«Χρειάζεται -και απαιτούμε- μόνιμη φρούρηση αυτών των σχολείων υψηλού κινδύνου, από τις 15:00 μέχρι τις πρωινές ώρες», δήλωσε ο πρόεδρος της Σχολικής Εφορείας Λεμεσού. Μια άλλη, εντελώς αντίθετη πρόταση έχει ο Λεμεσιανός αρχιτέκτονας Αλέξης Παπαδόπουλος: Αντί τα σχολεία μας να είναι σαν φυλακές, να ανοίξουν στην κοινωνία και να είναι χώροι «γεμάτοι παιδιά, νύχτα μέρα που να είναι φιλικοί, να μας προσφέρουν, να τους αγαπάμε και να τους σεβόμαστε».
Θα μπορούσε, εξηγεί ο αρχιτέκτονας «να είναι δημόσιοι χώροι, με ποιοτική επίπλωση, αθλητικό εξοπλισμό, να είναι πάρκα γειτονιάς. Να παρέχουν σκιά την μέρα και επαρκή νυχτερινό φωτισμό. Έτσι όπως είναι φτιαγμένες οι πόλεις μας, δεν υπάρχει άλλη επιλογή, τα σχολεία πρέπει να είναι μέρος της πόλης. Τα σχολεία είναι εξάλλου ένα πολύτιμο κοινωνικό αγαθό, δεν είναι τσιφλίκι καμιάς εφορίας και κανενός εφόρου. Όσο φτιάχνετε φυλακές, τα παιδιά θα συμπεριφέρονται εκδικητικά, σαν κρατούμενοι». Ακούει κανείς;
Π.Μ.
