Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

Add philenews.com on Google

Το θέατρο όπως και όλες οι μορφές καλλιτεχνικής έκφρασης πρέπει να καθρεφτίζουν την κοινωνία και να βρίσκονται σε διαρκή διάλογο μαζί της. Κατά συνέπεια, το ρεπερτόριο των θεάτρων οφείλει να στηρίζεται σε ένα ανάλογο σκεπτικό. Πρόκειται για μια αυτονόητη αρχή. Ωστόσο, η επιλογή συγκεκριμένων κειμένων για σκηνικό ανέβασμα στην Κύπρο φαντάζει πολλές φορές ανεξήγητη.

Η αίσθηση είναι ότι η Κύπρος ζει ξεκομμένη από τον υπόλοιπο κόσμο ζώντας σε μια παράλληλη πραγματικότητα.

Πρόσφατες θεατρικές εμπειρίες από το Φεστιβάλ Θεάτρου στο Εδιμβούργο ανέδειξαν μεγάλες θεματικές που απασχόλησαν τις εκεί παραγωγές και συνδέονται άρρηκτα με τα ιστορικά γεγονότα της τρέχουσας φάσης. Οι κατηγορίες που εντόπισα αφορούν:

Α) Αντιπολεμική διάθεση. Η καλλιτεχνική κοινότητα εκφράζει τη διαμαρτυρία της για τον μιλιταρισμό και την κυριαρχία της βίας στην εποχή μας καταφεύγοντας σε έργα που στηλιτεύουν διαχρονικά τον παραλογισμό του πολέμου. Ενδιαφέρουσα πρόταση στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου ο «Βόυτσεκ» του Μπύχνερ σε μια επικαιροποιημένη εκδοχή. 

Β) Οι ψυχικές νόσοι. Σε μια οριακή κατάσταση όπου γύρω μας όλο και περισσότεροι άνθρωποι ολισθαίνουν στην παραφροσύνη και την ανισορροπία, το θέατρο έρχεται να περιεργαστεί με επώδυνο τρόπο μια σειρά από διαταραχές όπως ο διπολισμός, η επιθετικότητα, οι φοβίες, η κατάθλιψη. Ξεχωρίζω την παράσταση «Therapy R us» όπου η νέα θεατρική γραφή ασχολείται με την ομαδική ψυχοθεραπεία και τις απροσδόκητες καταστάσεις που προκύπτουν κατά την εξέλιξή της.

Γ) Τα αδιέξοδα των ανθρωπίνων σχέσεων. Σε μια εποχή άκριτης υιοθέτησης της τεχνολογίας η αλήθεια των ανθρώπων έχει προοδευτικά υποβαθμιστεί. Στον μονόλογο «My life is a sonnet» κατατίθεται ένας θλιβερός προβληματισμός γύρω από τους συμβιβασμούς και τις λανθασμένες επιλογές των ανθρώπων που οδηγούν σε αναπόδραστη δυστυχία. Με μια σπάνια ευαισθησία και χωρίς μελοδραματισμούς η παράσταση υπογραμμίζει το λανθασμένο μονοπάτι, στο οποίο έχει εγκλωβιστεί ο αποπροσανατολισμένος άνθρωπος του σήμερα.

Δ) Η κατάρρευση των αξιών και οι μεταφυσικές ανησυχίες. Ένας πολύ «πειραγμένος» Φάουστ επικεντρώθηκε στο ανικανοποίητο του σύγχρονου ανθρώπου που μέσα από τις ακόρεστες επιθυμίες του οδηγείται στην αυτοκαταστροφή.

Συμπερασματικά, θα ήταν καλό να ασχοληθούμε περισσότερο με τα διεθνή ρεύματα και να θέσουμε ερωτήματα όπως: ποια θέματα απασχολούν τον Κύπριο του 2026; Πώς το θέατρο απαντά στις ανησυχίες της κοινωνίας; Γιατί το θέατρο αφορά το σύνολο των ανθρώπων ανεξαρτήτως μορφωτικού επιπέδου και κοινωνικο-οικονομικής προέλευσης;