Το στοιχείο της αυτοδυναμίας, με όρους και προϋποθέσεις, που καθιστούν ακόμα πιο ισχυρό προσωπικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη, δοκιμάζεται από τις αμέσως επόμενες επιλογές αλλά και πολιτικές του
Τέλος από ψες σε άλλη μια προεκλογική περίοδο στην Ελλάδα. Αναμφίβολα κύριο χαρακτηριστικό της ήταν το υποτονικό κλίμα που κυριάρχησε. Λόγω της αγεφύρωτης διαφοράς στην κάλπη, που είχε προκύψει στη διαδικασία της 21ης Μαΐου, μοιραία έτσι είχαν τα πράγματα. Όντως, δεν επιδεχόταν οποιασδήποτε ανατροπής το αποτέλεσμα.
Το σκηνικό προβλεπόμενο, γεγονός που άφηνε την όλη διαδικασία να εξελιχθεί με μόνο σχεδόν τυπικό χαρακτήρα. Αυτό, άλλωστε, φάνηκε και από την κάλυψη που έδιναν τα μέσα ενημέρωσης αλλά και τις συζητήσεις των ημερών. Θα πρέπει, ίσως, να επιστρατευθούν διακεκριμένοι αναλυτές για ν’ αποφανθούν κατά πόσο συνέβη και στο παρελθόν να εξελιχθεί αυτού του είδους η εκλογική διαδικασία, σε… ύφος τόσης βαρεμάρας…
Ωστόσο, από σήμερα τα σπουδαία. Το διακύβευμα της επόμενης μέρας, τής δίνει μάλλον ένα ξεχωριστό χρώμα, το οποίο σίγουρα όχι μόνο δεν κρατά καθηλωμένο αλλά ανεβάζει το δείκτη του ενδιαφέροντος. Το πολλά υποσχόμενο πολιτικό τοπίο που διαμορφώνεται, αποκτά σίγουρα μεγάλη σημασία γιατί συναρτάται με το ίδιο το μέλλον της χώρας. Μάλιστα με πραγματικούς όρους, γιατί δεν υπάρχουν οποιαδήποτε περιθώρια πισωγυρισμάτων. Το μεγάλο στοίχημα των ισχυρών προκλήσεων, με τις όποιες συνεπαγόμενες μεταρρυθμίσεις, ενώπιον των οποίων ήδη βρίσκεται η χώρα, δεν αντέχει σε πολιτικές μετριότητας και κυρίως προχειρότητας ή πολύ περισσότερο ανικανότητας. Οι καιροί ου μενετοί… Εκτός από τα κοινωνικά, οικονομικά και άλλα, είναι κυρίως τα εθνικά θέματα – που αγγίζουν και την Κύπρο – αλλά και το γενικότερο διεθνές περιβάλλον, το οποίο είναι τόσο ρευστό και εύθραυστο. Οι τελευταίες εξελίξεις στην Ρωσία το μαρτυρούν.
Το στοιχείο της αυτοδυναμίας, με όρους και προϋποθέσεις, που καθιστούν ακόμα πιο ισχυρό προσωπικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη, δοκιμάζεται από τις αμέσως επόμενες επιλογές του ανάμεσα σε πρόσωπα – θα φανεί κατά πόσο θα λειτουργήσει και το στοιχείο των εκπλήξεων – αλλά και των μοντέλων που θα διέπουν την όλη διαχείριση της εξουσίας, στα επί μέρους αλλά και στα γενικότερα ζητήματα. Με τέτοια δεδομένα, θ’ αποτολμούσαμε να ισχυριστούμε ότι θα είναι ακόμα πιο ασήκωτες οι ευθύνες σ’ ένα τέτοιο άκρως απαιτητικό και ανταγωνιστικό περιβάλλον, δεδομένου ότι η εμπιστοσύνη που αποκόμισε από το αποτέλεσμα της κάλπης, τον φέρνει μπροστά σ’ ένα μεγάλο μονόδρομο, αυτό της επιτυχίας. Αντίθετα θα είναι ασήκωτο το τίμημα της όποιας στραβής…
Όμως, ακόμα πιο δύσκολη αναμένεται η επόμενη μέρα και για τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Καλούνται να ανασυνταχθούν και να προβούν στο δικό τους απολογισμό. Το τόλμημα μιας μικρότερης ή μεγαλύτερης ανανέωσής τους, αλλά και του εκσυγχρονισμού τους, πέραν της πεπατημένης, αποτελεί επίσης αναπόφευκτο μονόδρομο. Τα σπουδαία, επομένως, αφορούν την επόμενη μέρα.
