Αξιοσημείωτη επιτυχία και μεγάλη συμμετοχή κοινού είχε η διάλεξη του Αρχαιολογικού Λειτουργού του Τμήματος Αρχαιοτήτων στην Επαρχία Λεμεσού κου. Γιάννη Βιολάρη, με τίτλο «Η Ιστορία του Αρχαιολογικού Μουσείου Επαρχίας Λεμεσού».

 

Η διάλεξη πραγματοποιήθηκε στις 18 Μαΐου 2002 στο Δημοτικό Πολιτιστικό Δημοτικό Κέντρο «Πάνος Σολομωνίδης» στη Λεμεσό, με την ευκαρία της Διεθνούς Ημέρας Μουσείων 2022 και διοργανώθηκε από το Τμήμα Αρχαιοτήτων σε συνεργασία με τον Δήμο Λεμεσού. Το φετινό θέμα της Διεθνούς Ημέρας Μουσείων, που καθορίζεται κάθε χρόνο από το Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων (ICOM), είναι «Η Δύναμη των Μουσείων», θέλοντας έτσι να υπενθυμίσει ότι τα Μουσεία συμβάλλουν τόσο στην παιδεία όσο και στην πνευματική, ψυχική και αισθητική καλλιέργεια των πολιτών, όπως σημείωσε στον χαιρετισμό του ο Δήμαρχος Λεμεσού κος. Νίκος Νικολαΐδης.

 

 

 

Η Διευθύντρια του Τμήματος Αρχαιοτήτων Δρ. Μαρίνα Σολομίδου-Ιερωνυμίδου ανέφερε στον δικό της χαιρετισμό ότι το δημόσιο μουσείο αποτελεί κατάκτηση της πολιτικής και πολιτιστικής ζωής ενός τόπου και για να μπορεί να διαδραματίζει τον ρόλο που του αρμόζει, θα πρέπει να εξελίσσεται μαζί με την κοινωνία. Τόνισε ότι απαραίτητη προϋπόθεση για αυτό, είναι να υπάρχει βούληση, διαθέσιμο προσωπικό και πόροι.

 

 

 

Η Προϊστάμενη των Πολιτιστικών Υπηρεσιών του Δήμου Λεμεσού Δρ. Νάτια Αναξαγορου, εκπροσωπόντας το ICOM αναφέρθηκε στον θεσμό της Διεθνούς Ημέρας Μουσείων και στην αγαστή συνεργασία μεταξύ Δήμου Λεμεσού και Τμήματος Αρχαιοτήτων στη συνδιοργάνωση πρωτοποριακών εκθέσεων και εκδόσεων που εξετάζουν την επίδραση της αρχαιότητας στη σύγχρονη τέχνη.

 

Ο κος. Γιάννης Βιολάρης με απλό και γλαφυρό λόγο, αλλά με έγκυρη επιστημονική τεκμηρίωση και εξαιρετικές φωτογραφίες διαφόρων εποχών, ταξίδεψε το ακροατήριο στην ιστορία του Αρχαιολογικού Μουσείου της πόλης και επαρχίας Λεμεσού. Το πρώτο Αρχαιολογικό Μουσείο στεγάστηκε στο Κάστρο Λεμεσού από το 1951, αφού αυτό έπαψε να χρησιμοποιείται ως φυλακή. Η ίδρυση Μουσείου στη Λεμεσό ήταν αποτέλεσμα του αιτήματος των λεμεσιανών, οι οποίοι συνέδραμαν οικονομικά και με εθελοντική εργασία στην επιδιόρθωση του Κάστρου.

 

                                                                                                           

Αυτό το πρώτο μουσείο είχε πολλές ελλείψεις, σύμφωνα με τον Γ. Βιολάρη, αλλά κατάφερε να προσφέρει τις σημαντικές του υπηρεσίες στην πόλη μέχρι το 1963, χάρη στις άοκνες προσπάθειες ενός ανθρώπου, υπαλλήλου του Τμήματος Αρχαιοτήτων, του Νίκου Πετρίδη. Ο Πετρίδης υπήρξε η ψυχή αυτού του πρώτου μουσείου. Το Κάστρο Λεμεσού, όπου στεγαζόνταν το μουσείο, έκλεισε για το κοινό από τις αρχές του 1964 μέχρι το 1966 λόγω των διακοινοτικών ταραχών και της γειτνίασης του με την τουρκοκυπριακή συνοικία της Λεμεσού. Στο διάστημα αυτό λειτουργούσε ως Αστυνομικός Σταθμός και φυλάκιο της Εθνικής Φρουράς.

 

Το 1971 άρχισε να κτίζεται το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο της πόλης στη θέση που βρίσκεται σήμερα. Το νέο κτίριο του Μουσείου τελείωσε το καλοκαίρι του 1973, αλλά άνοιξε το 1975 λόγω της τουρκικής εισβολής. Είναι φανερό ότι η ιστορία του Αρχαιολογικού Μουσείου της Λεμεσού ακολούθησε τις διακυμάνσεις της νεώτερης ιστορίας της Κύπρου. Το ακροατήριο παρακολούθησε με μεγάλο ενδιαφέρον την εξιστόριση του κου. Γιάννη Βιολάρη για την πορεία του Αρχαιολογικού Μουσείου Λεμεσού, που αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους θεσμούς της πόλης.

 

© φωτογραφιών: Ανδρέας Χριστοφόρου