Μπορεί να έχουμε θέσει ως στόχο την αύξηση ή καλύτερα τον διπλασιασμό της συνεισφοράς της βιομηχανίας στο Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) εντούτοις ο δρόμος δεν είναι καθόλου εύκολος αφού μια σειρά ζητημάτων και διαχρονικών προβλημάτων στην κυπριακή οικονομία δυσχεραίνουν το έργο και την επίτευξη του στόχου.
Να υπενθυμίσουμε πως μέσα στα πλαίσια της πολιτικής για αναβάθμιση της βιομηχανίας στον τόπο μας, κυβέρνηση, Ομοσπονδία Εργοδοτών και Βιομηχάνων (ΟΕΒ) αλλά και το Κυπριακό Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο (ΚΕΒΕ) έχουν θέσει φιλόδοξους στόχους. Ειδικότερα, η εθνική στρατηγική για την κυπριακή βιομηχανία έχει θέσει ως στόχος της την αύξηση της συνεισφοράς της βιομηχανίας στο ΑΕΠ από 7,9% που είναι σήμερα στο 15% μέχρι το 2030. Η νέα εθνική στρατηγική για τη βιομηχανία θα επικεντρώνεται σε συγκεκριμένους κυρίως τομείς όπως οι κυκλικές βιομηχανίες, η τεχνολογία, η καινοτομία κτλ.
Όπως πληροφορούμαστε το Υπουργικό Συμβούλιο τις επόμενες εβδομάδες θα εγκρίνει τη νέα στρατηγική για τη βιομηχανία, ως αποτέλεσμα μιας κοινής προσπάθειας και ενός πολύμηνου διαλόγου μεταξύ της κυβέρνησης, ΟΕΒ, ΚΕΒΕ και του ευρύτερου ιδιωτικού τομέα.
 
Διαχρονικά προβλήματα
Μιλώντας στον «Φ» ο Αντώνης Φραγκούδης Διευθυντής Επιχειρηματικής Ανάπτυξης και Οικονομίας της ΟΕΒ, εξέφρασε την ικανοποίηση του γιατί επιτέλους το κράτος ανέλαβε μια πρωτοβουλία για να δει πιο σοβαρά το θέμα της αναβάθμισης της εθνικής μας βιομηχανίας. Μέσα στα πλαίσια αυτά είναι και ο καθορισμός των στόχων για επίτευξη της όλης διαδικασίας μας ανέφερε, ο οποίος βασίζεται σε συγκεκριμένους πυλώνες. Ωστόσο, ο κ. Φραγκούδης μας επεσήμανε πως τα πράγματα δεν είναι εύκολα αφού υπάρχουν σοβαρές διαχρονικές προκλήσεις οι οποίες θα πρέπει να ξεπεραστούν εάν θέλουμε να επιτύχουμε τους στόχους μας.  Ο κ. Φραγκούδης μας ανέφερε πως η Πολιτεία διαχρονικά παραμέλησε τον τομέα της βιομηχανίας με αποτέλεσμα σοβαρές αρνητικές πτυχές να τις βλέπουμε τώρα μπροστά μας.
 
Χαμηλή ανταγωνιστικότητα
Ένα από τα κυριότερα προβλήματα έχει να κάνει όπως τόνισε με την χαμηλή ανταγωνιστικότητα και παραγωγικότητα της κυπριακής οικονομίας, στοιχεία τα οποία δημιουργούν ανυπέρβλητα εμπόδια και δυσκολίες για την αναβάθμιση της βιομηχανίας. Ένα άλλο μεγάλο ζήτημα έχει να κάνει με την αυξημένη γραφειοκρατία για την οποία σημειώνει πως μπορεί να έχουν γίνει θετικά βήματα τα τελευταία χρόνια λόγω κάποιων στοχευμένων πολιτικών μέσα στα πλαίσια και της δημοσιονομικής εξυγίανσης, ωστόσο σημειώνει πως η γραφειοκρατία παραμένει μεγάλο αγκάθι για την περαιτέρω ενδυνάμωση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και της επιχειρηματικότητας στον τόπο μας.
 
