Στην αεροπορική βάση Αμπού Αλ Ντουχούρ θα μεταφερθούν οι S-400

Τα πράγματα στην ευρύτερη περιοχή μας, στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή, μυρίζουν (ξανά) μπαρούτι, αλλά αυτή η φορά μπορεί να είναι διαφορετική: Η επιμονή της κατοχικής Τουρκίας να προσβάλει την εθνική κυριαρχία της Ελλάδας, θα εμπλέξει αναγκαστικά την Αθήνα και τη Λευκωσία στην περίπτωση κατά την οποία υλοποιήσεις τις απειλές της.

Ο Ελληνισμός δεν πρέπει να ανεχθεί άλλο τις επεκτατικές ενέργειες της Τουρκίας. Εάν δεν απαντηθούν αυτές οι προσβολές, η Ελλάδα θα είναι άξια της …μοίρας της. Σοβαροί άνθρωποι στην ελληνική πρωτεύουσα εκφράζουν φόβους ότι χωρίς ισχυρή αντίδραση, θα  ομιλούμε για απώλεια ελληνικού εδάφους. Ουδείς, εκτός ίσως του εβραϊκού κράτους, θα τρέξει  να βοηθήσει. Σίγουρα όχι οι «σύμμαχοι» της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ, ούτε και οι Αμερικανοί.

Αυτή είναι η μία πτυχή της τουρκικής επιθετικότητας. Η άλλη, που είναι πολύ πιο σοβαρή, αφορά την ακραία ρητορική του ισλαμιστή Ταγίπ Ερντογάν και των τσιρακιών του εναντίον του Ισραήλ. Είναι επίσημες και δημόσιες οι δηλώσεις τους και δεν αντέχουν παραποίησης. Πόσες φορές απείλησε ο Ερντογάν ότι θα …«απελευθερώσει την Ιερουσαλήμ»; Άπειρες… Έχει τη δυνατότητα να υλοποιήσει αυτή την υπόσχεση στις μάζες με τις δικές του στρατιωτικές δυνάμεις; Όχι φυσικά. Αλλά θα μπορούσε να ενισχύσει τρομοκρατικές επιθέσεις μέσα στο Ισραήλ.

Όμως -και αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό-, όταν απάντησε το εβραϊκό κράτος στους Τούρκους μέσω του κτυπήματος εναντίον της Συρίας, αυτοί άρχισαν τα κλάματα ότι δεν επιθυμούν πόλεμο αλλά ειρήνη. Η επίθεση στη συριακή βάση -κανονικά πρέπει να ομιλούμε για τουρκική βάση- έγινε επειδή η Δαμασκός επιχείρησε να κοροϊδέψει τους Ισραηλινούς, οι οποίοι γνώριζαν καλύτερα και από τους Σύριους τα σχέδια της Τουρκίας.

Στην πραγματικότητα, η αεροπορική βάση Αμπού Αλ Ντουχούρ χαρίστηκε στην Άγκυρα από τον τζιχαντιστή πρόεδρο της Συρίας και από την περασμένη Πέμπτη διακινούνται σοβαρές πληροφορίες ότι θα «φιλοξενήσει» το ρωσικό σύστημα S-400 για να μπορέσει η Τουρκία να …αποδείξει ότι δήθεν εγκατέλειψε το έδαφος της, ούτως ώστε να μπορέσει να αποκτήσει τα αμερικανικά μαχητικά F-35.

Οι μυστικές υπηρεσίες του εβραϊκού κράτους δεν χωρατεύουν, ούτε παίζουν. Ενημέρωσαν την Ουάσιγκτον με όλες τις πληροφορίες που κατέχουν για τη συγκεκριμένη βάση και τη στρατιωτική συμφωνία της Δαμασκού με τον Ερντογάν.

Θυμάμαι ότι όταν είχα γράψει σε τούτη τη στήλη για την πιθανότητα πολέμου μεταξύ του Ισραήλ και της Τουρκίας στο συριακό έδαφος, δέχθηκα επίθεση από ελληνόφωνο απολογητή του Ερντογάν ο οποίος ισχυρίστηκε ότι διακίνησα fake news. Ακολούθησαν τα πιο σοβαρά διεθνή μέσα μαζικής ενημέρωσης για να φτάσουμε να θεωρούμε σίγουρη τη σύγκρουση.

Και εδώ τίθενται σοβαρά ζητήματα. Πως επηρεάζει την Κύπρο και την Ελλάδα ένας πόλεμος μεταξύ της εχθρικής Τουρκίας και της φίλης χώρας, του Ισραήλ δηλαδή; Υποθετικά μιλώντας θα ξεκινήσει από τη Συρία, διότι και οι δύο χώρες έχουν στρατηγικά συμφέροντα εκεί. Όμως, συναντούμε αναλυτές που δειλά υποστηρίζουν ότι το δεύτερο πεδίο αυτού του πολέμου θα είναι η Κύπρος. Και τότε, όπως ισχυρίζονται οι αναλυτές, η Ελλάδα θα αναγκαστεί να βοηθήσει την Κύπρο, υποστηρίζοντας εμμέσως και το Ισραήλ.

Το πρώτο σενάριο, αναφορικά με τη Συρία, στηρίζεται από τα γεγονότα. Το δεύτερο που αφορά και την Κύπρο, όχι. Άλλωστε, εάν δει κανείς τους πρωταγωνιστές, είναι όλοι φίλοι και σύμμαχοι των Ηνωμένων Πολιτειών. Μόνο ο Βλαδίμηρος Πούτιν και οι λοιπές αυταρχικές δυνάμεις θα χαίρονται.

