Ντελίβερι

Η δράση στο Ζάλογγο εξελισσόταν σε δύο επίπεδα την περασμένη Παρασκευή. Εντός ήταν μαζεμένοι όλοι οι τρόφιμοι με το air-condition στο φουλ.

Να παλεύουν τη ζέστη του Σεπτέμβρη και την πλήξη του βίου τους με την αποτυχία να είναι αναπόφευκτη. Εκτός εξελισσόταν μια άλλη κατάσταση. Ο στιλίστας Φιτ, ο σκηνογράφος Παντελής Ανανάς και ο πρόεδρος Λαυρεντιάδης συζητούσαν για το υπό διαμόρφωση όρος Ζάλογγο από γυψοσανίδα, το οποίο σε μια εβδομάδα θα δεσπόζει περήφανα στην πρόσοψη του εθνικόφρονος σωματείου.

Δεν άκουγα ασφαλώς τι έλεγαν, έβλεπα όμως τον Λαυρεντιάδη να κάνει θεατρινίστικες κινήσεις με τα χέρια του, να πιάνει το μέτωπό του σαν μεγάλη τραγωδός, να κλείνει το στόμα με την αναστροφή της παλάμης του. Ο σκηνογράφος έγραφε, ο Φιτ φωτογράφιζε τον χώρο.

Η επικοινωνιακή ομάδα συνέχισε κατόπιν εντός. Σήμερα θα έβγαινε το πρώτο στόρι στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Η Λίτσα ως υπεύθυνη του προεκλογικού της μούμιας άκουγε με προσοχή.

Ο Φιτ δήλωσε ότι έπρεπε να ειπωθεί κάτι που να αποκαλύπτει και συγχρόνως να αποκρύβει προκειμένου να τροφοδοτήσουν το ενδιαφέρον. Τη ζωηρή συζήτηση διάκοψε ένας αλλοδαπός ντελιβεράς, έψαχνε τη «Madam Litsa». «Unfortunately, it’s me» είπε εκείνη έμπλεη θετικής σκέψεως.

Αυτός ο δόλιος άνοιξε μια θερμομονωτική τσάντα και έβγαλε από μέσα ένα κέρινο κεφάλι. «Μέγας ει, Κύριε, και θαυμαστά τα έργα Σου» αναφώνησε με ευλάβεια ο Λαυρεντιάδης.

«Thank you very much, darling» είπε η καντινιέρισσα παραλαμβάνουσα την κεφαλή, δίδοντας και μισό ευρώ για φιλοδώρημα. Έπειτα επέστρεψε ανεπηρέαστη στη συζήτηση για να της κόψει τη φόρα ο Φιτ «συγγνώμη, αγία μητέρα, μήπως να μας δώσεις μια κάποια εξήγηση».

Ασφαλώς. Άλλωστε δεν είχε κάτι να κρύψει. Η κεφαλή είναι το καθυστερημένο τάμα της Γιώτα στον Άγιο Κυπριανό για να λύσει τα μάγια που έκανε η Νεπαλέζα στον μισοπάλαβο λαχειοπώλη Πέτρο κι αυτός να επιστρέψει στην αγκαλιά της θλιμμένης κομμώτριας.

«Σιγά το κελεπούρι που χρειάζεται και τάμα» σχολίασε ο Φιτ, «ο Άγιος Κυπριανός βοηθός σας» είπε τυπικά ο Λαυρεντιάδης που ήταν εστιασμένος στο μνημείο και στην υποψηφιότητά του.

«Τα εγκαίνια του όρους θα πρέπει να γίνουν πριν λήξει η διαδικτυακή ψηφοφορία, θέλουμε την ώθηση» δήλωσε ο πρόεδρος με περισπούδαστο ύφος. Μα, αυτό ήταν δεδομένο «στο κάτω-κάτω γιατί το κάνουμε το μνημείο άρον άρον!» τον αποπήρε η καντινιέρισσα. «Το ερώτημα, δεσποινίς Λίτσα, είναι ποιος θα κάνει τα αποκαλυπτήρια;».

«Έχοντας υπόψη το ειδικό ακροατήριο της εκστρατείας, θα πρέπει να γίνει μια επιλογή που να ενσαρκώνει το Πατρίς – Θρησκεία – Οικογένεια» απάντησε εκείνη.

Ποιος όμως θα ενσάρκωνε αυτό το τρίπτυχο; Τα αποκαλυπτήρια θα μπορούσαν να γίνουν από τρία πρόσωπα, «όπως η Αγία Τριάς» σχολίασε ο Λαυρεντιάδης τιμώντας τις θεολογικές του καταβολές.

Η Λίτσα παρέθεσε πιο ολοκληρωμένα το σκεπτικό της: «ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι η Πατρίς, ο Αρχιεπίσκοπος είναι η Θρησκεία και εγώ η Οικογένεια». «Γιατί εσύ;» ρώτησε ήρεμα ο μέγας εθνικόφρων. Κι έγινε τότε το έλα να δεις.

Ο γνωστός εξάψαλμος της Λίτσας σε υψηλότερη ένταση όμως διότι τον ερμήνευε σε έξαλλη κατάσταση «δεν ντρέπεσαι να μου λες γιατί εγώ!» Επειδή την παράτησε ο αναίσχυντος ο Παναγιώτης για μια ξετσίπωτη, διότι μεγάλωσε δύο γιους μόνη της «ασχέτως που απέτυχαν στη ζωή τους», επειδή εργάζεται σαν το σκυλί για πενταροδεκάρες ψήνοντας καφέδες στα ραμολιμέντα της Δεξιάς χωρίς χαΐρι και δίχως προκοπή «εγώ είμαι η οικογένεια, ρε αχάριστε, ακούς, ΕΓΩ!».

Ο Λαυρεντιάδης ήταν σοκαρισμένος. «Εσύ, δεσποινίς Λίτσα, εσύ και ουδείς άλλος, άλλωστε είναι εξαιρετικά δύσκολο να έχουμε τον Πρόεδρο και τον Αρχιεπίσκοπο στα αποκαλυπτήρια του μνημείου».

Η Λίτσα σταμάτησε απότομα να ωρύεται κι άρχισε να κλαίει. Μάλιστα. «Λουκά, δεν περίμενα τέτοια τιμή… Εντάξει, δέχομαι, θα κάνω εγώ αποκλειστικά τα αποκαλυπτήρια».

Ο Φιτ παρακολουθούσε με διογκούμενη ανησυχία τα τεκταινόμενα «τι μεταπτώσεις είν’ αυτές, είσαι καλά;» ρώτησε τη μάνα του. «Μια χαρά είμαι, έχω γίνει λίγο ευσυγκίνητη λόγω των εξελίξεων. Εγώ βρήκα ταίρι μετά από αιώνες, έκανες κι εσύ το βήμα και έκανες μια σχέση της προκοπής». «Με ποιον;» απόρησε ειλικρινώς εκείνος, «με τον Ευγένιο Ποντικό!»

«Καμία σχέση» απάντησε ο στιλίστας. Εξήγησε ότι είναι συμπαθέστατο παιδί ο Ποντικός αλλά η πλάστιγγα έγειρε σαφώς προς τη φιλία. «Ε, ας άπλωνε κάποιος το χέρι του και θα έγερνε αλλού η πλάστιγγα» διαμαρτυρήθηκε η Λίτσα. Ήξερε βέβαια καλά ότι τα πράγματα στον έρωτα είναι από καταβολής κόσμου εξαιρετικά απλά κι εξαιρετικά σύνθετα.

Ασχέτως αν παρίστανε τώρα την ανίδεη.  

Ελεύθερα, 13.09.2026