(*) Ζήτησα από τον φίλο και συνεργάτη μου Γιώργο Λιγνό –όσοι μπαίνετε στον κόπο να διαβάζετε τη στήλη, είμαι σίγουρος ότι τον ξέρετε πια και ακούω θαυμάσια σχόλια για την κοφτερή του γραφή– να μου πει μια εμπεριστατωμένη γνώμη για την κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου, πρώην στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην πρόεδρος της Βουλής στην προηγούμενη κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου.
Η κ. Κωνσταντοπούλου κατεβαίνει σε αυτές τις εκλογές με δικό της κόμμα, το Πλεύση Ελευθερίας και είναι πολύ πιθανόν να ξεπεράσει το 3% και να μπει στη Βουλή.
Ο Γιώργος, που προέρχεται από τον εκπαιδευτικό και επιχειρηματικό χώρο, είναι πολιτικά συνειδητοποιημένος, χωρίς παρωπίδες και πάνω απ’ όλα ενεργός πολίτης.
Μου έγραψε, λοιπόν, αυτό το κείμενο, με την προτροπή «κοινοποίησέ το όπου θες». Το έκανα στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ. Το κάνω και τώρα, στον «Φιλελεύθερο». Όπως θα διαβάσετε, ο Γιώργος δεν μασά τα λόγια του!
«Δεν έχουν τελειωμό όσα μαθαίνουμε για την Πλεύση της κας Κωνσταντόπουλου.
11 υποψήφιοι πανελλαδικά προχώρησαν σε δημόσια καταγγελία μετά την απόφασή της να αλλάξει τη σειρά των υποψηφίων της Πλεύσης Ελευθερίας στις προσεχείς εκλογές της Κυριακής.
Μετά τον πρώτο γύρο στις 21 Μαΐου, με απόφαση της άλλαξε όσους και όσες πρώτευσαν στις 29 από 59 εκλογικές περιφέρειες. Ειδικότερα δε, στις μεγάλες περιφέρειες (Αθήνα – Πειραιάς – Θεσσαλονίκη) άλλαξαν οι πρώτοι στις οκτώ από τις δέκα περιπτώσεις.
Η Όλγα Δάλλα, πρώτη με 4.400 σταυρούς στις εκλογές του Μαΐου στον Νότιο Τομέα Αθηνών στάλθηκε στην τρίτη θέση.
Η Χρύσα Διαμαντοπούλου, από πρώτη στον Βόρειο Τομέα Αθηνών, με 4.032 σταυρούς, βρέθηκε στην ένατη θέση.
Η Μαργαρίτα Καζάκου, τέως αντιδήμαρχος Περάματος επί οκτώ έτη, με το 65% του συνολικού αριθμού των σταυρών, που πήρε η Πλεύση Ελευθερίας στην Β΄ Πειραιώς βρέθηκε, στην τρίτη θέση.
Η Αλεξάνδρα Πολυχρονοπούλου, που πρώτευσε στην Περιφέρεια Βοιωτίας, αντικαταστάθηκε από εκείνον που ήλθε τελευταίος στην Φθιώτιδα.
Και άλλες πολλές περιπτώσεις όπου “πέταξε στα σκουπίδια τη λαϊκή εντολή”.
Όπως είναι φυσικό, όλα αυτά προκάλεσαν την κριτική προς την ίδια από πολλές πλευρές και εκτός κόμματος.
“Θα τους συντρίψω εγώ”, λέει. “Θα φροντίσω να υπάρξουν νομικές ενέργειες και νομικές συνέπειες, όπως και για τις απειλές και τους εκβιασμούς”.
Αυτό το “εγώ” είναι που τρομάζει. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου έχει αφήσει στην άκρη το “εμείς” που ακόμα και από κόμματα αρχηγικά χρησιμοποιείται. Όλες οι τοποθετήσεις της κρύβουν το “εγώ”.
“Δεν μπορώ να συμμερισθώ μια αγάπη για τις θέσεις, που δεν έχουμε καν. Ουδείς έχει το δικαίωμα να έχει μια τέτοια προσδοκία”, δηλώνει αριστερά και δεξιά. Βέβαια, η ίδια επιφυλάσσει στον εαυτό της το δικαίωμα να ρυθμίζει την τύχη των άλλων.
Ισχυρίστηκε, πως οι καρδούλες πάνε μαζί με τις γροθιές. “Η καρδιά μας είναι η γροθιά μας”, είπε.
Θυμόμαστε δε την ίδια σαν Πρόεδρο της Βουλής, μόνη έξω από τη Βουλή με κατάμαυρο κοστούμι, να έχει την γροθιά υψωμένη (φωτό), να θέλει να εκφράσει την οργή.
Δεν έχουμε ξεχάσει το οργισμένο βλέμμα της όταν ρωτούσε με ύφος ανακριτή άλλων εποχών τους ιδεολογικούς της εχθρούς.
Δεν έχουμε ξεχάσει την αγέρωχη περπατησιά της και το σηκωμένο πηγούνι της (ποιον μου θυμίζει άραγε;), όταν ο ανεκδιήγητος ακροδεξιός Πάνος Καμένος σαν υπουργός Εθνικής Άμυνας την υποδεχόταν με πλήρεις τιμές στο Πεντάγωνο.
Διάβασα πως πιστεύει ότι ο κόσμος τη θεωρεί καταλληλότερη για πρωθυπουργό. Και αν διαβάζω καλά τις επιτηδευμένα ασαφείς δηλώσεις της, θεωρεί ότι είναι και αντικείμενο αγάπης του κόσμου. “Αποκλείεται να αφήσω να συντρίψουν την ελπίδα των πολιτών και την αγάπη τους”, λέει.
“Ισχύς μου η αγάπη του λαού”, ήταν το σύνθημα κάποιων μοναρχών, μεταξύ των οποίων και της Ελλάδας.
Χρησιμοποιεί αφηρημένες έννοιες και είναι επιτηδευμένα ασαφής. Δήλωσε στον κ. Ευαγγελάτο (σ.σ.: στο Mega) πως δεν υπάρχει λόγος να παρουσιάσει πλήρες πρόγραμμα αφού δεν είναι κόμμα εξουσίας. Δεν θέλει να μας πει τι πιστεύει επειδή αυτό που την ενδιαφέρει είναι πως θα ελιχθεί;
Δεν τοποθετήθηκε για το θέμα της μουσουλμανικής μειονότητας της Ροδόπης, τη στιγμή που ακόμα και τα μικρότερα κόμματα είπαν κάτι. Σιώπησε. Όπως έκανε και για το θέμα του ναυαγίου, εκτός από μια γενικόλογη δήλωση θλίψης. Κοντολογίς, ελίσσεται, δεν κάνει πολιτική.
Αν σε αυτά προσθέσουμε ότι βάσει του κανονισμού της Βουλής, Άρθρο 97, Παράγραφος 6, δικαιούται ως πρώην πρόεδρος της Βουλής να παίρνει τον λόγο όποτε θέλει και, με δεδομένη την οίηση που τη χαρακτηρίζει, δεν περιμένω ο κοινοβουλευτικός βίος της χώρας να κερδίσει κάτι…».
