Καθώς διάβαζα τη συνέντευξη Άντρου Κυπριανού (ΑΚ) στον Αντρέα Κημήτρη (Κ: 20.08.2023) χτυπούσε διαρκώς στο μυαλό μου σαν καμπανάκι συναγερμού το απόφθεγμα του Ελύτη, «Χρειάζονται αλήθειες, ακόμη και για να πεις ψέματα».
Και το ΑΚΕΛ στις κρισιμότερες στιγμές της σύγχρονης ιστορίας της Κύπρου είπε μισές αλήθειες που τις στόλιζε με ψέματα, όπως ιστορικά αποδεικνύεται, καταπατώντας όλα αυτά που διακηρύττει διαχρονικά περί πολιτικής εντιμότητας και ειλικρίνειας, της Αριστεράς. Μόνο που το ΑΚΕΛ, σαν συμπαγής πολιτικός σχηματισμός δεν είναι πια η Αριστερά αν και τοποθετεί εαυτόν αριστερά. Το άλλο που προκύπτει από τη συνέντευξη Κυπριανού είναι πόσο αφελείς θεωρεί όσους τουλάχιστον παρακολουθούν το πολιτικό τοπίο συστηματικά και μετρούν τα λόγια και τα έργα των πολιτικών, λησμονώντας τον Φρίντριχ Σίλλερ που έγραψε ότι «ακόμα και οι θεοί ηττώνται όταν τα βάλουν με τη βλακεία». Ας πούμε πρώτα για αυτό που έβγαλε και τίτλο, ότι δηλαδή αιωρείτο η απειλή ότι ο Τάσσος θα παραιτείτο σε περίπτωση που υιοθετείτο το «ναι» στο σχέδιο Ανάν και σε τέτοιο ενδεχόμενο θα ζητείτο από τον Δημήτρη Χριστόφια, αν περνούσε το «ναι» στο δημοψήφισμα, να υπογράψει το σχέδιο, επειδή ήταν πρόεδρος της Βουλής! Σε τέτοιο ενδεχόμενο ο ΑΚ αποφεύγει να πει ότι ο Χριστόφιας θα ήταν ο αδιαμφησβήτητος ηγέτης της λύσης και θα μπορούσε να τσιμεντώσει το «ναι» εντός της λύσης ως ο νέος πρόεδρος.
Τώρα, 19 χρόνια μετά, το τσιμέντο του «όχι» θεμελίωσε τόσο βαθιά τη διχοτόμηση που κανείς δεν μπορεί να το σπάσει, όσο κι αν αυτό βροντοφωνάζει η σημερινή ηγεσία του κόμματος. Ακόμα την μεγάλη αλήθεια για το «όχι» του Χριστόφια, ο ΑΚ δεν την είπε, «για το πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα εκείνες τις δύσκολες μέρες» και πως το ΑΚΕΛ το 2004 δεν μπορούσε να παραγνωρίσει το βέτο της Μόσχας στο Ανάν! Η κολόνια εκείνη κρατούσε χρόνια, και συγκεκριμένα από το Νοέμβριο του 1978 με το Αμερικανοβρετανοκαναδικό σχέδιο λύσης που υποβλήθηκε από την κυβέρνηση Κάρτερ και απορρίφθηκε από το ΑΚΕΛ σε συνεννόηση με τη Σοβιετική Ένωση, «ως ιμπεριαλιστικό και διότι αποτελούσε επέμβαση άλλων χωρών στα εσωτερικά της Κύπρου» σύμφωνα με ανακοίνωση του κόμματος. Ο Ν. Ρολάνδης περιέγραψε το σχέδιο (Alpha TV 9/10/2020) ως την καλύτερη ευκαιρία που υπήρξε διαχρονικά για την επίλυση του κυπριακού καθώς προνοούσε και την επιστροφή της Αμμοχώστου στους νόμιμους κατοίκους της με την έναρξη των συνομιλιών και ανεξαρτήτως του αποτελέσματος των διαπραγματεύσεων, θα παρέμεναν στα σπίτια τους. Το τηλεφώνημα του Ρώσου πρέσβη Αστάβιν στον Παπαϊωάννου έγινε στις 29 Νοεμβρίου 1978, όπως η ΚΥΠ ενημέρωσε τον Πρόεδρο Κυπριανού. Αν και επίσημα απέρριψε το σχέδιο ο Κυπριανού (14.11.1978), στις 13.12.1978 έστειλε τον Ρολάνδη στην Νέα Υόρκη να ζητήσει όπως το Αμερικανοβρετανοκαναδικό σχέδιο υποβληθεί από τον ΟΗΕ αλλά ο Γ.