Το τελευταίο θύμα γυναικοκτονίας στον ελλαδικό χώρο είναι η 27χρόνη Αναστάζια από την Πολωνία, η οποία εργαζόταν σε ξενοδοχείο στην Κω.
Εδώ και μια εβδομάδα, από την ημέρα της εξαφάνισης της, έχουν δημοσιευτεί άπειρες φωτογραφίες της. Όμορφη γαρ μπορεί να συγκεντρώνει πολλά κλικ. Κι επειδή ήτανε όμορφη είναι και ύποπτη. «Γιατί ταξίδευε τόσο πολύ;» (συμπέρασμα που βγαίνει από τις φωτογραφίες που αναρτούσε), «Πού έβρισκε τα λεφτά;». Κι αρχίζουν τα σενάρια κι η καλλιέργεια ενός κλίματος πως «τα ήθελε και τα έπαθε». «Ας καθόταν φρόνιμη, όπως κάνουν τα καλά κορίτσια».
Στο ίδιο μήκος κύματος κι ο αδελφός της, ο οποίος χωρίς να το έχει σκοπό ενισχύει την εν λόγω άποψη. Από τη μια θέλει να συναντηθεί με τον δολοφόνο για να τον σκοτώσει («Θα ήθελα 10 λεπτά να συναντηθώ με αυτόν τον άνδρα και να το “τελειώσω” εγώ») κι από την άλλη ελπίζει πως η δολοφονία της αδελφής του θα συνετίσει τα άλλα κορίτσια. «Ελπίζω η δολοφονία της αδελφής μου να είναι μια προειδοποίηση για άλλα κορίτσια όταν θα είναι σε άλλες χώρες να προσέχουν τις παρέες τους». Η λύση, λοιπόν, είναι να προσέχουν τα κορίτσια.
Η αδελφή του έφυγε από τη δουλειά, σταμάτησε σε ένα μαγαζί να πάρει κάτι για φαγητό, συνάντησε κάποιον νεαρό που ίσως τον γνώριζε κάπως γιατί κατά διαστήματα εργαζόταν κι αυτός στο ίδιο ξενοδοχείο, αντάλλαξαν κάποιες κουβέντες κι όταν αυτός της πρότεινε να την πάει στο σπίτι της με τη μηχανή του, δέχτηκε.
Αν οι ρόλοι ήταν αντίστροφα, θα υπήρχε πρόβλημα; Προφανώς όχι, ούτε δολοφονία θα συνέβαινε κι ούτε θα χαρακτηριζόταν αφελές πως ένα αγόρι 27 χρόνων δέχτηκε να το μεταφέρει μία γυναίκα 32 χρόνων. Σε ένα μικρό νησί, μάλιστα, όπου όλα μοιάζουν ήσυχα και ειδυλλιακά κι οι άνθρωποι το συνηθίζουν να μιλάνε μεταξύ τους.
Η Αναστάζια όμως έφταιγε. Δεν πρόσεχε. Κι από πάνω είναι και ύποπτη για τα ταξίδια που έκανε, για τις φωτογραφίες που αναρτούσε, για τα φίλτρα που χρησιμοποιούσε για να είναι πιο όμορφη. Αποκλείεται να της άρεσε να ταξιδεύει και να εργάζεται εκεί που πήγαινε για να καλύπτει τα έξοδα της. Αποκλείεται να είναι, όπως την περιέγραψε ο πατέρας της, μία κοπέλα της οποίας το μυαλό δεν πήγαινε ποτέ στο κακό και πίστευε πως όλος ο κόσμος είναι καλός. Αφέλεια μεν αλλά υπάρχουν άνθρωποι που έτσι είναι.
Μια γυναικοκτονία δεν σταματά με την αφαίρεση της ζωής. Συνεχίζεται για μέρες μετά και στρέφεται εναντίον όλων όσων δεν κατάλαβαν ακόμα πως δεν μπορούν να είναι ελεύθερες.
