Τέσσερις πολύ ενδιαφέρουσες Κυπριακές συμμετοχές και άλλες τόσες από χώρες του εξωτερικού. Στο μαγικό black box θέατρο του Εγκώμιου, για δυο βραδιές γεμάτες με χορευτικό πάθος, το Σάββατο και την Κυριακή 11 και 12 Νοεμβρίου, έναρξη στις 20.30.
Το Φεστιβάλ διοργανώνουν το Dance Lab Nicosia και το Eγκώμιο Πολιτιστικό Κέντρο με τη συνεργασία του Lucky Trimmer, φεστιβάλ σύγχρονου χορού του Βερολίνου.
LUA, Andrea Jiménez, Spain
Δε νοείται βαθιά χορογραφική ματιά στη δυνατή και εύθραυστη συνάμα γυναικεία ταυτότητα αν δεν κατευθύνεται από ακραίο εκφραστικό πάθος. Το έργο LUA είναι μια υψηλής αισθητικής απόπειρα που βασίζεται σε δουλεμένα στοιχεία του βαθιά ερωτικού φλαμένκο. Το χορευτικό γυναικείο σώμα αλλάζει ρόλους και καταστάσεις, τιμώντας την επίδραση του φεγγαριού στην γυναικείες γόνιμες και στείρες περιόδους.
In Zement («cement») Jill Crovisier, Luxemburg
Μια έρευνα εστιασμένη – προσανατολισμένη στην έννοια του τείχους και στους συμβολισμούς της. Ο ανθρώπινος νους είναι αυτός που ορθώνει τείχη και το ανθρώπινο χέρι είναι αυτό που τα κατασκευάζει. Στο όνομα της ασφάλειας, με στόχο φερόμενο τη μεγαλύτερη δυνατή προστασία που στην πράξη αποδεικνύεται απατηλή. Διότι το μόνο πραγματικό αποτέλεσμα των τειχών είναι η διαίρεση και η καταστροφή. Την ευθύνη για την οποία φέρουν αποκλειστικά οι πολιτικές αποφάσεις των ανθρώπων, οι οποίοι με τα ίδια τους τα χέρια – καθρέφτης της ζωής οι πράξεις μας – φτιάχνοντας τα τείχη τους προκαλούν τη μοίρα τους.
Koloklum, Uri Shafir, Israel
Αποδίδοντας σόλο με τη γλώσσα του χορού την λογική του παραλόγου. Εκεί όπου το μέγα πάθος για τα πάντα οδηγεί στην απόλυτη εξάντληση, εκεί όπου η ψευδαίσθηση ότι τα πάντα είναι υπό επιλογή οδηγεί στην ολοκληρωτική αδυναμία οποιασδήποτε επιλογής.
Totilas – der Ritt, Paul Hess, Germany
Ένας ρεπόρτερ και ένας χορευτής, όχι ακριβώς χορευτής, περισσότερο ίσως άλογο, σε μια ατελείωτα επαναλαμβανόμενη παράσταση, υπό τον ήχο μιας τηλεοπτικής εκπομπής. Τούτη η διαρκής ανακύκλωση γεννά ακατάπαυστα τα ίδια ερωτήματα: Ποιος είμαι και τι είμαι; ΝΑΙ, αυτό είμαι! Κομψός, με χάρη και ομορφιά, δυνατός και ακούραστος, με μαύρα βαθιά μάτια, βελούδινος, υπάκουος, κυρίαρχος, εκπληκτικός και εντυπωσιακός. Μια πολύ ιδιαίτερη χορογραφία – αρχικό σημείο έμπνευσή της ήταν μια τηλεοπτική διαφήμιση- γεμάτη ευαισθησία, χιούμορ, χάρη και κομψότητα.
Οι τέσσερεις Κυπριακές χορογραφικές προτάσεις, με λίγο περισσότερα λόγια:
MAMA, από τον Πάνο Μαλακτό: «Αφορά την ισχυρή σύνδεση που έχουμε με τις μητέρες μας. Πώς οι ζωές τους επηρεάζουν τις δικές μας και το αντίθετο. Θα είναι πάντα μαζί μας, σωματικά ή πνευματικά, κατευθύνοντας μας σε αυτόν τον όμορφο μα και σκληρό κόσμο.”: Οι προηγηθείσες γραπτές συστάσεις μπορούν δίχως δεύτερη σκέψη να “αναγνωριστούν” ως ύμνος στο καταραμένο Οιδιπόδειο. Όχι όμως, δεν πρόκειται για κάτι τέτοιο! Η αρχετυπική γλώσσα του χορού έχει τη θαυμαστή/μαγική ιδιότητα να αποδίδει τις αρχετυπικές ανθρώπινες αιχμαλωσίες/ δουλείες με τον πλέον απελευθερωτικό (τους) τρόπο, να μετασχηματίζει ακόμα και τον βασανιστικό Οιδιπόδειο εγκλωβισμό στην πλέον ερωτική εκφραστική πρόταση.
