τη φτώχεια, τα ναρκωτικά, τις συμμορίες και τη βία.
Οι πυροβολισμοί αποτελούσαν καθημερινότητα. Πολλά παιδιά της ηλικίας του εγκατέλειπαν το σχολείο, μπλέκονταν με το έγκλημα ή έχαναν τη ζωή τους πολύ νωρίς.
Ο ίδιος έχει παραδεχτεί ότι μεγάλωσε περισσότερο στον δρόμο παρά στο σχολείο και πως όλα όσα έμαθε για τη ζωή προήλθαν από τη γειτονιά του.
«Έζησα δύσκολες στιγμές μεγαλώνοντας σε εκείνη τη γειτονιά. Όταν έπεφτε το σκοτάδι, κοίταζες έξω στο παράθυρο και τρόμαζες με ότι έβλεπες. Μετά από κάποια ώρα δεν μπορούσες να βγεις έξω στο δρόμο» έχει εκμηστηρευτεί ο Τέβες.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον υπήρχε μόνο μία διέξοδος: το ποδόσφαιρο.
Από μικρός έπαιζε ασταμάτητα στις αλάνες της γειτονιάς. Η μπάλα ήταν ο τρόπος να ξεφύγει από τη φτώχεια και να ονειρευτεί μια διαφορετική ζωή. «Χωρίς το ποδόσφαιρο θα ήμουν κι εγώ ένα ακόμη πρεζάκι ή σε μια συμμορία, νεκρός ίσως ή στη φυλακή…» είναι τα λόγια του.
Το ταλέντο του δεν άργησε να ξεχωρίσει. Από τις ακαδημίες έφτασε στην Μπόκα Τζούνιορς, όπου γρήγορα έγινε το νέο μεγάλο αστέρι της ομάδας. Ακολούθησε μια σπουδαία καριερα σε ομάδες όπως η Κορίνθιανς, η Γουέστ Χαμ, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η Γιουβέντους και φυσικά η εθνική ομάδα της Αργεντινής.