Περιορισμένη χρηματοδότηση 
Επιπλέον, πρόβλημα για τον κ. Φραγκούδη είναι η έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού για συγκεκριμένες δεξιότητες αφού η Πολιτεία απέτυχε όλα αυτά τα χρόνια να διασυνδέσει το εκπαιδευτικό σύστημα με την αγορά εργασίας. Αυτό όπως γίνεται αντιληπτό έχει δημιουργήσει μια υπερπροσφορά σε συγκεκριμένους επαγγελματικούς κλάδους της αγοράς ενώ κάποιοι άλλοι επαγγελματικοί κλάδοι έχουν μείνει στο περιθώριο με αποτέλεσμα σήμερα να παρουσιάζονται ελλείμματα κυρίως σε τεχνικά επαγγέλματα. Τέλος, ο κ. Φραγκούδης μας τόνισε πως μέσα σε όλα αυτά τα προβλήματα έρχονται να προστεθούν και οι μειωμένες επενδυτικές δραστηριότητες στον τομέα της βιομηχανίας λόγω και της οικονομικής κρίσης που βίωσε ο τόπος. Συγκεκριμένα, αναφέρει πως υπάρχει περιορισμός στη χρηματοδότηση είτε νέων είτε υφιστάμενων επιχειρήσεων αφού τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα δεν είναι σε θέση να προσφέρουν εύκολα δάνεια όπως γινότανε παλαιότερα. Ο κ. Φραγκούδης σημείωσε πως όλα αυτά τα ζητήματα θα πρέπει να μελετηθούν πολύ σοβαρά και να παρθούν συγκεκριμένες πολιτικές ώστε να ξεπεραστούν ενώ τόνισε πως θα πρέπει να δοθούν κίνητρα για να προχωρήσει ο ψηφιακός μετασχηματισμός της χώρας, κάτι που όπως είπε είναι προτεραιότητα του Υπουργείου Εμπορίου το οποίο έχει αντιληφθεί την σημασία να εισέλθει η χώρα στην ψηφιακή εποχή.
 
Έλλειψη προσωπικού
Και από την πλευρά του ο Ανδρέας Ανδρέου Διευθυντής Βιομηχανίας του ΚΕΒΕ μας ανάφερε πως από τα πιο σημαντικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν αυτή την στιγμή οι επιχειρήσεις και ειδικότερα η βιομηχανία είναι η πρόσβαση στη χρηματοδότηση. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι επιχειρήσεις στη βιομηχανία να μην εκσυγχρονίζονται και να δημιουργούνται πολλαπλά αρνητικά προβλήματα στις επιχειρήσεις και ευρύτερα στην οικονομία, όπως είναι η μειωμένη ανταγωνιστικότητα και παραγωγικότητα. Εξήγησε πως πολλές επιχειρήσεις δεν μπορούν να επενδύσουν σε νέες τεχνολογίες αφού η δανειοδότηση είναι περιορισμένη για τους γνωστούς λόγους και αυτό οδηγεί σε διάβρωση της υφιστάμενης βιομηχανικής δομής. Ένα άλλο σημαντικό σημείο το οποίο ανέφερε ο κ. Ανδρέου αφορά το υψηλό κόστος ενέργειας το οποίο με την σειρά του μεταφέρεται στο τελικό προϊόν. Επιπλέον, πρόβλημα για το ΚΕΒΕ όπως και στην περίπτωση της ΟΕΒ είναι η προβληματική διασύνδεση των πανεπιστημίων μας και γενικότερα του εκπαιδευτικού συστήματος με τις ανάγκες της αγοράς. Τέλος, ο κ. Ανδρέου μας ανάφερε πως ένα άλλο ζήτημα για περαιτέρω ενδυνάμωση της κυπριακής βιομηχανίας είναι και η αδυναμία προώθησης κυπριακών προϊόντων. Όπως εξηγεί δεν έχουμε δημιουργήσει το κατάλληλο όνομα στη διεθνή αγορά με αποτέλεσμα το κυπριακό προϊόν να παραμένει όχι και τόσο ελκυστικό συγκριτικά με άλλες χώρες που παράγουν ίδια προϊόντα.
 
 
Όραμα
Εν κατακλείδι, μπορούμε να πούμε πως τα διαχρονικά προβλήματα της βιομηχανίας στον τόπο μας χρήζουν σοβαρής και ενδελεχούς μελέτης. Αυτός είναι άλλωστε και ο σκοπός της χάραξης της εθνικής στρατηγικής για την βιομηχανία. Η Πολιτεία δυστυχώς έχει παραμελήσει σε μεγάλο βαθμό την συνεισφορά της βιομηχανίας στην συνολική οικονομία του τόπου με αποτέλεσμα να αναδυθούν με το πέρασμα των ετών σημαντικές στρεβλώσεις οι οποίες διαβρώνουν την ανταγωνιστικότητα της χώρας. Χρειάζεται ένα μακροπρόθεσμο όραμα για την επίλυση των προβλημάτων όπως αυτά περιέγραψαν οι εκπρόσωποι της ΟΕΒ και του ΚΕΒΕ. Το πιο πάνω φυσικά υποδηλώνει από την μια θέληση και από την άλλη κατάλληλο συντονισμό μεταξύ των αρμοδίων ώστε να επιτευχθεί ο φιλόδοξος στόχος που έχει τεθεί για να φτάσει μέχρι το 2030 η συνεισφορά της βιομηχανίας στο 15% του ΑΕΠ.