Το MAMA του Πάνου Μαλακτού, είναι μια από τις τέσσερις Κυπριακές ερωτικές προτάσεις στο 7ο Dance Waves Festival (DWF), μια από τις τέσσερεις Κυπριακής σύλληψης απόπειρες απελευθερωτικού μετασχηματισμού επί σκηνής των όποιων αρχετυπικών ανθρώπινων αιχμαλωσιών/δουλειών. Εκκινώντας από την βαθύτερη όλων (αιχμαλωσία), το καταραμένο Οιδιπόδειο; Γιατί όχι, από την αλήθεια (οφείλουν να) εκκινούν τα πάντα στην παραστατική τέχνη, και αυτή η καταραμένη αλήθεια (του Οιδιπόδειου) είναι αυτή που δίχως καμιά αμφιβολία σφραγίζει ερωτικά την Κυπριακή ιδιαιτερότητα, ίσως και μοναδικότητα, αυτή είναι η μήτρα της.
«Τα όνειρα είναι ένα ψέμα. Όταν ήσουν παιδί μπορούσες να οραματιστείς με κλειστά τα μάτια. Ψέμα είναι τα κλειστά μάτια, ξύπνα. Όσο μεγαλώνεις κλείνεις τα μάτια στα όνειρά σου. Μικρό παιδί μεγάλα όνειρα, μεγάλος άνθρωπος μικρά όνειρα» οι γραπτές συστάσεις του έτερου μετέχοντα Κύπριου Γιάννη Οικονομίδη για το δικό του έργο – το ECO του – ούτε παραγγελία να ήταν για να αναδείξουν τον κοινό τόπο, την κοινή ερωτική μήτρα έμπνευσης των Κυπριακών συμμετοχών στο 7ο DWF. Πώς άραγε θα μπορούσαμε στην πιο απλή δυνατή γλώσσα να ονομάσουμε/ ορίσουμε άραγε αυτή την μήτρα; Πάθος για οριστική απόδραση από τον Οιδιπόδειο εγκλωβισμό, για αληθινή ερωτική ενηλικίωση, αυτός δίχως άλλο είναι ο απλούστερος/ακριβέστερος ορισμός.
«Μια ατελείωτη πάλη που δεν τα κατάφερε ποτέ να έχει νικητή. Ποιό κομμάτι του εαυτού θα επιβληθεί και ποιο θα μεγαλουργήσει έτσι ώστε να φέρει το φως;»: Μέσω των γραπτών συστάσεων της τρίτης Κυπριακής συμμετοχής στο 7ο Dance Waves Festival – Preparing a crime από την Εύα Μέση (στην κύρια φωτογραφία)– η Οιδιπόδεια σύγκρουση «φωτίζεται» στην πλέον βαθιά, αρχετυπική της διάσταση. Όχι, εκ της φύσεώς του, λόγω του DNA του, το Οιδιπόδειο ποτέ δεν επιλύεται, πάντοτε και μόνο διαρκώς αναβάλλεται. Σαν ένα έγκλημα που δε τελείται ποτέ, όμως πάντοτε διανύει την ατελείωτη φάση της προετοιμασίας του.
Και η ανάγκη; Τι γίνεται με την ανάγκη να υπάρξει ζωτικός χώρος στη ψευδαίσθηση της λύτρωσης, ένα κάποιο περιεχόμενο στην αληθινή ερωτική ενηλικίωση. Η τέταρτη πλευρά του τετραγώνου των Κυπριακών συμμετοχών στο 7ο DWF- Melissa Garcia Garro: Morphosis: Two/ Being moved – επιχειρεί να ιχνηλατήσει τον δρόμο προς την απάντηση: «Χρησιμοποιώντας τον χορό και τις εικαστικές τέχνες οι ερμηνευτές σε διαρκή ανατροφοδότηση με το περιβάλλον τους διαμορφώνουν οι ίδιοι τον χρόνο και τον χώρο τους. Επιχειρώντας ακατάπαυστα να δώσουν απάντηση στο μείζον ζωτικό/ υπαρξιακό ερώτημα: Τι σε κινεί;». Ω ναι, η μόνη αληθινή/ δυνατή ζωτική διαφυγή από τον ολοκληρωτικό Οιδιπόδειο εγκλωβισμό δεν μπορεί να είναι άλλη από την ολοκληρωτική αφιέρωση εαυτού στην υπηρεσία της ανάγκης της…
Παράλληλα με το φεστιβάλ διοργανώνονται εργαστήρια με τους χορευτές Jill Crovisier, Uri Shafir, Drew Jimenez, Πάνο Μαλακτό και Jason Mabana. Tα εργαστήρια είναι ανοιχτά για επαγγελματίες χορευτές και χορεύτριες και έφηβους χορευτές από 16 χρόνων και άνω. Απαραίτητη η δήλωση συμμετοχής στο 22 781104 μέχρι τις 9 Νοεμβρίου.
Μέγας χορηγός Πολιτιστικές Υπηρεσίες Υπουργείου παιδείας και πολιτισμού. Στηρίζουν πρεσβεία Ισπανίας, Ινστιτούτο Θερβάντες, πρεσβεία του Ισραήλ, Ινστιτούτο Γκαίτε. Lucky Trimmer.
Πηγή: philenews
