Ειδική σε θέματα γλώσσας και κυπριακής διαλέκτου, σε ερώτησή μου πώς θα μπορούσα ν’ αποδώσω τον όρο «ίνφλουενσερς» στην ελληνική, μου απάντησε μονολεκτικά ότι η λέξη δεν μεταφράζεται! Προφανώς και η ελληνική υφήλιος έχει αποδεχτεί την αγγλοσαξονική ονομασία αυτού του νεοφανούς φαινομένου.
Πριν πάρω τη γνώμη της ειδικού σκέφτηκα ότι μια πρώτη μετάφραση θα μπορούσε να είναι καθοδηγητής, δηλαδή άτομο που παρασέρνει πλήθη προς επιλεγμένες κατευθύνσεις. Κάτι μας θυμίζει από το μακρινό παρελθόν. Στους σημερινούς ίνφλουενσερς που κατακλύζουν τις οθόνες των κινητών, εκπροσωπούνται όχι μόνον τα δύο κλασικά φύλα. Υπάρχει πλατιά γκάμα επιλογής. Σαφώς υπερτερεί το ξανθό και θηλυκό φύλο, είναι καλλίπυγο και δεν παραπέμπει σε καμία περίπτωση στην Εφέσια Αρτέμιδα.
Όλοι- ανεξαρτήτως γένους και ηλικίας – έχουν χιλιάδες φόλλοουερς… Ούτε και αυτή η λέξη μεταφράζεται. Ανθρώπινοι οπαδοί που το μόνο που κάνουν είναι να πατούν ανώδυνα ένα κουμπάκι που λέει «like». Και αυτή η λέξη δεν υπόκειται σε μετάφραση. Η άλλη επιλογή είναι η κόκκινη καρδούλα. Όταν ενεργοποιείται το like, ανεβαίνει ένα χεράκι.
Τι κάνουν οι ίνφλουενσερς για να έχουν χιλιάδες οπαδούς; Απεικονίζονται και η θέασή τους προκαλεί θαυμασμό, αναστάτωση και ανάταση και είναι δωρεάν. Υπάρχει και ένα καινούργιο παρακλάδι, αυτό όμως πληρώνεται. Είναι οι σλιπιγκίφλουενσερς. Αυτοί απεικονίζονται ενώ κοιμούνται. Ανάσκελα, μπρούμυτα, στο πλευρό, μόνοι, με παρέα, τίτσιροι, σιεπασμένοι… Αν πληρώσετε μπορείτε να τους ξυπνήσετε. Ο τρόπος ξυπνήματος έχει διάφορες τιμές για κάθε βαλάντιο.
Έτσι πλέον εκφράζεται ένα μέρος του σύγχρονου κόσμου, ανώδυνα, πατώντας ένα κουμπί, αποκτάς απαντήσεις σε ερωτήσεις φιλοσοφικού ή υπαρξιακού περιεχομένου, ικανοποίηση στιγμιαίων αναγκών, νομίμων ή παρανόμων, παρέχεται η δυνατότητα λεπτομερέστατης παρακολούθησης των κινήσεων της/του, όλη αυτή η εξυπηρέτηση χωρίς καμία επαφή… εκείνη/ος στην οθόνη, εσύ στο γραφείο, όλα αυτά συντελούνται μέσω κυμάτων… ένας κόσμος πριβέ ανάμεσα στην οθόνη και στην πραγματικότητα όπου τα πάντα είναι δυνατά.
Η δημόσια εκφορά λόγου και προσωπικής άποψης ανήκουν στο παρελθόν, ο κόσμος της αυξημένης πραγματικότητας [augmented reality] προσφέρει ασφάλεια και ευκολία. Με το πάτημα ενός κουμπιού, όλα γίνονται.
