Οι εκδόσεις Νίκας παρουσιάζουν τον επιστημονικό τόμο της Νάντιας Στυλιανού «Όταν οι Άγγελοι ζωγραφίζουν τη γη, Ερμηνευτικά ζητήματα»,  την Πέμπτη, 24 Φεβρουαρίου, ώρα 19.30 στο Κέντρο  Τέχνης και Πολιτισμού Χώρα. (Κοραή 1, δίπλα από την Αρχιεπισκοπή). Την εκδήλωση θα χαιρετίσουν ο εκδότης  κ. Νικόλαος Νίκας και ο Πρόεδρος της Φιλοσοφικής Εταιρείας Κύπρου κ. Κλείτος Ιωαννίδης.  Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο Κωνσταντίνος Μπούρας, επισκέπτης καθηγητής στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και ο Γιώργος Γεωργής, Καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Νεάπολις Πάφου, πρώην Πρέσβης.

Όπως αναφέρει στον πρόλογο του βιβλίου ο Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Κωνσταντίνος Κασίνης, το βιβλίο συγκεντρώνει «μια οργανική σύνθεση ομόκεντρων μελετών, που ερευνούν διάφορες όψεις της νεώτερης και νεωτερικής ποίησης. Κεντρικός άξονας των περισσοτέρων είναι η πραγμάτευση της «συνομιλίας» πολλών από τους δημιουργούς αυτούς με το μοντερνιστικό και υπερρεαλιστικό κίνημα. Κοινή συνισταμένη τους είναι η ανίχνευση του νεοελληνικού προσώπου με τυπολογικά κριτήρια τις σημαίνουσες σχέσεις: φύσης- πολιτισμού, ατόμου- κοινωνίας, ορθολογισμού- μυστικισμού. Οι διπολικές αυτές σχέσεις ορίζονται από την υπέρβαση των αντινομιών και την εναρμόνιση των αντιθέτων. Ο τίτλος στο βιβλίο έχει ως αφετηρία το στίχο του Ελύτη «χάρτες που ζωγραφίζουν άγγελοι μ’ αόρατη δεξιά», μια εικόνα που σημαίνει τη γείωση του υπερβατού και το μετεωρισμό του γήινου, την συναίρεση θείων και φυσικών στοιχείων, την με άλλες λέξεις  έκφραση της θέσης του Ηράκλειτου «οδός άνω και κάτω μία και ωυτή». Αυτή η θέση αποτελεί το συνεκτικό κρίκο όλων των μελετών.

Με αφορμές από τα έργα κορυφαίων Ελλήνων δημιουργών, όπως ο Σικελιανός, ο Ελύτης, ο Σεφέρης, ο Εγγονόπουλος, ο Σαχτούρης, ποιητών δηλαδή της γενιάς του τριάντα και της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς, η ερευνήτρια εκτείνει το πεδίο της μελέτης της μέχρι τη σύγχρονη λογοτεχνία της Κύπρου (Ν. Κρανιδιώτης, Ν, Ορφανίδης, Ν. Μαραγκού, Κ. Γουλιάμος, Μ. Πιερής). Στο βιβλίο υπάρχουν και αρκετές άλλες σημαντικές μελέτες, όπως εκείνη που αναφέρεται στις διακαλλιτεχνικές προσεγγίσεις ποίησης και ζωγραφικής στο έργο του Εγγονόπουλου και στο διάλογο παράδοσης και υπερρεαλισμού. Η παράδοση στο Σεφέρη, στον Ελύτη, στον Εγγονόπουλο, όπως επισημαίνει η συγγραφέας, δεν αντιμετωπίζεται ως ανενεργή παρακαταθήκη, αλλά κεκαθαρμένη, απ’όσα στοιχεία δεν έχουν μέσα τους «την πνοή της ζωής» (κατά τον Παλαμά),έχει δυναμική, γονιμοποιεί το παρόν, αναδεικνύει την ταυτότητα του ελληνισμού και δίνει την έννοια της συνοχής και της συνέχειας.

Τα κείμενα του τόμου της Νάντιας Στυλιανού συνθέτουν μια πολύπλευρη μελέτη που στοχεύει στην ερμηνεία των πολιτισμικών δομών της σύγχρονης ποίησής μας.