Όπως και να έχουν τα πράγματα, στην ευρύτερη γειτονιά μας σχηματίζονται δυο στρατόπεδα. Αυτό της Τουρκίας, η οποία κατάφερε να πείσει τη Σαουδική Αραβία να λάβει μέρος στο δήθεν ΝΑΤΟ της Μέσης Ανατολής μαζί με το Πακιστάν. Και αυτό του Ισραήλ, το οποίο προς το παρόν τους αντιμετωπίζει όλους μόνο του.

Η Αμερική του Ντόναλντ Τράμπ είναι ο άγνωστος «Χ» και δεν μπορούμε να γνωρίζουμε με βεβαιότητα ότι θα υποστηρίξει το εβραϊκό κράτος εναντίον της Τουρκίας και άλλων προσωπικών συμμάχων του. Διότι το αμερικανικό κατεστημένο θα στηρίζει πάντα τα Ιεροσόλυμα έναντι της Άγκυρας. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ είναι μία άλλη κατάσταση. Ουδείς πρέπει να αποκλείσει ότι μπορεί να επιλέξει τον ισλαμιστή Ερντογάν.

Η Κύπρος και η Ελλάδα βρίσκονται από στρατιωτικής πλευράς στην καλύτερη κατάσταση παρά ποτέ. Έχουν τη δυνατότητα να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους και μόνες τους. Σίγουρα, εάν δεχθούν υποστήριξη από την πολεμική αεροπορία του Ισραήλ, τα πράγματα θα είναι ακόμα καλύτερα…

Η ειρήνη είναι πάντα προτιμητέα έναντι του πολέμου. Αν και είδαμε, πάντως, από τον Φεβρουάριο και μετά, ότι είναι εύκολο να πάρει φωτιά μία ολόκληρη περιοχή μέσα σε μερικές ώρες. Η Αμερική του Προέδρου Τραμπ δείλιασε και δεν συνέχισε τον πόλεμο. Το Ισραήλ είναι μία άλλη υπόθεση. Όπως έχουμε καταλάβει θα αιφνιδιάσει με ή χωρίς τις ΗΠΑ. Οι δυνατότητες του πλέον, αν εξαιρέσει κανείς τα γερασμένα αεροπλανοφόρα συναγωνίζονται και αυτή την αμερικανική υπερδύναμη. Οι λογαριασμοί με το Ιράν δεν έκλεισαν και η Τουρκία θα είναι μέρος της στρατιωτικής εξίσωσης, όποτε αποφασίσει το Εβραϊκό Κράτος να τελειώσει, με πυρηνικά η μη, τον γρίφο της Μέσης Ανατολής.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Μου λένε συνάδελφοι και μέλη του πολιτικού κόσμου, ότι δεν μπορούν να ψυχολογήσουν τον τέως πρόεδρο του Δημοκρατικού Συναγερμού  κ. Αβέρωφ Νεοφύτου, με αφορμή τις κομματικές «βόμβες» στα θεμέλια του κόμματος της Δεξιάς, η οποία κυριαρχείται ακόμα από «εθνικόφρονες» δυνάμεις αν και η ηγεσία επιμένει σε μία καταστροφική πολιτική στο Κυπριακό. Ως γνωστόν, ο κ. Νεοφύτου κατηγόρησε και τον …εαυτό του, διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι διετέλεσε πρόεδρος του ΔΗΣΥ και μάλιστα την εποχή του Κραν Μοντανά, όταν ενορχηστρώθηκε εκείνη η άνευ προηγουμένου επίθεση εναντίον του τότε Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο οποίος διετέλεσε και ηγέτης της κυπριακής Δεξιάς.

Άραγε γιατί έκανε και την …«πατροκτονία» εναντίον του Γλαύκου Κληρίδη; Λυπάμαι που θα το πω, αλλά ο αγαπητός Αβέρωφ παίζει …πέντε πέτρες τους ομοϊδεάτες του: Τους διζωνικούς δικοινοτικούς ομοσπόνδυλους… Το σχέδιο του είναι να βγάλει εντελώς από το κομματικό παιγνίδι της επιλογής προεδρικού υποψηφίου του ΔΗΣΥ την κ. Αννίτα Δημητρίου και όποιο άλλο στέλεχος τολμήσει να τον αμφισβητήσει, όπως ο Γιώργος Παμπορίδης.

 Αυτό είναι το πρώτο. Το δεύτερο είναι φανερό. Θέλει να δείξει ότι ο νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν είναι υποχωρητικός στο Κυπριακό για να τον παρουσιάσει στην προεκλογική περίοδο ότι έχασε την ύστατη ευκαιρία να λυθεί το Κυπριακό. Μα όλη η Κύπρος -και το πιο σημαντικό- όλοι οι ξένοι διπλωμάτες στο νησί, γνωρίζουν ότι η τελευταία προσπάθεια ξεκίνησε επειδή ο Νίκος Χριστοδουλίδης έπεισε τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, το Λονδίνο, τις Βρυξέλλες και την Ουάσιγκτον.

Ουδείς το αμφιβάλλει αυτό. Όπως, ουδείς αναμένει ότι ο νυν Πρόεδρος θα παραδώσει το νησί στη σφαίρα επιρροής της Τουρκίας επειδή το απαιτεί ο κ. Νεοφύτου… Στο τέλος της ημέρας η πρόταση του για λύση είναι χειρότερη και από το φιλοτουρκικό σχέδιο Ανάν.