Για άλλη μια χρονιά αγκαλιάσαμε με εμφανή συγκλονισμό τις μανάδες στον τύμβο (σε λίγα χρόνια ούτε αυτό δεν θα γίνεται γιατί θα έχουν πεθάνει όλες), ανασύραμε μνήμες, φωτογραφίες, επετειακά ρεπορτάζ, τροποποιήσαμε το ρεπερτόριο στα τραγούδια που παίζονται στα ραδιόφωνα, παίξαμε τις σειρήνες, τσακωθήκαμε για το ποιοι νεκροί πρέπει να μνημονεύονται, καταραστήκαμε τους αίτιους, «φορέσαμε» το επετειακό πένθιμο ύφος και μιλήσαμε για αγώνες. Ακόμα και την Κερύνεια αναφέραμε.
Κι ύστερα συνεχίσαμε τη spectacular πορεία μας προς το μέλλον. Εντάξει, δεν μπορείς να θρηνείς όλη μέρα, κάθε μέρα, για 49 χρόνια. Από την άλλη όμως, δεν μπορεί τις υπόλοιπες 362 μέρες (πλην 15ης Ιουλίου, 20ης Ιουλίου και 14ης Αυγούστου), ο βίος και η συμπεριφορά μας να μην μαρτυρά στο ελάχιστό τον τόσο πόνο. Που κρύβεται τον υπόλοιπο καιρό και πως γίνεται να εκδηλώνεται με τόση ένταση για τρεις μόνο μέρες; Ποιο από τα δυο προσωπεία είναι το αληθινό;
Οι πολιτικοί ηγέτες δηλώνουν πως ακεραία την ευθύνη για το αδιέξοδο την έχει η Τουρκία. Κι ο Ερντογάν με τις δηλώσεις του κάνει ότι μπορεί για να τους παραχωρήσει άλλοθι ξεκαθαρίζοντας πως μόνη λύση είναι δύο κράτη. Ποιος μίλησε όμως πρώτος, τουλάχιστον δημόσια, για δύο κράτη; Ακόμα κι την τεχνητή νοημοσύνη επιστρατεύσαμε για να μας πει το μέλλον και συμφώνησε με τον Ερντογάν. Για αυτό κι οι επιχειρηματίες δεν βλέπουν πια κανένα ρίσκο να επενδύσουν στην Αμμόχωστο. Οι κρατήσεις στα ξενοδοχεία άρχισαν ήδη. Το γεγονός μας σοκάρει, αν και εδώ και χρόνια γίνονται κρατήσεις στα ξενοδοχεία και στα Airbnb της Κερύνειας, χωρίς να το κάνουμε θέμα. Πολλοί δε από τους πελάτες έχουν ελληνοκυπριακή ταυτότητα. Γιατί είναι πιο φτηνά, έχει καλύτερες παραλίες, είναι ο τόπος μας και δεν το χαρίζουμε, γιατί έτσι… Ο χρόνος λειτουργεί εις βάρος του ηττημένου. Ότι σόκαρε πριν 30 χρόνια, σήμερα είναι σχεδόν αποδεκτό. Δυστυχώς, σε όλο αυτό το σκηνικό θα προστεθεί και η Αμμόχωστος. Καθόλου μπλόφα δεν ήταν το άνοιγμα της. Θα συνεχίζουμε να βάζουμε σε εισαγωγικά τις λέξεις και τα τουριστικά αυτοκίνητα της αποκεί πλευράς θα κυκλοφορούν αποδώ κρύβοντας με τόσο εμφανή τρόπο το και πηγαινοφέρνοντας τουρίστες. Μέχρι εκεί θα εξαντλείται η αγωνιστικότητα μας. Στα εισαγωγικά και στη μη ανοχή παρουσίας ψευδοταξί από εδώ. Άμα κρύβουν το Τ όμως, ok. Παύουν να είναι ταξί και γίνονται ΙΧ. Σε τέτοια σουρεαλιστικά τερτίπια εκτονώνουμε την αγωνιστικότητα μας.
Και του χρόνου, που θα συμπληρωθεί μισός αιώνας θα διατρανώσουμε με όλες μας τις δυνάμεις την απόφαση για ανένδοτο αγώνα.
