Τα φυτοφάρμακα που προστατεύουν τα φυτά από τους εχθρούς τους, είναι θανάσιμοι εχθροί των ανθρώπων που τα καταναλώνουν.
Καταλάβαμε σωστά; Οι αγρότες που πήραν τα τρακτέρ τους και διαδήλωσαν στη Λευκωσία, μπροστά στο Προεδρικό και στο Σπίτι της Ευρώπης, ζητούν να μην υπάρξουν περιορισμοί στη χρήση φυτοφαρμάκων, δηλαδή απαγόρευση της χρήσης τους σε ευαίσθητους τόπους όπως προστατευόμενες περιοχές Natura, κοντά σε ποταμούς και φράγματα, σε κατοικημένες περιοχές, πάρκα και παιδικές χαρές – γιατί; Επειδή αν δεν ψεκάζουν, θα καταστραφούν οι καλλιέργειες και οι ίδιοι. Μήπως είναι… ψεκασμένοι;
Καταρχήν, τα φυτοφάρμακα είναι επιβλαβή για τον άνθρωπο ή όχι; Όλες οι έρευνες λένε πως δεν σκοτώνουν μόνο τα παράσιτα αλλά και ανθρώπους – πρώτα απ’ όλους παιδιά και εκείνους που τα χρησιμοποιούν, δηλαδή τους ίδιους τους αγρότες που είναι άμεσα εκτεθειμένοι. Και γιατί πρέπει να ψεκάζουν εκεί που παίζουν παιδιά και συχνάζει κόσμος; Είναι απαραίτητο να μολύνουν το νερό που πίνουμε; Και εμείς πρέπει να (συνεχίσουμε να) δηλητηριαζόμαστε για να μη χάσουν τα κέρδη τους οι αγρότες και ο υποστηρικτικός κλάδος; Είναι σαν να λέμε πως πρέπει να καπνίζει ο κόσμος για να μη ζημιωθούν οι καπνοπαραγωγοί και οι βιομηχανίες τσιγάρων, να μπεκρουλιάζουμε για να ευημερούν αμπελουργοί και οινοποιεία, να καταστρεφόμαστε στα καζίνα για να έχει έσοδα το κράτος… Πώς είπατε; Α, ναι, αυτό ακριβώς κάνουμε.
Οι αγρότες, λοιπόν, θέλουν να συνεχίσουν να δηλητηριάζουν τις καλλιέργειές τους, τη φύση, τον εαυτό τους κι εμάς, γιατί αλλιώς δεν θα έχουν κέρδος και θα πρέπει ν’ αλλάξουν δουλειά. Η γη που δεν καλλιεργείται, λένε, καταλαμβάνεται από ανεξέλεγκτη βλάστηση (δηλαδή η φύση παίρνει πίσω αυτό που της ανήκει) με κίνδυνο… πυρκαγιές. Να που βρήκαμε και πώς να μην καιγόμαστε: Να ξηλώσουμε τα δάση από την ανεξέλεγκτη και ανεπιθύμητη βλάστηση και να φυτέψουμε μαρούλια και ντομάτες… Αλλά ποιος είπε ότι ο μόνος τρόπος να έχεις βιώσιμη καλλιέργεια είναι τα επικίνδυνα φυτοφάρμακα; Η βιολογική γεωργία, η οποία ακμάζει χρόνο με τον χρόνο, πώς κατορθώνει να είναι ένας αναπτυσσόμενος και επικερδής κλάδος ακόμα και στην Κύπρο;
Από την άλλη, όταν βλέπετε, π.χ., τέλειες ντομάτες, μεγάλες και κατακόκκινες, που έρχονται από την… Ολλανδία, δεν υποψιάζεστε ότι αυτό είναι αφύσικο; Ότι κάποια φάρμακα έβαλαν το κατιτίς τους; Και με τα μεταλλαγμένα τι γίνεται, τα ξεχάσαμε; Τα όμορφα, μεγάλα φρούτα και τα δροσερά λαχανικά είναι έτσι από τη φύση τους; Δεν έχουμε κι εμείς ευθύνη που τα θέλουμε όλα τέλεια; Μήπως είμαστε οι ηθικοί αυτουργοί της δηλητηρίασής μας, όταν οι παραγωγοί θέλουν απλώς να μας ικανοποιήσουν;
Η Ευρώπη με τους κανονισμούς της είναι, εννοείται, υποκριτική. Βάζει όρια συμμόρφωσης σε πέντε δέκα, είκοσι χρόνια – ώς τότε, όσοι επιζήσουν. Δεν είναι μόνο οι καλλιέργειες αλλά και το κρέας, το γάλα, τα ψάρια. Δηλητηριάζονται και τα ζώα (ας μη μιλήσουμε για τα αντιβιοτικά που παίρνουμε χωρίς… συνταγή), σκοτώνονται οι μέλισσες (χωρίς αυτές, φυτά τέλος) και καταστρέφεται η γη και τα υπόγεια νερά. Πού είναι οι οργανώσεις καταναλωτών; Είδατε καμιά αντίδραση; Και το κράτος όπως πάντα ανύπαρκτο. Ενημέρωσαν τους αγρότες; Τους εξήγησαν τους κινδύνους; Τους έδωσαν εναλλακτικές; Τους συμβούλευσαν πώς να προστατέψουν τις καλλιέργειές τους; Αλλά ποιος να το κάνει; Απ’ όσα μου λένε γνωστοί μου αγρότες, όσες φορές ζήτησαν συμβουλή από το υπουργείο, οι «ειδικοί» ήξεραν λιγότερα από αυτούς.
Ούτως ή άλλως, τα φυτοφάρμακα δεν θα φύγουν εύκολα από τη ζωή μας – και πρέπει να φύγουν οπωσδήποτε, αφού προκαλούν από αλλεργίες και καταστροφή του ανοσοποιητικού μέχρι καρκίνο. Από την άλλη, η Κύπρος είναι πολύ μικρή, άκουσα να λέει κάποιος, και άμα αφαιρέσουμε τις περιοχές Natura, τις κατοικημένες περιοχές, τα ποτάμια, τα ρέματα και τα φράγματα, τι μένει για καλλιέργεια χωρίς φυτοφάρμακα; Αυτό ακριβώς είναι το θέμα, αλλά από την ανάποδη: Ότι αν δεν εφαρμοστεί η οδηγία για τις περιοχές όπου θα απαγορεύεται η χρήση επικίνδυνων φυτοφαρμάκων, πού θα μπορούμε να πάμε εμείς οι υπόλοιποι για να προστατευτούμε;
Οι αγρότες, επίσης, μπορούν πολύ εύκολα να πάρουν τα τρακτέρ τους, τα φορτηγά και τα διπλοκάμπινα και να κλείσουν τους δρόμους διαδηλώνοντας, ως ένα αποτελεσματικό μέτρο πίεσης στην κυβέρνηση για να πετύχουν αυτό που θέλουν. Εμείς μπορεί να μην έχουμε τρακτέρ, έχουμε όμως αυτοκίνητα – και είμαστε πολύ περισσότεροι. Τι λέτε λοιπόν, πάμε κόντρα;
chrarv@phileleftheros.com
Ελεύθερα 25.6.2023
