Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

Add philenews.com on Google

Μπροστά σε μία δύσκολη δοκιμασία βρέθηκε κορυφαία αθλήτρια αναρρίχησης στις ΗΠΑ, καθώς παγιδεύτηκε για εννέα μέρες σε σκηνή που κρεμόταν στα στα κάθετα βράχια του El Capitan, στο Εθνικό Πάρκο Γιοσέμιτι.

Πιο συγκεκριμένα, η Σάσα Ντι Τζούλιαν υπέμεινε μια ανελέητη καταιγίδα λίγο πριν φτάσει, η οποία απείλησε να εκτροχιάσει ένα ορειβατικό επίτευγμα που προετοίμαζε επί χρόνια. Όπως αναφέρει η New York Post, η 34χρονη αναγκάστηκε να διακόψει την ανάβασή της και να περιμένει να ηρεμήσουν οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες.

«Ήμασταν 10 ημέρες στον δρόμο, 120 μέτρα μακριά από την κορυφή και κάναμε ελεύθερη αναρρίχηση, που σημαίνει ότι κάνεις ελεύθερη αναρρίχηση από τη βάση μέχρι την κορυφή χωρίς να πέσεις. Τότε μας χτύπησε αυτή η καταιγίδα, η οποία έφερε τη μεγαλύτερη ποσότητα βροχής και κακοκαιρίας που είχε δει το Γιοσέμιτι Νοέμβριο μήνα από το 1973», δήλωσε η αθλήτρια αναρρίχησης στο περιοδικό People.

Σκληρή δοκιμασία επιβίωσης μέσα σε αντίξοες καιρικές συνθήκες

Έτσι, η Σάσα Ντι Τζούλιαν είδε μία εξαντλητική αποστολή να μετατρέπεται σε δοκιμασία επιβίωσης και ψυχικής αντοχής, καθώς κλήθηκε να αντιμετωπίσει καταρρακτώδεις βροχές, ισχυρούς ανέμους, αστραπές, βροντές, χαλάζι, χιόνι και πάγο.

Από τη στιγμή που δεν μπορούσε να συνεχίσει την αναρρίχηση με ασφάλεια, κατέφυγε σε μια μικρή σκηνή ασφαλισμένη στην κατακόρυφη βραχώδη πλαγιά, όπου θα περνούσε τις επόμενες εννέα ημέρες περιμένοντας να κοπάσει η καταιγίδα.

«Όταν περνάς εννέα ημέρες μέσα σε μια χειμερινή καταιγίδα κουλουριασμένος σε μια σκηνή σε κατακόρυφο γκρεμό, βρίσκεσαι σε μία κρεμαστή αναρριχητική σκηνή (portaledge), δηλαδή σε μια ειδική αιωρούμενη πλατφόρμα διαστάσεων περίπου 1,20 επί 1,80 μέτρου που κρέμεται στο πλάι του τοιχώματος», είπε η 34χρονη, προσθέτοντας τα εξής:

«Η θυσία του να μην είσαι άνετος και να βρίσκεσαι εκτός του στοιχείου σου αποτελεί μέρος αυτού του ταξιδιού, για να δεις τι είσαι ικανός να κάνεις και να βρίσκεσαι σε αυτή την αρένα της αναρρίχησης πιέζοντας τον εαυτό σου».

Δεν ήθελε να τα παρατήσει η Ντι Τζούλιαν -«Η εγκατάλειψη της προσπάθειας δεν ήταν επιλογή»

Μπορεί οι καιρικές συνθήκες να ήταν πάρα πολύ κακές, όμως η Ντι Τζούλιαν σημείωσε ότι «η εγκατάλειψη της προσπάθειας δεν ήταν επιλογή».

Μάλιστα, εξήγησε ότι η αποφασιστικότητά της προήλθε «από την επιθυμία να δω αν είμαι ικανή να κάνω μια διαδρομή για την οποία έχω προπονηθεί, προετοιμαστεί και οπτικοποιήσει».

Επιπλέον, αν επέστρεφε πίσω, αυτό θα σήμαινε ότι θα έπρεπε να αναβάλει την προσπάθειά της για ένα χρόνο και δεν ήταν διατεθειμένη να τα παρατήσει, έχοντας επενδύσει πάρα πολύ χρόνο για να προετοιμαστεί για μία τέτοια μεγάλη πρόκληση.

«Ήταν σαν να έπρεπε να μείνω ταμπουρωμένη σε αυτή τη σκηνή για εννέα ημέρες για την πιθανότητα να δω αν μπορώ να τα καταφέρω, σε σύγκριση με το να κατέβαινα κάτω μέσα στην καταιγίδα, να τα παρατούσα και να χρειαζόταν να περιμένω έναν ακόμη χρόνο για την επόμενη σεζόν», ανέφερε χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι «αυτή η θυσία των εννέα ημερών, σε σύγκριση με αυτό, δεν ήταν σχεδόν καθόλου θυσία».

Οι καθημερινές προκλήσεις που κλήθηκε να αντιμετωπίσει η 34χρονη αθλήτρια αναρρίχησης

Όπως είναι λογικό, η ζωή μέσα σε ένα μικρό καταφύγιο δεν ήταν εύκολη, με την Ντιν Τζούλιαν να καλείται να αυτοσχεδιάσει, ακόμη και για τις βασικές της ανάγκες.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι έφτιαξε ένα πρόχειρο δοχείο ούρησης, χρησιμοποιώντας ένα άδειο πλαστικό μπουκάλι νερού.

Ένα άλλο ζήτημα ήταν η διατήρηση της θερμοκρασίας σε δύσκολες καιρικές συνθήκες, καθώς η υγρασία διαπερνούσε τα ρούχα της 34χρονης. Παράλληλα, χρησιμοποίησε μια φορητή σόμπα για να ζεσταίνει νερό και επιβίωσε με αποξηραμένα προϊόντα και πρωτεϊνικές μπάρες που παράγονται από μια εταιρεία που ίδρυσε η ίδια.

Όσον αφορά τον χρόνο που έπρεπε να περάσει, η Ντι Τζούλιαν είχε σύμμαχο ένα Kindle (σ.σ. ηλεκτρονική συσκευή της Amazon για ανάγνωση), το οποίο της επέτρεψε να διαβάσει αρκετά βιβλία, όσο περίμενε να βελτιωθεί ο καιρός.

Γενικότερα, η 34χρονη περιέγραψε την γενικότερη κατάσταση που βίωσε ως «παρατεταμένη απομόνωση». Σε συνδυασμό με την ακινησία, έκανε λόγο για «πολύ δύσκολες» δοκιμασίες, κυρίως «σε ψυχικό επίπεδο», ειδικά για κάποιον που έχει συνηθίσει να κινείται διαρκώς και να δοκιμάζει τα φυσικά του όρια.

«Δεν είμαι κάποια που της αρέσει να κάθεται ήσυχη. Το να κάθεσαι ακίνητος είναι σαν να μπαίνεις σε κατάσταση Ζεν μοναχού», είπε.

Για να διατηρήσει την αυτοσυγκέντρωσή της, βασίστηκε σε ασκήσεις αναπνοής και άλλες πρακτικές που είχε αναπτύξει σε όλη τη διάρκεια της αναρριχητικής της καριέρας.

iefimerida.gr