ΚΩΜΩΔΙΑ: Ασφαλώς υπάρχει λόγος που έχουν ακριβύνει όλα στη ζωή μας εξαιτίας του πολέμου που κήρυξε κατά της Ουκρανίας ο Πούτιν, εδώ και 586 μέρες σήμερα. Είναι απαράδεκτο και αισχρό όμως να εκμεταλλεύεται κάποιος αυτήν την όντως δύσκολη κατάσταση για να ανεβάζει τις τιμές προϊόντων και υπηρεσιών πολύ πιο πάνω απ’ ό,τι «επιτρέπει» η υπαρκτή κρίση.
Έχω ισχυριστεί πολλές φορές εδώ ότι επιχειρηματικότητα δίχως ηθική είναι πρακτική μαφιόζικη. Οι δράστες, από καταβολής εμπορίου, δεν είναι τυχαίο που ονομάζονται μαυραγορίτες.
Όταν όλοι υποφέρουν –και αυτοί οι «όλοι» είναι συνάνθρωποι και καλοί σου πελάτες– πρέπει να έχεις ενσυναίσθηση και να τους στηρίξεις. Ξέρω πολλούς που το κάνουν, αυτούς προτιμώ και αυτούς ανοικτά διαφημίζω. Στα δύσκολα πρέπει να σταθείς στους πελάτες σου, βοηθώντας τους να αντιμετωπίσουν την καταιγίδα. Και, πάνω απ’ όλα, ευχαριστώντας τους που σε έχουν προτιμήσει.
Σχετικά με αυτό το θέμα, αλλά υπό άλλη οπτική σκοπιά, επικεντρώνοντας περισσότερο στον πελάτη, προσυπογράφω αυτά που σημειώνει στο Twitter η δημοσιογράφος Αθηναΐς Νέγκα:
«Το να επιμείνουμε στο να αγοράζουμε τα φθηνότερα στο σούπερ μάρκετ, δεν είναι μόνο απόφαση οικονομίας αλλά και κοινωνική ευθύνη. Ο Έλληνας πρέπει να πάψει να είναι ο πλέον πειθήνιος Ευρωπαίος καταναλωτής.
Και για να καταλάβουμε το μέγεθος της χαζομάρας του καταναλωτή: Το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο είναι σχεδόν στην ίδια τιμή με το απλό ελαιόλαδο – συχνά και φθηνότερο. Το πρώτο είναι καταλληλότερο για υψηλές θερμοκρασίες όμως όλοι από συνήθεια αγοράζουν το απλό ελαιόλαδο. 12 ευρώ το λίτρο πια».
PERSONA NON GRATA: Ρόμπερτ Φίκο, 59, φιλορώσος λαϊκιστής πολιτικός, πρώην δημοσιογράφος, είναι ο νικητής των προχθεσινών βουλευτικών εκλογών στην Σλοβακία, αφού το κόμμα του Σμερ, κέρδισε το 23% των ψήφων. Ο Φίκο πιστεύει ότι θα καταφέρει να σχηματίσει κυβέρνηση συμμαχίας και να είναι αυτός ο επόμενος πρωθυπουργός. Κατά την «Washington Post», το αποτέλεσμα αυτό είναι σίγουρα «μια απειλή κατά της ενότητας της ΕΕ για υποστήριξη προς την Ουκρανία». Παρά τις δεδηλωμένες προεκλογικά θέσεις του υπέρ του Κρεμλίνου για την εισβολή του 2022 –από το οποίο προφανώς διεκδικεί και οικονομική βοήθεια ως «ανταμοιβή»– και κατά των ΗΠΑ, ο Φίκο δήλωσε χθες ότι είναι υπέρ «μιας ανθρωπιστικής βοήθειας προς την Ουκρανία» και προσφέρεται να μεσολαβήσει «για τον τερματισμό του πολέμου». Κλασική πολιτική ρητορική λαϊκισμού…
ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΚΟΜΑ: Κάποτε θύμωνα με την ανικανότητα της Αστυνομίας στη Λεμεσό να αντιμετωπίσει και να λύσει την άγρια ηχορρύπανση της πόλης, ιδίως στον παραλιακό της άξονα. Τώρα, περισσότερο γελάω. Το βράδυ του περασμένου Σαββάτου, γύρω στη 1:30, πήρα τηλέφωνο την Αστυνομία, ενημέρωσα τον άνθρωπο που απάντησε για την εκκωφαντική μουσική που ερχόταν από κέντρο απέναντι και τον ρώτησα μέχρι ποια ώρα προβλέπει ο νόμος ότι πρέπει να κλείσουν όλα τα μεγάφωνα.
«Εξαρτάται κύριε», αποκρίθηκε θυμωμένα ο αστυνομικός.
«Από τι;», απόρησα.
«Άλλο αν είναι μπουζούκια, άλλο αν είναι πιο ρυθμική μουσική, ξένη…», κάτι τέτοιο συγκράτησα. Σίγουρα το «αν είναι μπουζούκια».
«Εκκωφαντικά σκυλάδικα παίζει αυτήν τη στιγμή», επανήλθα, μάλλον μπερδεύοντάς τον.
«Καλά, θα στείλω περιπολικό», είπε και έκλεισε εκεί η συζήτηση, χωρίς βεβαίως να λάβω απλή απάντηση σε απλό ερώτημα «τι ώρα, διά νόμου, πρέπει να υπάρξει απόλυτη, κοινή ησυχία;».
Θα το πω κι ας εκνευριστούν στην Αστυνομία: Είναι σκέτη επιθεώρηση. Ψοφάς στα γέλια…