Γ. Κουρτ Βάλτχάιμ απάντησε αρνητικά. Έτσι η Σοβιετική Ένωση με δεκανίκι το ΑΚΕΛ του Εζεκία Παπαϊωάννου, «τσιμέντωσε» τη μοίρα των Βαρωσιωτών, από το 1978! Και το 2004 η Ρωσία που πλασάρει μονίμως το παραμύθι της υπερδύναμης που στηρίζει τη λύση του Κυπριακού αλλά μονίμως την υποσκάπτει διότι θέλει να συντηρείται το τραύμα «Ελλάδα-Τουρκία» στο μαλακό υπογάστριο του ΝΑΤΟ, ήταν επίσης πίσω από την απόφαση του ΑΚΕΛ που έγειρε την πλάστιγγα υπέρ του «όχι» από τη μια μέρα στην άλλη. Όσο για την απειλή που αιωρείτο ότι ο Τάσσος θα παραιτείτο σε περίπτωση που υιοθετείτο το «ναι» και ότι ο Χριστόφιας θα ήταν ενώπιον του διλήμματος να υπογράψει το σχέδιο Ανάν αν περνούσε το «ναι», είναι ακριβώς προφάσεις εν αμαρτίαις. Μάλιστα όπως παραδέχεται ο Άντρος Κυπριανού, «όταν τον Ιούλιο του 2007 το ΑΚΕΛ αποφάσισε να στηρίξει την υποψηφιότητα Χριστόφια, άλλαξε η ρητορική του Τάσσου, «καθώς ο ίδιος και συνεργάτες του μιλούσαν για προσπάθεια δημιουργίας άλλης βάσης λύσης του Κυπριακού». Αυτό ακριβώς για το οποίο μιλά από το Κραν Μοντάνα και εντεύθεν η τουρκική πλευρά. Ποια είναι αυτή; Ο μόνος που περιέγραψε μια άλλη βάση λύσης ήταν ο Νίκος Αναστασιάδης και ήταν αυτή των δύο κρατών! Ο ΑΚ αφού περιγράφει πόσο σπουδαίος ήταν ο Τάσσος στην εσωτερική διακυβέρνηση του καταλογίζει δύο πράγματα: λανθασμένη διαχείριση του Κυπριακού και ανοχή που επέδειξε στη δαιμονοποίηση της διαφορετικής άποψης στο σχέδιο Ανάν. Δηλαδή στο σπουδαιότερο ζήτημα της Κύπρου, το Κυπριακό ο Τάσσος φέρει βαριά ευθύνη αλλά το ΑΚΕΛ ουδεμία αν και έμεινε στην κυβέρνηση Τάσσου μέχρι λίγο πριν τις προεδρικές για να εισπράξει πολιτικό αντίτιμο από την εξουσία, που και εισέπραξε με την εκλογή Χριστόφια. Σε ότι αφορά «στη δαιμονοποίηση της διαφορετικής άποψης στο σχέδιο Ανάν», καλό είναι να θυμίσει κανείς στον ΑΚ ότι την περιβόητη περιρρέουσα την πλάσαρε ο Δημήτρης Χριστόφιας σε δηλώσεις στο αεροδρόμιο Λάρνακας, όταν πήγε για να υποδεχθεί τον Τάσσο, ο οποίος την παρέλαβε σαν ανέλπιστο δώρο!
Ο Αντρέας Κημήτρης θεωρώ ότι δεν ρώτησε την πιο ακριβή ερώτηση. Αν δηλαδή ίσχυε αυτό που εγώ έγραψα στις 10.01.2021 ότι ο Τσίπρας είπε στον ίδιο τον Άντρο πως ο Αναστασιάδης του είπε ότι στην πρώτη θητεία του έκαμε 300 εκατομμύρια ευρώ και με την ολοκλήρωση της δεύτερης θα έφτανε το ένα δισεκατομμύριο. Αυτό μετέφερε ο Άντρος από την Αθήνα και το είπε σε πολλούς μεταξύ των οποίων και σε μένα. Μόνο που εγώ το έγραψα. Κι όταν εσχάτως σε μια δημόσια συνάντηση τον ρώτησα γιατί το διέψευσε μου είπε ότι επειδή λάθος έγραψα ότι λέχθηκε σε δείπνο! Στο βιβλίο του ο ΑΚ δεν θα το γράψει. Ας ελπίσουμε ότι θα το γράψει σε κάποιο βιβλίο του ο Τσίπρας!