Παρόλα αυτά τα φαιδρά που σηματοδοτούν έναν κόσμο σε παρακμή που άγεται και φέρεται από τους λογής- λογής ίνφλουενσερς, ο πλανήτης συνεχίζει να γυρίζει, ο Πούτιν κατάφερε να φάει τον Γευγένι Πριγκόζιν και άλλους εννέα, το ξανθό γένος συνεχίζει ακάθεκτο τον αγώνα του ενάντια στο κακό, οι πυρκαγιές καλά κρατούν, το μαύρο νέφος πάνω από την Αθήνα είναι εφιαλτικό, αναμένουμε με τρόμο το Εν Νίνιο, παρόλες τις καθησυχαστικές ανακοινώσεις που έδωσαν τα τοπικά μηναλλάγια, για ευεργετικές βροχές που θα έρθουν. Το κράτος μας, ανακοίνωσε ότι σε όλα τα σχολεία θα μπουν κλιματιστικά, άθλος στον οποίο έφτασαν με κόπο μετά από πολύχρονες προσπάθειες…
Εδώ, στην επαρχία ο κόσμος παρακολούθησε στις τηλεοράσεις των υπαίθριων καφενείων τρώγοντας κλέφτικο, τα της Πύλας, οι τουρκοφάγοι χάρηκαν και επιβεβαίωσαν τη στάση τους χειροκροτώντας τις δηλώσεις της πλευράς που δε θέλει επανένωση του τόπου. Όταν είδαν την τούρκικη μπουλντόζα να σπρώχνει το αυτοκίνητο των Η.Ε, στιγμιαία κράτησαν την αναπνοή τους, μετά έβαλαν στο πιάτο τους ακόμη λίγο κλέφτικο. Το κράτος εξέφρασε ευχαριστίες προς τον πλανήτη που αυτή τη φορά καταδίκασε αβίαστα την Τουρκία για την επίθεση στους κυανόκρανους. Κάθε καταδίκη της Τουρκίας είναι νίκη της εθνικής μας αξιοπρέπειας, είπαν όλοι με μια φωνή.
Όλα ξεχάστηκαν όταν έσκασε η συνέντευξη του Άντρου, πάλι στο καφενείο υπήρξε διάσπαση μετώπου, κάποιοι χειροκρότησαν, κάποιοι μειδίασαν για συμβάντα που έγιναν το 2004, «εγιώ ελάλου σου το κουμπάρε μου, αμμά εσού εν επίστευκες». Η ηγεσία συγκάλεσε ιδεοθύελλα στη δροσιά της προεδρικής κατοικίας με σούβλες τζιαι σουτζούκο για επιδόρπιο, ενώ ο γέριμος κύριος Κόλιν Στιούαρτ, ιδρωμένος και αποκαμωμένος, προσπαθεί να καταλάβει, όχι να λύσει, τη σπαζοκεφαλιά που λέγεται κυπριακός λαός.
Σε μια βδομάδα το φετινό καλοκαίρι θα είναι παρελθόν. Δυο μήνες γεμάτοι εμπειρίες, για άλλους καλές, για μερικούς κακές, θερμό και επικίνδυνο καλοκαίρι κυριολεκτικά, με επαίνους μόνο για τους πυροσβέστες και τους εθελοντές, για την ετοιμότητα και την προσήλωσή τους στο υπέρτατο καθήκον που είναι ο τόπος.
Από τα πέριξ απουσίασε οικτρά η ειλικρίνεια, κάποια κίνηση, καμιά πρόταση συναίνεσης, καλής θέλησης, ένας έγκαιρος προγραμματισμός που δεν είναι μόνο για πάρτι μας – όπως είπε εξ’ άλλου και ανώτατος αξιωματούχος του κράτους της ομάδας σκέψης απολιτίκ, η όλη αντίδραση της κυβέρνησης ήταν καλή, έγιναν πολλά σε διπλωματικό επίπεδο και δεν πρέπει να υποτιμούνται, εξ’ άλλου είναι νωρίς… Θα δείξει.
Συχνά συναντώ στην ακροθαλασσιά τον κύριο Νίκο από την Αγία Μαρίνα που ψαρεύει στη γειτονιά μου. Κατεβαίνει στον βράχο του πριν χαράξει το φως, κουβαλά την πτυσσόμενη καρεκλού του και μια ομπρέλα, το καλάμι και όλα τα συμπράγκαλα που χρειάζεται η τέχνη του και κάθεται εκεί ώρες.
- Ήντα που έπιαες, κύριε Νίκο, σήμερα, τον ρωτώ.
- Έτο, κάτι τζεφαλούθκια, καμιά δκιο κουρκουνούες, εν βραστά τα νερά κόμα, έν έσιη ψάριν, με σορκούς, με σκάρους όπως παλιά.
- Εν βαρκέσαι μανιχός πας τον βράχον τόσες ώρες;
- Εν λιον πράμα η τηανιά που εν να πάρω έσσω τζαι τα κοκκαλούθκια για τον κάττο μου…
Ο δικός μου ίνφλουενσερ!
Καλό φθινόπωρο συμπολίτες
Ελεύθερα, 27.8.2023
